wspomnienia

[Po prostu Dawid]

ucieka mi przez palce niby piasek

myśl sama o niej

ziarenko za ziarenkiem

coraz szybciej

czym prędzej

nie mogę tego przerwać

 

ona fundamentem mojej duszy

metropolią skończoną w sercu

w umyśle rozsiada się jak prawowity właściciel

i wnet rozbiórce mam wszystko poddać?

 

wszelkie ziarna porwał wiatr

komuś innemu w oczy ciśnie piach

zostałem tutaj tylko ja

bez wspomnień

bez żalu w zgryzach

to nie tak

to nie tak się miało stać

morze patrzy i wyszydza

boże drogi, sam widziałeś

to nie byłem ja 

to tylko morska bryza