Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Równowaga Chwil

Dekaos Dondi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dekaos Dondi

Dekaos Dondi

Opublikowano
Opublikowano

na prawej szalce realne życie

a na tej lewej marzę ja skrycie

 

na pierwszej kamień durny przyciska

kuźwa na drugiej całują pyska

 

na tamtej wiążę koniec z początkiem

a tu bogaczem jestem pod słońcem

 

miłość do ludzi nagle zachwyca

a na lustrzanej całkiem mi zwisa

 

pierwsza tu widzę ludzi w potrzebie

druga dostrzegam wyłącznie siebie

 

na tej nie tłukę ludzi po twarzy

a tu więzienie sąd się przydarzył

 

nagle powtórnie widzę wartości

żeby za chwilę zadrwić z miłości

 

olśniewam bliźnich swoją dobrocią

lecz myślę kiedy za to ozłocą

 

przez pasy targam biedną staruszkę

a tam bejzbola chowam pod łóżkiem

 

znowu na prawej sądzę ja siebie

na lewej gdzieś mam taką potrzebę

 

tu dwulicowość radośnie kona

a tutaj płaszczyk na dwóch ramionach

 

prosto w oczęta mówić się boję

poza plecami szambem przyzolę

 

co z tego że wrednie tak szkaradnie

można żyć fajnie na cudzym garbie

 

znowu na prawej droga rodzina

tu darcie kotów już się zaczyna

 

sorry że świnią byłem to wiecie

lecz drudzy cierpią za moje hece

 

kali się cieszy bo capnął jemu

kali wnerwiony ciekawe czemu

 

*

 tak równowagą chwile kołyszą

życie na jasno lub ciemno piszą

 

w ludziach tak bywa dziwnie zmieszane

złym i dobrym jest ziemi mieszkaniec

 

na wahadełku ten homo sapiens

jednych pogłaska drugich podrapie

 

dzisiaj słoneczko świeci nam z nieba

lecz cień człowieka tarczę przyćmiewa

 
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      przyjdź

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Podziwiam ten wiersz i Ciebie Violu za to, że starasz się w ten sposób przybliżyć ludzi do Pana Boga. Przepiękny wiersz... Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Błazen

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      "Błazen" Mądrzejszych od siebie błazen poucza Forsując tezy o swej "mądrości" Rozsądku podstaw bariery przekracza Litości! Litości! Litości! Litości!  
    • Poet Ka
      Każdy

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @LessLove  @Marek.zak1   W moim zamierzeniu światła mroku czy neony to nie jest symbol zła, ale miasta, poezji, ruchu, tajemnicy. Są przecież w wierszu również słowa o radości (perliście, lunaparku, śmiech, kocha).    Jest też mowa o krążeniu energii. Dusza nie znika, lecz przechodzi. To utwór o zachwycie nad światem, zmysłowością i wolnością.   Ale można zrozumieć mrocznie, poprzez właśnie ten mrok, szulernię, noc itd. To alternatywa- równe dobra interpretacja.
    • jjzielezinski
      Poznański motyl

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję za obejrzenie filmu na YouTube i zapoznanie się z tematem dotyczącym Chin. Oczywiście, że wokół tego tematu jest masa wątków, a co za tym idzie masa spraw, na które każdy widz może mieć nieco inne zdanie (zwłaszcza dobrze obeznany z Historią jak Ty Bereniko). Co do terminu "Ruscy" (wiem, że powinienem był pisać tam z dużej litery, ale z uwagi na to co oni robili w powojennej Polsce, mam i będę miał do tamtych ruskich pogardę długo jeśli nie zawsze): ALE... termin "Ruscy" wbrew pozorom nie jest tutaj użyty w negatywnym kontekście (jak wiele ludzi może to odebrać). Myślę, że dobrze, w którymś ze swoich podróży po Rosji/Demoludach tłumaczy pan Michał Pater (podróżnik, który robił niedawno film dla IPN o morderstwie Polaków w Katyniu). W skrócie chodzi o to, że wówczas w całym rozległym ZSRR (po WW2) był obszar centralnej rdzennej Rosji, gdzie ludzi nazywali Rosjanami, oraz obszary Republik Radzieckich, gdzie zwykle ludzi tam urodzonych i mieszkających nazywano Ruskimi. Mało tego, oni sami siebie tak określali. Do tego sami Rosjanie zrobili sobie podział na tych Rosjan zachodnich, Moskali (Rosjan mieszkających w okręgu aglomeracji moskiewskiej), Rosjan wschodnich i kto wie co tam jeszcze). Dla osób mieszkających w byłym ZSRR były tzw. paszporty wewnętrzne (oprócz międzynarodowych paszportów zwykłych), czyli Rusek z np. byłego bloku nadniestrzańskiego ZSRR musiał mieć paszport wewnętrzny, żeby móc odwiedzić Moskwę, mimo iż formalnie mieszkał w całym wielkim ZSRR. Co ciekawe, po rozpadzie ZSRR na Rosję i Kraje Demoludów (byłe Republiki ZSRR), terminy typu "Rusek", "Rosjanin", "Moskal" pozostały i o ile mi wiadomo (z opowieści pana Michała Patera) nikt z tych ludzi nie robi z tego problemu. Nie chciałbym być odebrany jako jakiś rasista. Piszę jak jest. Pogardę dla morderców, sadystów i bestii w ludzkiej skórze (jak tych, którzy mordowali Polaków na Wołyniu, czy w Katyniu) będę miał zawsze i stąd się bierze pisanie o nich z małej litery (co i tak uważam za bardzo ulgowe traktowanie). Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński    
    • jan_komułzykant
      Spływ

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...