Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ojej, Marku :) naprawdę nie ściagałam :) wprawdzie czytałam Twój wiersz o czym świadczy mój kmnt pod nim ale o tym spierdalaniu zapomniałam ;)

 

 

 

 

Dzięki Waldemarze, całusy 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, wirtualnie dozwolone

Zdrówka też

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podpisuję się,  walczymy i nie poddajemy się :) Również zdrówka, szczególnie teraz. Ucałuj Sowę :)

 

Beatko, do serca na pewno sobie nie weźmie indywiduum,  które serca  nie ma...a że skona to jest pewne jak Amen w pacierzu :)  

Czy przeżywa uczucia? Doskonale udaje, że tak jest I ta perfekcja jest dla nas problemem. Można się nabrać,  pomylić.  Ale spoko, miłość zwycięży każdy fałsz. 

 

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

:) ;) tak właśnie :) nie mamy innego wyjścia  ;)

 

 

 

 

 

Dokładnie  :)

 

 

 

 

 

Oj... ona tylko się tak tłumaczy... ja niewinna ... :) oczywiście masz rację, są tacy, którzy  wykonują rozkazy słuszne,  ale co jest słuszne a co niesłuszne  to już każdy indywidualnie musi/może (na szczęście może:)) w sercu swoim rozstrzygnąć. 

 

 

 

 

Sporo od nad zależy,  fakt, ale procentowo to nie każdy ma 99%. 100% to jest już zarezerwowane ;)

Zdrówka też 

Opublikowano

Ta liryczność tutaj nabiera cechy niemalże astralnej. Astralność jako forma oderwania się od ciała - więc atrybut "kostuchy", ale tu astralność występuje także jakby w roli lirycznego  i  świadomego oderwania wszelkiej szkaradności turpistycznej od pięknej roli życiorodnej liryczności, i nagle - końcowy akcent stricte - turpistyczny wyrażony w tym użytym wulgaryzmie w epilogu - to tak jakbyś użyła broni niszczycielskiej przeciw tejże mocy niszczycielskiej, bardzo to pomysłowe. Odreaktywne - mega ludzko. Ty to potrafisz zaskoczyć. Fajne. Ok.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...