Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Od dawna

Już spokój był i szczęście

 

Lecz jesteś

W tym konkretnym złym momencie

 

Bez konsekwencji
Lecz miłość to coś więcej niż wynajęcie

 

Proszę, odpuść już
I odwróć się na pięcie.

 

 

Masz głos
Mimo, że go straciłaś

 

Masz władzę
Choć od dawna tu nie byłaś

 

Wciąż masz w garści
Wszystko co tu zostawiłaś

 

I wydaje ci się
Że wokół palca sobie to obkręciłaś.

 

 

Tak boli
Gdy wchodzisz tu między nas

 

Bo widzisz...
Dawno minął już twój czas

 

Gdy myślisz
Że nie widzę zawistnego "was"

 

Gdy piszesz
I wciąż ranisz mnie nie raz.

 

 

Więc zadam sobie
Te proste pytanie

 

Bo widzisz...

Nie wiem, jakie masz o mnie mniemanie

 

I myślę
Że wkrótce zmęczy cię problemu szukanie

 

Lecz we mnie pytanie zawsze pozostanie
Czy dorównać tobie...
Kiedyś będę w stanie...?

Opublikowano

Witam - o miłości i zawsze jestem na tak.

Ale twój wiersz razi rymami przedszkolnymi.

Przeczytaj powoli i sama zauważ  że nie jest 

ciekawie - myślę że warto popracować nad tym.

Bo przesłanie jest.

                                                                                          Pozd.

                                            

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...