Może samotność to wolność?

[Andrzej_Wojnowski]

Może samotność to wolność

co nocą bezłzawo płacze

gdy baloniki miłości

nie chcą polecieć z wiatrem

 

miłość to nie choroba

to sztuka udawania

scenariusz pisze osoba

co ma uczucia za nic

 

niestety ktoś nas tak stworzył

że chcemy więcej dla siebie

może być lepiej samotnym

niż paziem w obcym niebie

[Deonix_]

Po przeczytaniu tytułu miałam ochotę wykrzyknąć - Oczywiście, że tak!

Ale mnie wystudziłeś treścią pierwszej strofki :)

Ciekawa alegoria :)

 

Z puentą za to się zgadzam, nawet bardzo mocno :)

 

Pozdrawiam,

 

D.

[Andrzej_Wojnowski]

 

@Deonix_

 

Dzięki Deo.

 

Nie ukrywam że inspiracją był ostatni wiersz naszej uroczej Bety_be.

 

Pozdrawiam.

 

Samotni zawsze wolni gdyby nie ta choroba

 

[Karina Westfall]

W samotności jest ukryta wolność. Nawet, gdy jest się w szczęśliwym związku, to i tak ma się potrzebę bycia samym ze sobą.

Przynajmniej ja taką mam, i to często. 

Pozdrawiam. 

 

 

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie tylko Ty.

Jest taki samotny dom.

a po nocy przychodzi dzień

a po burzy spokój.

 

Pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

Cu-dow-na pointa!

[Gość Franek K]

Dobry tekst. Trochę mi zgrzyta ostatni wers drugiej strofy. Może "która uczucia ma za nic"? Albo inwersja "co uczucia ma za nic"?

Pozdrawiam. FK.

[Marek.zak1]

Osobiście nie widzę związku między wolnością i samotnością. Poczucie wolności ma się w sobie, do tego też przyczynia się niezależność finansowa, która daje możliwość wyboru. Niemieckie powiedzenie: wolność bez pieniędzy to choroba. Pozdrawiam.

[Gość Franek K]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mi Niemcy zawsze kojarzyli się z przyziemnością. Może się mylę, ale ci których poznałem zdecydowanie woleli "mieć", a dopiero później być. Co nie zmienia faktu, że dużo łatwiej być wolnym, gdy ma się dinero.

Pozdrawiam. FK.

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rytmiczny zaczyn jest, teraz tylko pisać ;)

 

Andrzeju:

powstał wiersz o niemiłości.

 

skoro ona to choroba

a zatrzymać chciałbyś życie

to niech lepiej miłość skona

 

chcemy więcej gdy brakuje

gdy nie braknie żalu nie ma

kto samotnie podróżuje

na bezkresu kraniec nieba

 

też umiera

no a wolność? 

 

to zupełnie inna bajka

można kochać bez potrzeby

i być wolnym bez wolności

 

ja się nie znam może tylko

na tej drugiej stronie nieba

niemiłości światło łapię

kiedy rzuca smugę cienia

 

bb

 

[Gość Franek K]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Andrzej_Wojnowski]

@Wędrowiec.1984

 

Dziękuję.

Pozdrawiam.

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No to zazdroszczę.

Milłość, wolność, samotność

to triada

co życie nam układa.

 

Pozdrawiam

 

Teraz tak.

Naród poetów i filozofów

po dwóch wojnach światowych

porzucił myśli ulotne

komercja urosła mu w głowie

 

Dziękuję za wizytę i pozdrawiam

[Magdalena]

 W miejsce "...co ma uczucia za nic" przeczytaj: 

co nie ma nic do dania

 

pozdrawiam

 

 

 

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To chyba to samo ( nie ma - nie zna - nie da )

 

Dziękuję i pozdrawiam

 

 

 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... zgadzam się z Markiem. Dla mnie naj... druga.

Pozdrawiam, Andrzeju.

[Magdalena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Skoro tak widzisz to ok, pozdrawiam.

[Karina Westfall]

Wróciłam do tego wiersza raz jeszcze, bo skłonił mnie do głębszej refleksji.

Dla mnie wolność to ten moment, kiedy impuls z zewnątrz dochodzi do mojego mózgu a ja podejmuję decyzję, w jaki sposób na niego zareagować, czy go zignorować. 

Wolność dla mnie nie ma nic wspólnego z posiadaniem. W samotności, przez modlitwę czy medytację, można w sobie tą wolność odnaleść poprzez refleksję nad zmianą myślenia i reakcji, które sprawiają, że nie czujemy się wolni.

 

A miłości nie da się znaleść w innych, jeśli najpierw człowiek nie kocha sam siebie. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie, ale tylko wtedy, kiedy sami siebie nie kochamy. Myślę, że miłości do samego siebie uczymy się przez bycie sam na sam i kochanie tego, kim się naprawdę jest. Wtedy już nikt nie pisze scenariuszy. 

 

W mojej opinii, psychika - ciągły proces, nad którym praca nigdy się nie kończy. 

 

Dziękuję raz jeszcze za ten wiersz. 

Pozdrawiam.