Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Spoko, mam tylko lekkie merytoryczne pytanie co do owej "blejtramy", bo po pierwsze to jest blejtram, rodz. męski. A po drugie to są po prostu krosna, na które naciąga się płótno, czyli owe deseczki które są widoczne kiedy odwróci się obraz, nie należy tego mylić z ramą.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może zatem lepiej by było:

 

Nad głowami, w błękitną

nieba ramę, nasze

złote wpiszesz monidło.

 

albo:

 

Nad głowami, na błękitny

nieba blejtram, nasze

złote naciągniesz monidło.

Edytowane przez Jan Paweł D. (Krakelura) (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Od wcześniejszych prób zaleczenia pewnego istotnego do życia organu ;)

Dziękuję. Pozdrawiam

Słuszna racja z tym blejtramem. Też coś mnie w tym miejscu gryzło, ale nie wiedziałem co. Teraz mam pewność. Dzięki.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Waldku. Z pozdrowieniem! 

Ty nie coś moja droga zdajesz się za dobrze znać. Ja tu pazury gryzę, w głowę zachodzę jak być perfidnym, ukryć co ma być zakryte, a Ty czytasz we mnie jak w przysłowiowej otwartej. Jeszcze się echa dopatrzyła :)))

A na serio to bardzo dziękuję. Serce rośnie ;) 

Dziękuję. W razie wu, gdyby nurt poniósł za daleko rzucę koło ratunkowe ;) 

Pewnie. Tak najlepiej. Przynajmniej w moim uznaniu. 

;) 

Opublikowano

Czarku,

a ja w lesie zaliczyłam zaślubiny, ale z życiem. Nie będę zamęczać, więc tylko drobny opis:

 

włosy rozwiane wrzosy w bukiecie

na świadków wzięłam promienie słońca 

z leśnej drożyny wpadł gości szereg

opadłych liści jak kwiatów obraz

złocą nam szczęścia

 

Ściskam, bb

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Dla kogoś kto mieszka w lesie taki wiersz ma dodatkowy smaczek :)

 

Pozdrawiam. FK.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pięknie!

Nieomal tak jak to sobie wydumałem ;)

To przybij pionę ;)

A nie, wróć. Znam jeden styl - jak kamień w wodę :))

Zgadzam się. Dlatego jestem za intymnym, słownym, bez zbędnych urzędasów paktem między dwoma sercami.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję - w imieniu swoim i wiersza ;)   @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Chyba tak lepiej. Miał być delikatny i wiosennie lekki - ale to nie ja poprowadziłam interpretację w tym kierunku :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie. Nawet tej świadomości nie mamy. Od czasu do czasu ktoś coś tam wybąknie na ten temat a za chwilę się znowu o tym zapomina. Siebie oczywiście nie wykluczam. także należę do klubu.   A co z tą wiedzą zrobić? Ją pielęgnować i podawać dalej. Lepiej z tego powodu dzisiaj nie będzie. Może nigdy, może dopiero za jakieś tysiąc lat.  Jeżeli jednak to "Lepiej" przyjdzie, to przynajmniej udało się nam dorzucić parę ziarenek piasku do jego podwalin.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jesteś cudowna , dziękuję.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Czwarty wers jest stworzony przez @Berenika97, bardzo dziękuję .
    • @Migrena   Bardzo dziękuję!    To, co napisałaś o "tęsknocie za czasem, kiedy ogień po prostu był" - to dokładnie ten cichy ból, który próbowałam ująć. Bardzo mi pomogłaś zobaczyć własny tekst jaśniej. Dziękuję, że poświęciłaś mu tyle uwagi.    Serdecznie pozdrawiam. :)      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    To okrutny paradoks  im bardziej jesteśmy widoczni, tym mniej widziani. "Przez szybkę monitora" - świetne określenie tej przezroczystej bariery, która udaje bliskość. Dziękuję za ten komentarz, trafił w sedno.   Przypomniałaś mi historię Kevina Cartera, który zrobił zdjęcie "Sęp i mała dziewczynka" w Sudanie w 1993 roku, fotografował "głód".  Miał "szkiełko" i czekał na lepsze ujęcie, gdy dziecko umierało.     Serdecznie pozdrawiam.  @iwonaroma   Bardzo dziękuję!    Dokładnie!  Sztuczne, płaskie, bez głębi. "Mieszkamy w samym świetle", ale to nie to światło, przy którym można zobaczyć prawdę.    Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @vioara stelelor Dziękuję za Twoje spojrzenie - ja zostawiam ten wiersz bardziej w niedopowiedzeniu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...