hiperorganizm

[pomaranczowy.kot]

jestem tylko ludzkim mięsem

rzuconym w gardziel miasta

 

tam gdzie mieszkam

okna kamienicy wychodzą na dzielnicę przemysłową

w której nigdy nie odpoczywające fabryki

plują szarym dymem

i śpiewają pieśni o dobrobycie

gdy uchylisz lufcik

usłyszysz bicie serca bestii

 

wychodzę z domu

skręcam w ulicę i

płynę z nurtem świeżej krwi

mijam wystające żebra

- kilkunastopiętrowce

 

oddychając pełną piersią

czuję posmak ołowiu

w trzewiach potwora wszystko się mieni

tysiącem odcieni szarości

nawet niebo nie ma tu koloru

 

przystaję na chwilę, zamykam oczy

i wsłuchuję się w szept

nadorganizmu

słychać tylko jedno potężne i piękne słowo:

ekspansja

Edytowane 25 Listopada 2019 przez pomaranczowy.kot (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  ciekawy opis  - trudno żyć w takim świecie.

Jestem za wierszem bo jest mocno prawdziwy.

                                                                                                 Ciepełka ci życzę.

[Marek.zak1]

Wiersz z pasją. Super, z tym, że tak  było kiedyś na Śląsku, w Łodzi i pod Warszawą, w której kiedyś pracowałem.  Teraz fabryki są inne i się generalnie wyprowadziły z miast. Jeden domek jednorodzinny opalany śmieciami i stary Diesel zatruwa bardziej niż nowoczesna fabryka. 

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Podoba mi się wiersz. Pozdrawiam :) 

[Paweł Artomiuk]

"przystaję na chwilę, zamykam oczy

i wsłuchuję się w szept

industrialnego hiperorganizmu

słychać tylko jedno potężne i piękne słowo:

ekspansja"

 

Ten industrialny hiperorganizm i ekspansja jakieś takie wydumane, sztuczne. 

Sama ekspansja w porządku bardziej irytujący jest więc industrialny hiperorganizm :-\ 

Tekst jest ok ale to mnie z niego wybija. Na twoim miejscu popracowałbym jeszcze nad ostatnią strofą. 

 

 

Edytowane 23 Listopada 2019 przez light_2019 (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Pierwsza i trzecia strofa najlepsze, jak dla mnie. Ten stetoskop mi zbytnio nie przypada, ukazanie układu sercowo-naczyniowego miasta zdaje mi się dosyć ograne, ale rozumiem, że tu jest potrzebne. Istnieje w ekologii pojęcie superorganizmu, które odnosi się najczęściej do kolonii owadów społecznych.

 

A wracając do tekstu- sprawnie skreślony obraz, choć nie wszystko mi tu przypada. 

 

Pozdrawiam, 

 

D. 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobry początek, bardzo w moim klimacie Muszę tu częściej zaglądać

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[pomaranczowy.kot]

@Marek.zak1 Wychowałam się w Łodzi na cemtarzu jej dawnej przemysłowej świetności, którą znam z opowieści babci. Taką mam wizję Łodzi w głowie - miasta, które kocham. 

@light_2019 @Deonix_ zasugerowałam się Waszymi uwagami i wprowadziłam drobne zmiany.

@calluna @Krakelura @Waldemar_Talar_Talar bardzo dziękuję <3 :) 

Edytowane 25 Listopada 2019 przez pomaranczowy.kot (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

@pomaranczowy.kot i tak rzeczywiście było. Zapewne na tym samym cmentarzu jest też grób mojej rodziny. Twój obraz sięga tam, a może jeszcze bardziej wstecz, do czasów "Ziemi obiecanej". Teraz Łódź jest inna. Przemysł włókienniczy, barwnikarski wyniosły się do Azji. Pozdrawiam.