Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

proszę pani, proszę pana ...

Messalin_Nagietka

Przez Messalin_Nagietka
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W Polsce miast jest aż po szyję
w jednym z nich trubadur żyje
co dzień włóczy się z gitarą
po ulicach – z boską wiarą,
że jak Dylan w Ameryce
będzie dany mu w muzyce
posmak szczęścia, fani, fanki,
a na razie do rąbanki:
proszę pani, proszę pana
czy wyglądam na Dylana?

Na ulicy pchli zarobek,
tak też żyje się na dobę,
na pół kromki i łyk piwa,
inny patrzy i używa,
śmiejąc się z wariata, który
wali bez pamięci w struny,
posmak szczęścia w wyobraźni,
może z niego jest kto ważny?
proszę pani, proszę pana
czy wyglądam na Dylana?

Ech, tam Polska, muszę śpiewać,
aby doszła pieśń gdzie trzeba,
by trubadur z tego bagna
wreszcie trafić mógł do radia,
by go ludzie docenili,
nie na próżno tak się sili,
na Dylana nutę piosnka
po przechodniach wali kostkach,
proszę pani, proszę pana
czy wyglądam na Dylana?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Strażnica praojca

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy   Czytałam jakby to było  budowanie świata z  własną kosmogonią, mitologią - z  muzą zamiast matki i demonem starszym niż czas. I ta niesamowita pueta!  Bardzo mi się spodobało. :) 
    • Aleksander Hoorn
      A ja tęsknię…

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @.KOBIETA. Jest to bardzo emocjonalny wiersz, oparty na motywie suszy, która staje się symbolem tęsknoty oraz deprywacji. Pole leksykalne utworu skoncentrowane jest wokół obrazów wskazujących na brak wody: lepka ślina, prażone ziarenka spękane usta, odwodnione ciało, nienasycona (...) ziemia która tęskni za deszczem. Doznania cielesne (pierwsza strofa) zharmonizowane zostały z metaforą pustyni, która jest reprezentacją uczuciowego krajobrazu osoby mówiącej w wierszu. Nie jest to przenośnia wybitnie nowatorska, lecz tekst ma swoje zalety. Udały Ci się te "prażone ziarenka", odzwierciedlające mocne przeżywanie, smakowanie emocji do końca, co jest niezbędne aby się od niej ostatecznie uwolnić. "Tęskni" w ostatniej linijce -> do zastąpienia innym czasownikiem (wyeliminuj powtórzenie, które w mojej ocenie nie pełni żadnej istotnej roli w tekście).   AH  
    • APM
      Podglądam

      Przez APM · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuje ci za Twe słowa, zachęcają do obserwacji, zatrzymania, pisania...
    • Leszczym
      Osobiście

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Berenika97 Bereniko 97 ja prowadzę grę intelektualną. Wszystko zależy od chwili. I od tego którą nogą aktualnie wstanę z łóżka. Prowadzę szybkie, spontaniczne bardzo, często chwilowe, czasem rozemocjonowane i rozchwiane gry pisarskie przeróżne. Ja nie bardzo bym chciał uchodzić za gościa z którym wszystko wiadomo i na tacy. Prowadzę tutaj grę zaskocz mnie w 10 sekund. No, w każdym razie staram się tak robić. Znajdę dzisiaj 10 sekund zaskoczenia w moim przekonaniu jestem górą, nie znajdę przegrałem. Chodzi tylko o nowy myk, choć wracam z przyjemnością do poprzednich.  
    • Berenika97
      Podglądam

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @APM   Znam to uczucie,  kiedy przez chwilę stoję i patrzysz na coś zwykłego, a ono nagle jest piękne. "Huśtawka słońca" to piękny obraz. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...