Wizja

[duszka]

Poruszę

mój ciężar

 

i znajdę

wodę życia

 

na niej

się położę, lekka

 

oczy pełne nieba, tak chcę

umierać

 

.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  będę powtarzał do znudzenia - masz styl który

cieszy jest przyjemny i lekki...

Każdy twój wiersz to ocean przyjemności.

                                                                               Uśmiechaj się do każdej chwili.

                                      

[Alexandra O.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest mi smutno. Nie chcę żebyś umierała.. Pozdrawiam serdecznie

Edytowane 31 Lipca 2019 przez Alexandra O. (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tych kilkanaście słów i ocean... Ojej :) Dziękuję Ci, Waldemarze za tę piękną charaktersytyke, i nie wyobrażam sobie, że mogłbyś mnie znudzić ;) Pozdrawiam z uśmiechem :)

 

Wzruszyłaś mnie znowu, Alexandro :) Je też nie chce umierać...cała. Niech umiera we mnie  tylko ten ciężar i chyba znajduje powoli na niego sposób. Chociaż ostateczna śmierć też może być pewnego odzaju uwolnieniem duszy od ciężaru ciała, przyciaganego przez ziemię...

Twoje wiersze i komentarze mnie cieszą i inspirują - dziekuję i pozdrawiam serdecznie :)

 

@Waldemar_Talar_Talar i @Alexandra O. dziekuję Wam też za serduszka :) :)

Edytowane 31 Lipca 2019 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

@duszka I tutaj, droga duszko, widzę paradoks, ponieważ woda życia nigdy nie pozwoli Ci umrzeć. Czyżby wodą życia była poezja? 

 

Tak się nieraz zastanawiam... kto wie ile przetrwają nasze wiersze? Czy za 20 lat ktoś je przeczyta? A może popadną w zapomnienie na wiele lat, jak np. twórczość Norwida?

 

Być może tworząc choć jeden wers przenosimy się do nieśmiertelności, bowiem za 300 lat ktoś ten wers odczyta, wertując stare archiwa czegoś, co kiedyś nazywało się Internetem. Kto wie jakie gusta będą za 300 lat. Może negatywnie oceniane dziś liryki będą kiedyś prawdziwym cudem? Wcale się z tego nie śmieję, wręcz przeciwnie...

 

Może wertując stare backupy w archiwum Jedi ktoś trafi na holokron z zapisami tego forum? ;-)

Edytowane 31 Lipca 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wodą życia jest dla mnie wszystko to, "na czym moge się położyć" i przez to stać się lekką, co dodzje mi wewnętrznej siły i odbiera mi ciężar życia tu na ziemi (w chwili smierci - ostatecznie)... Tak, jest nią też poezja :) I jesli tak działa, wierzę, że nosi aspekt wieczności czy wiecznego przetrwania w sobie.

Dziękuję Ci za wniklwe czytanie, refleksję i serduszko :)

.

@beta_b @Wieszcz Leszcz serdecznie dziękuję za Waszą cichą obecność tutaj i serduszka  :) :)

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Duszko

powiem Ci na uszko

takie umieranie

to moje marzenie

 

pozdrawaim

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To wspaniale, Andrzeju

dajmy więc

się spełnić

temu marzeniu :)

 

Dziękuję Ci za miłą wizytę i serduszko :) Pozdrawiam

 

[Marlett]

Wodą życia może być wszystko co kochamy, co uskrzydla , dlatego nie czujemy ciężaru jaki by on nie był :)

PozdrawiaM.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Swoją odpowiedzią dodałaś też mojemu wierszowi skrzydeł, Marlett, a mnie ucieszyłaś :) Dziękuję pozdrawiam :)

[duszka]

@Wojciech Bieluń -Targosz Miło mi, że zajrzałeś - dziękuję, też za serduszko :)

[Czarek Płatak]

Pływać w wodzie życia to żyć wiecznie :) 

Pozdrawiam 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

jestem cichym fanem. Pozdrawiam

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...a według mnie i...umierać w życie wieczne. Ta "woda" to jakby most do niego...

Dziękuję Ci Czarku za czytanie i inspirującą refleksję :) Pozdrawiam

.

Ciesze się :) I zachęca mnie to do dalszego pisania :) Pozdrawiam.

[[email protected]]

@duszka Mam wrażenie Duszko, że chcesz umrzeć topiąc się w Morzu Martwym, a wiesz dlaczego Ci się nie uda?

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawa interpretacja, ale jednak daleka od mojego zamysłu, i myślę, że o tym wiesz, dlatego nie biorę jej poważnie :) A nawet gdyby było inaczej, od Morza Martwego odstraszałaby mnie nie tylko ilość soli, ale też sama jego nazwa. Pozdrawiam.

[[email protected]]

Zgadłaś soli jest tak dużo że nie dała by Ci utonąć. Jak się topić to tylko w Morzu Martwym.