Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ten ból niech zostanie

duszka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

duszka

duszka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To piękne, że otwierasz umysł i serce na inspirację, to dla nich pokarm, a z niego powstają też własne wiersze i inspiracje dla innych. W Twoich odkrywam ten potencjał. :) Dziękuję Ci za miły wpis i pozdrawiam :)

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

"O jest" - tak sobie pomyślałem, kiedy zobaczyłem twój wiersz ;-) 

Zawierasz w nich sedno, które daje do myślenia i często trafia do i w serce.

Nie inaczej jest teraz. Ciekawe podejście do bólu. Inne. Zwracające uwagę na jego sens?

"Ten ból" i miłość tworzą w tym wierszu jakiś wspólny element.

 

Nie ukrywam, że końcówka stanowi dla mnie pewne wyzwanie.

Jeśli "aż dojdę", to może - zrozumiem?

 

Kolejny, ważny i interesujący wiersz :-)

Pozdrawiam! 

duszka

duszka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podobnie zareagowałam, gdy zobaczyłam Twój komentarz :) A po jego przeczytaniu poczułam radość i ulgę - że  ktoś go tak otwarcie przyjął i tak dobrze zrozumiał. Nigdy nie jestem tego pewna, bo zdaje sobie sprawę, że piszę nieco "inaczej". Taki czytelnik, jak Ty, to prawdziwy dar. Dziękuję :)

 

 

 

Edytowane przez duszka (wyświetl historię edycji)
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To prawda, dlatego tak chętnie sięgam po twoją twórczość :-)

 

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      czy jesteś jeszcze

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @iwonaroma   on line to złącze ciągłe na linie sznurku czy falach przez eter rozmowę nawiążesz i nawet nie musisz się starać :))  
    • Andrzej_Wojnowski
      czy wiara jest darem?

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz Masz rację. Lepiej domknąć to prościej i logicznej „Wiem” jest mocniejsze niż „wierzę” i bardziej zobowiązuje. „Wierzę” zostawia przestrzeń na tajemnicę , zaufanie i drogę. „Wiem” brzmi jak coś przyjętego za pewnik . Może właśnie dlatego Twoje rozróżnienie jest ciekawe. Bo jeśli człowiek mówi nie tylko:” wierzę , że jest Bóg”, ale „wiem, że jest Bóg” , to podnosi sobie poprzeczkę. Wtedy nie chodzi już o samą deklarację, tylko o konsekwencje życia wobec tego, co uznaje się za prawdę.
    • Adam Zębala
      Ocean czerwonych róż

      Przez Adam Zębala · Opublikowano

      Nic się nie wydarzyło  zamieszkaliśmy razem  w moim leśnym domu.    Wieczorem słuchamy śpiewu  ptaków i wycia wilków które  przychodzą pod nasz dom.   Jest cicho tyko śpiew  ptaków sprawia że jest  tylko tu i teraz.   Nigdy nie pada deszcz  zawsze kwitną kwiaty dla Ciebie czerwone róże.    Wszystko jest jak kiedyś po środku stoi fotel  na którym drzemie kot.   Z daleka od tłumów i od  hałasu ponad drzewami  unoszą Ciebie rozśpiewane ptaki.    Ocean czerwonych kwiatów  złożony Tobie aż po horyzont  roznosi nie kończący się widok.    Ciągle wzbiera płynąc  w Twoją stronę popatrz dookoła  to wszystko jest dla Ciebie. 
    • Kiedy Jest Dzisiaj
      Chyba coś tobie upadło

      Przez Kiedy Jest Dzisiaj · Opublikowano

      – Mogę już do domu? – Przecież jesteś w domu, o co chodzi? – No ale to nie moje ściany, moje tak nie wyglądają – Przecież takie chciałeś, zielone orzeźwienie. Pamiętasz ten kolor? – Nie wybrałem tego koloru. – Przecież to nie ja wyznaczyłam ten kolor, razem to zrobiliśmy, a nawet sam go podpowiedziałeś.  – A te dekoracje? Nie wyglądają jak powinny, pamiętam je kompletnie inaczej. – Nigdy nie mieliśmy innych, może poza ceramicznym słonikiem i tą stalową lampą. – Chcę do domu. – Uspokój się, jesteś już w domu. – Chcę do domu… mojego domu… gdzie jestem bezpieczny… – Ty jesteś w domu! Zawsze byłeś! – Muszę wyjść.   Słychać tylko trzask czegoś o podłogę, Jak fala o skały. Coś już jest na parterze.
    • Magdalena
      Niewychodzicielka

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Nie wychodzi z głowy Jak lud sterownicz Z bajki sześciolatka Sterowacz ułożony  Na kolanach jednym ruchem Wachadła się zapomniały  Z rumieńców wyciśnięty uśmiech Hej! Jedziemy z tym światem Jak dzieci Jak to dzieci

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...