OIT i mama gapa

[Sztach.Eta]

wolę tobie tuwima i brzechwę,
z pamięci, trochę po swojemu, 
z błędami.

 

do pokoju wraca pielęgniarka
bo alarm, odsysanie, saturacja, 
sedacja, tlen, morfina, prizma.

 

słyszy mnie.

pyta czy ci obiecuję - tylko wróć.

nie odważyłabym się.
wolę udawać, że zaraz, niedługo,
że razem, tak normalnie, jak zawsze.

 

mówi mi, że na nic się tu przydam
że lepiej w kaplicy mówić
- ale do kogo?

 

i tak trzymam twoją rękę
jakbym mogła uleczyć cię miłością,
z pamięci, trochę po swojemu,
z błędami.
- mama gapa, co?

 

wolałabym na rękach,
w objęciach, na barana,
na czworaka,
nie na klęczkach,
nie tak.
 

Edytowane 12 Lutego 2019 przez Sztach.Eta (wyświetl historię edycji)

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

pyta się czy podmiotu lirycznego? 

 

dlaczego wszyscy "się" pytają i oczekują odpowiedzi od osób trzecich?

to niepoprawna forma, głęboko zakorzeniona w języku polskim. 

 

wiersz - doskonały, tylko ta zbędna partykuła "się" w parze z orzeczeniem zgrzyta 

Edytowane 12 Lutego 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[Sztach.Eta]

Chwast wyrwany, dziękuję!

Sztach.eta

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Sztach.Eto, trudny dla mnie wiersz pod względem tematycznym, Tyle w nim się dzieje, smutne bardzo:

 

Eh... 

[jan_komułzykant]

też wolałbym, ale i tak zrobi się  wszystko.

Miłego dnia.

[Sztach.Eta]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za wizytę

Sztach.eta

[Sztach.Eta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Czasami nawet wszystko nie wystarcza.

Pozostaje czekanie i  ''wolałabym''

Równie miłego wieczoru.

Sztach.eta