Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


czy nikogo nie kochając
można być kochanym

czy kradnąc można nie
być złodziejem

czy żyjąc w kłamstwie
zrozumiemy prawdę

czy nie kłaniając się warto
innych za to ganić

czy się nie modląc można
wierzyć w Boga

czy słysząc świst bomb
mówić jego wola

wiem wiem moi mili
trudne są to pytania

na które od zawsze
szukamy odpowiedzi

które między dniem
a nocą błądzą

czy tego chcemy czy nie
z nami się droczą


Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

czy razy czy (krakowskim targiem) = 9
a na poważnie:
ad1. można, matka kocha zdaje się, ze nawet zbrodniarza
ad2. oczywiście, ze tak. nie skradłeś nigdy całusa?
ad3. rozumieją rozumieją, tylko się nigdy nie przyznają - oportuniści = politycy
ad4. nie ganię, ale bez rezultatu kłaniam się do trzech razy (1- kłaniam się "głośniej", 2 - kłaniam się "widoczniej", 3 - kłaniam się na pożegnanie, a nawet żegnam)
ad5. wolę mieć swoją, w każdym razie "czyjaś" jest na pewno.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
czy mówiąc coś złego można tworzyć dobro
gdzie kończy się wszechświat i zaczyna pustka
jak zapobiec śmierci tak żeby pomogło
czy znajdę odpowiedź gdy spojrzę do lustra? :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To dobry przykład wiersza, który nie próbuje 'robić poezji' na siłę - siła siedzi w zmęczonym, przygaszonym tonie, jakby podmiot mówił ostatkiem energii i właśnie dlatego brzmi wiarygodnie.   Najmocniej działa zestawienie kruchości z ciągłą gotowością do obrony: nawet światło i 'przejściowe promienie' nie przynoszą ukojenia, tylko pokazują człowieka, który już odpoczywać nie potrafi.    
    • Ten wiersz jest gęsty od obrazów i momentami niemal oniryczny - bardziej działa atmosferą oraz muzyką języka niż linearną opowieścią, co akurat dobrze współgra z tematem pamięci i utraty. Najbardziej zostają frazy, w których konkret nagle miesza się z abstrakcją ('torfowe przedramiona', 'blaszane sieroty'), bo brzmią jak próba nazwania emocji, dla których zwykły język okazuje się zbyt ubogi.  
    • @andrew dziękuję i wzajemnie, pozdrawiam :)
    • Najmocniejsza rzecz w tym tekście polega na tym, że gwara nie brzmi jak ozdobnik ani folklorystyczna dekoracja, tylko jak naturalny sposób odczuwania świata — dzięki temu obrazy mają w sobie coś bardzo pierwotnego i 'ziemskiego'. A końcówka z pytaniem 'czy Tobie nie jest zimno?' nagle wyprowadza tekst z pejzażu i robi z niego wiersz o nieobecności oraz pamięci; wtedy cały wcześniejszy krajobraz zaczyna wyglądać jak próba ogrzania kogoś samym językiem.  
    • To ciekawy tekst, bo nie próbuje wybierać między legendami, tylko pokazuje, że polska tożsamość została zbudowana właśnie z nieustannego sporu - Piłsudski i Dmowski są tu bardziej dwoma żywiołami niż przeciwnikami. Najmocniejsze są momenty, gdy wielka historia nagle pęka w osobiste pytania 'dlaczego' - wtedy patos przestaje być pomnikiem, a zaczyna brzmieć jak prawdziwy ludzki koszt niepodległości.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...