Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Świat jest dziwny
pełen ludzi
we mnie to natręctwa budzi
paranoje na nas dwoje
prawdy, mity
i złudzenia
od zarania krzyk istnienia.

Świat jest dziwny
jak dla ludzi
wątpliwości pewne budzi
to co moje
będzie twoje
ruszaj śmiało przez wyboje.

Świat jest dziwny
dla poety
przesyt sztuki
wzrost tandety
świat oszalał
i jest chory
dziś władają nim pozory.


Opublikowano

@Artur_Bielawa

No właśnie... Pozory mylą...

To nie świat jest dziwny, to my chcemy żeby taki był. Uczucia... Bez nich świat byłby pusty. Popatrz. Czy to nie piękne? Ból, strach, cierpienie - Radość, zachwyt, miłość. Każdy na każdego oddziaływuje... Razem się staczamy, razem się unosimy. Razem rodzimy, razem umieramy. Pomimo że własną drogę wybieramy.

Opowiem tu moją pewną przygodę:

Ja, moja była, mój brat, kuzyn i kolega. Wpadliśmy na pomysł wyjazdu nad morze, do Międzyzdroi. Na drugi dzień zaczeliśmy ten plan wcielać w życie. Uzbieraliśmy trochę pieniędzy, wzieliśmy plecaki, trochę prowiantu i namioty. Trzeciego dnia wyruszyliśmy. Szczegółów nie chcę opowiadać :P Ale było wesoło :) Wieczorem dotarliśmy na miejsce.
Tam, nie mając pojęcia gdzie iść poszliśmy odrazu nad morze, wsłuchując się w fale odpoczywaliśmy od czasu do czasu o czymś rozmawiając.
Później zdecydowaliśmy że rozbijemy się na dzikiej plaży, pomimo grożącego mandatu w wysokości 500zł - Paranoja... :P Po przejściu ok 2km gdzie prawie nikogo nie było, prócz jakiś ludzi palących w dali ognisko, rozbiliśmy namioty. Moją uwagę przykuła folia wisząca na krzakach jakieś 20m od nas, ale pomyślałem że to zwykłe śmieci.
Na zajutrz wstaliśmy przed słońcem, o wschodzie zaczeliśmy wszystko zwijać - Mandat :/
Później, co się okazało, śmieci znikły, bo to nie były śmieci... Tylko 60letni, ubrany w koszulke na ramiączkach opalony na ciemny brąz wędrowiec. Na szyi miał łańcuszek z krzyżykiem.
Podszedł do nas z prośbą czy nie moglibyśmy zrobić mu zdjęcia na pamiątke wręczając nam widokówkę z adresem e-mail. I powiedział że jest z kanady i idzie tak od brzegu(nie pamiętam) z Niemiec, aż tutaj z wózkiem, kierując się w stronę helu. Po tym zaczął opowiadać nam swoją historie... Może być lekko zniekształcona:
Kiedyś jak był młody poznał piękną kobiete, z którą zrobił sobie dziecko. Gdy się urodziło(córeczka) oboje wymarzyli że przejdą się z nią w wózeczku przez całą Polską plaże. Lecz plany się zmieniły, zostali w Kanadzie, córka dorosła a żona zmarła... Wtedy obiecał sobie że spełni te marzenie za obojga. No i... Dalszą część historii już znacie ;)
Nigdy nie jest za późno by spełniać marzenia...
Aż wkleje to do prozy :P

Opublikowano

@Night_Rider
Wzruszająca historia. Marzenia muszą być silne by nimi żyć aż przekształcą się w plany i realizację.
Myślę ,że wiele ludzi ma marzenia, które realizują u schyłku żywota.
To motywacja lub strach ,że coś przepadnie w życiu.
PozdrawiaM.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rosną malejąco  By katować się teatrem Realizują ciężko szabat  Potem gra, zabawa    Ścieranie się z losem jak tarcie marchewki na surówkę  Skupienie na wielogłosie   Tytułem wstępu, darem  Nisko leci ogień spalający ścierwo  Wędrowca i jego Cień    Seans późny, na języku już atrament  Czysta pociecha z wrażeń  Wariują tłumy  Lepszy jest basen    Aniele Boży Stróżu Mój    Chłodzi top bikini za 54 Wolniej wschodzi  Schowany w słowie Zen  Drzewa kreują nas, krew  Kronos zwany Czasem chowa się wśród - drzew  Rodziny już płaczą    Piękne ulice w skórzanych torbach  Moc liczby siedem  Poczułem ją w stopach  Niebawem zaczną klonować  Ciotka będzie zawiedziona  Bo gruby przytył    Nie ma już tylko iskry  Drobne są nasze hamulce  Ostre głowy  Jak chili do obiadu  Przynosi więc patrz, uważaj, uważnie    Nie każda z tych, nie każda z tych ozdób jest darem  W głębi smażonego oleju kryje się smak 
    • @jan_komułzykant

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dziękuję Janko, słowo też ma "nóżkę" którą czasem sobie tupnie. Pozdrawiam  :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA — SZCZERA, TECHNICZNA, BEZ OMIJANIA 1. Tekst ma energię, ale nie ma konstrukcji Wiersz jest emocjonalny, intensywny, ale rozpada się na monolog bez kręgosłupa. Narratorka przeskakuje od: rozczarowania partnerem, do fascynacji „prostakiem”, do deklaracji seksualnej wolności, do moralizowania o „smakowaniu życia”. To są cztery różne wątki, które nie składają się w jedną opowieść. 2. Narratorka jest ciekawa, ale niekonsekwentna W jednej chwili: gardzi wrażliwością („wiersze są oznaką słabości”) w drugiej — sama mówi poetycko („w Twych oczach widziałam niebo”) To nie jest ironia — to brak kontroli nad głosem postaci. Jeśli to satyra, powinna być ostrzejsza. Jeśli to dramat, powinien być głębszy. Teraz jest pomiędzy — i przez to rozmyty. 3. Najmocniejszy element — krytyka współczesnych relacji — jest niewykorzystany Wiersz ma potencjał, bo dotyka ważnych tematów: konsumpcjonizm emocjonalny fascynacja brutalnością odrzucenie wrażliwości ucieczka od odpowiedzialności Ale wszystko to jest powiedziane wprost, bez metafory, bez obrazu, bez napięcia. To bardziej wpis na Facebooku niż poezja. 4. Język jest nierówny Masz fragmenty bardzo dobre: „Wczoraj w Twych oczach widziałam niebo” „On nie ubiera słów w zbędne metafory” Ale obok nich pojawiają się zdania, które brzmią jak proza użytkowa: „pamiętaj – mogę mieć każdego” „nudą mieć partnera jednego” „każdy młody smakuje życia!” To zabija rytm i odbiera tekstowi powagę. 5. Puenta jest słaba „A Ty wciąż czekasz na tę jedyną z którą na ślubnym staniesz kobiercu…” To brzmi jak wyrwane z poradnika dla nastolatków. Nie zamyka wiersza, nie podnosi go, nie zostawia śladu. CO DZIAŁA? intensywność emocji wyrazisty głos narratorki aktualny temat (relacje, konsumpcjonizm, frustracja) potencjał satyryczny CO NIE DZIAŁA? brak struktury brak metaforyki zbyt dosłowne deklaracje nierówny język słaba puenta
    • @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   Ten lęk jest bardzo uniwersalny.   Pozdrawiam
    • od wielu już lat o tej samej porze spogląda przez okno zmęczona tęsknotą twarz   mająca wciąż nadzieje ujrzeć kogoś kto zapomniał że ona choć staruszka ciągle jest jego matką 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...