Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


Przyznaje - za chlebem nie wyjechała
na niego nam jakoś starczało
Jednak były momenty że płakała
gdyż na marzenia brakowało

gdy ją z pracy zwalniano
miała dużo lat pracy
o zdanie jej nie pytano
tacy są ludzie przy władzy

A przecież o wolność walczyła
gdy komuna ludziom dokuczała
w pierwszym szeregu była
transparent w dłoni trzymała

Dziś u obcych ludzi pracuje
z tęsknotą walczyć musi
na pewno po nocach popłakuje
gorycz porażki w gardle dusi

Bo w Polsce do pracy jest za stara
do emerytury zaś za młoda
dziś smutna jest jej gitara
na jej drodze leży kłoda

podziwiam jej odwagę
myślami lepsze jutro buduje

A najgorsze w tym jest to
że takich jak my jest mnogo
zaś władza mówi to nie my
i zamiata wszystko nogą

A przecież każdy ma prawo do marzeń
nie musi za nie tak drogo płacić
ma prawo przeżyć splot
ciekawych wydarzeń
Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
Aż się nóż w kieszeni otwiera, oto wdzięczność obecnych czasów.
Zgadzam się z tobą, sam kiedyś marzyłem i marzę, ale do realizacji baaaardzo daleko. Ciekawe czy doczekamy takich czasów by od myśli do czynu upłynęła krótka chwila, a nie wieczność spędzona w niejednej kolejce do...
Pozdrawiam Waldku serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Opowiedziałaś bajkę o ludziach, dawnych obyczajach, o "prawdziwym życiu" ujętym w takie rytuały, jak litkup. Kiedyś takie zwyczaje były modlitwą dnia codziennego, wszystko miało swój ryt i rytm, pielęgnowany przez pokolenia. Odczytuję wielki szacunek, jakim darzysz opisaną rzeczywistość. Każdy przedmiot życia codziennego kiedyś służył, jak towarzysz podróży, czasem kilku pokoleniom. To wizja bliska mojemu sercu i wspomnieniom z dzieciństwa z wsi małopolskiej, zgrzebnej, w miarę zadbanej, z niedostatkami materialnymi ale bogactwem obyczajów, niezwykłą bliskością ludzi. - świat dziadka Walentego i babci Eluni - "Halusi" - to dla mnie "prawdziwa bajka". Dziękuję, Pozdrawiam.
    • @Poet Ka   Powiem wprost - świetny tekst. A nie wprost dodam, że właśnie zburzyłaś moje czytelnicze status quo, zmuszając do myślenia.   jest jeszcze trzeci kanał milczenie   i wtedy status quo zmienia się w quo vadis
    • kołysz w cieniu zwątpień tęsknoty w pamięci kołysce przerwaną struna pozoru wspomnienia ożywia czyste     tam złudzenie wygładza rany zabliźnia mami osłabia      na krawędzi kryształu obraz łez zbłąkanych niech wykapią tęsknotę za brylantem drewnianym    gdzie w zranionej poświacie cień drogę wyznaczył   by w bezczasie podążyć spróbować wybaczyć
    • @Pisarzowiczka   Skoro zabrakło głębi, to dobrze, że każde z nich płynie teraz w swoją stronę. Powodzenia na nowym morzu. :)   Świetnie to napisałaś. :) 
    • @Charismafilos hahaha tu to już Konopielka weszła za mocno

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Migrena bardzo Ci dziękuję za czytanie  Dawno nie pisałam i trochę zapomniałam jak się to robi  Muszę wejść znów w skórę Ani rozpisać się i może coś fajnego dojrzałego stworzę  Na razie tylko kuśtykam  Łap @Berenika97 Bereniko mnie zawsze cieszy Twoja obecność pod wierszem  Lubię wiedzieć że jesteś  Teraz będę częściej w przestrzeni wirtualnej bo urlop i prawko zdane nic mi główki nie będzie już zaprzątać  Skupić się muszę na tym co lubię a lubię szalenie pisać wiersze
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...