Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

strażnicy marzeń nie śpią
oni ciągle czuwają
na białych koniach mkną
właścicieli niespełnionych
szukają

chcą im pomóc odnaleźć
drogowskaz który przegapili
chcą by ich marzenia
szybko się ziściły

strażnicy marzeń nie śpią
z czasem się ścigają
podglądają ludzkie sny
po czym je spełniają

_________________
Opublikowano

@Alicja_Wysocka

Dobry wieczór Alicjo - sam nie wiem kiedy - ale coś mnie kusiło by spróbować pisać rymowane - wiem że trudniej jest takie wiersze pisać - wiem że moim do twoich daleko ..
Ale się staram i sprawia mi to przyjemność ...
Nic na siłę - powoli krok po kroku ... może coś z tego wyjdzie .
Pytasz Alicjo co mnie skłoniło - wiersze innych a przede wszystkim twoje .

Spokojnej i miłej nocy życzę

Opublikowano

@cezary_dacyszyn

Witaj Cezary - każde twe odwiedziny mnie cieszą - twoje surowe komentarze
uczą pokory i zmuszają do poważniejszego bardziej rozważnego podchodzenia do pisania .
Cieszę się z twego kom. w który zauważyłem pozytywny odbiór .
Jeszcze raz wielkie dzięki .
Z poważaniem Waldemar

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie, no. Teraz to wyszło tak jakbym się domagała komplementów.
Chciałam uczciwie, a Ty się grzecznie podlizujesz :)
To może ja Ci powiem jak to było ze mną.
Pisałam kiedyś sporo listów, takich które jeszcze wysyłało się w kopertach.
Pewien znajomy miał zwyczaj kończyć każdy list wierszem. Mnie się to bardzo podobało i potem, kiedy odpisywałam, też szukałam jakiegoś pięknego wiersza ze zbiorów, które mam w domu.
Aż któregoś dnia wpadłam na pomysł, żeby napisać swój.
No i tak to się zaczęło :)
Znajomy miał na imię Marek, a dzisiaj pewnie nie ma pojęcia, że to przez albo dzięki niemu.

Dobrej nocy :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 ufff , w takim razie mi ulżyło. Nie chciałam Cię urazić. Wywołał u mnie takie właśnie myśli.  Cieszę się, ze tak to odbierasz. Czekam na więcej !
    • @wiedźma właśnie chciałam żeby ten wiersz był niejednoznaczy i oniryczny i mam nadzieję, że mi się to udało. Dziękuję bardzo za komentarze...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 bardzo sie cieszę, źè Ci się podoba:)  
    • Straciłam czucie w swojej lewej dłoni, w lewej półkuli, gdzie neuroprzekaźniki się stykają, iskrzą, iskrzą się - na słomianym stosie się spalają, w lewej skroni, gdzie stare, wyblakłe fotografie pod dotknięciem ręki się rozpadają, w metalowej klatce zakopanej pod ziemią, gdzie nie dociera latarniane światło.   Co się właściwie stało? To nie moje ciało - kukiełka poruszana dwoma nitkami.   Drugoplanowa aktorka w sztuce nienapisanej własnymi rękoma.   Nie czuję bólu, nie czuję radości, ani ciepła, ani ognia, ani złości. Nie czuję nawet obojętności - rola statysty przypadła mi.   W prawej dłoni również czucie zanika, w prawej półkuli, gdzie magiczne sztuczki na cyrkowej arenie się wydarzają, w prawej skroni, gdzie z zardzewiałych doniczek płatki śniegu spadają, w prawej przestrzeni, gdzie w rodzinnym domu, nie ma już śnieżnobiałych poduszek.   Co się właściwie stało? Ktoś zamyka powieki. Kurtyna opada.   Za rogiem, zza tekturowej zasłony, wyszeptane moje imię. Pusta, delikatna skorupa na zewnątrz, wewnątrz wulkaniczna lawa - gęsta, zastygająca.   Kim jestem więc? Czy jestem iskrą, która rozpali ogień bez użycia zapałek? Czy jestem cieniem stojącym z boku, czekającym, aż zajdzie słońce, by w ogóle zniknąć? Czy jestem kimś, kto czeka na odkrycie?
    • @Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co...  @Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.
    • @Starzec genialny błysk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...