Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak stare ubranie będzie
trzeba kiedyś zrzucić
znoszoną skórę bardziej
wytartą na kolanach i łokciach
niż na brzuchu

wtedy ukażą się dotąd
niewidoczne rany zostaną
wystawione na pokaz wszystkim
winowajcom ale dla nich
będzie już za późno
kiedy one zaczną się zabliźniać
w promienistym świetle

Opublikowano

@Janusz_Ork

stare ubranie będzie trzeba kiedyś zrzucić
znoszoną skórę bardziej niż na brzuchu
wytartą na kolanach

ukażą się dotąd niewidoczne rany
na pokaz wystawione
na pokaz winowajcom
ale dla nich będzie już za późno
w promienistym świetle

kiedy zaczną się zabliźniać




:)

jak Cię miło widzieć po właściwej stronie, Januszu!
:)

Opublikowano

rzadki nurt we współczesnej poezji, tym bardziej wart uwagi...chrześcijaństwo właśnie dlatego domaga się ekspiacji od winowajców, aby kiedyś nie zostali zawstydzeni i odrzuceni...inna sprawa, co z winowajcami, którym, zgodnie z wezwaniem wyznawanej wiary, przebaczyliśmy?
- czy dla nich też będzie za późno?
- a co z ofiarami, które nie umiały przebaczyć? i czekają na zemstę Boga (!!!)? I co ma wspólnego Bóg chrześcijański z Bogiem zemsty?
...jest o czym dywagować, ale też wiersz prowokuje do takich pytań...i dobrze!
pozdrawiam!

Opublikowano

@Zjajami_Baba
Moniko, Twoja wersja wydaje mi się bardziej uniwersalna, ale ja w moim tekście poruszyłem kwestię, która tylko mnie dotyczy i jest kwestią bardzo osobistą. Dzięki za miłe słowa pod wierszem.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

Opublikowano

@Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN
Jacku, dziękuję za słowa i przemyślenia pod wierszem. Jak już napisałem Monice, jest to tekst poruszający zagadnienie osobiste, ale cieszy mnie oczywiście, że wywołuje u czytelnika inne refleksje i pobudza do przemyśleń bardziej uniwersalnych.
Dziękuję za czytanie i interesujący komentarz.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

Opublikowano

Usunięcie w przedostatnim wersie słowa "one" niczego nie zmieni w treści a tylko wygładzi tekst. Znaczy to moje zdanie.
Ciekawe spojrzenie autora zaoowocowało ciekawym wierszem.

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...