Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapomniałem jak się pisze wiersze i zapomniałem jak się je odbiera, podskórnie czuję jednak, że to jest kawałek, który lubię, nie wiem tylko co oznacza słowo elizjum, wielu rzeczy jak widać nie wiem.
Cudnie jest tak sobie przylgnąć, ale przestrzegam, zdaj się na serce, oczu nie otwieraj, trwaj chwilo...

Opublikowano

umieram , żyję, szczęście i jeszcze Elizjum , czyli coś po życiu , trochę to zagmatwane, choć w tak skromnym słownym zakresie dużo naraz zakreśliłeś , ale czy trzeba dużo słów i tak pozostanie niedosyt - to małe słowo jeszcze
pozdrawiam Kredens

Opublikowano

Czarku, myślę że utrata bliskiej osoby skłoniła Cię do napisania wiersza!
Bardzo subtelnie napisany, - podoba sie!

Napisałam kiedyś coś:

Pola Elizejskie

tak blisko i tak daleko
wyobraźnia bez progu
zapiera oddech
relikt amfiteatru

tam real i Elizjum
może sądu i osądu

brak ciebie

szerokie arterie
gwiaździste bulwary

brak ciebie


Dnia: 2013-02-15 14:33:34 napisał(a): aluna

Pozdrawiam!

Opublikowano

@cezary_dacyszyn
Czarku, Drogi Poeto, Elizjum- to w chrześcijaństwie odpowiednik -Rajskich Ogrodów, a więc na moje myślenie , także odpowiedź na rozmowy ,ze zmarłymi (choćby zza,,, grobu...z tęsknoty) !
Przecież chodzimy na groby , modląc się, i w skrytości "rozmawiamy"z Drogą nam osobą , która odeszła!Ale to już nasze bardzo osobiste!

Pozdrawiam!
Hania

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 73. Spirala losu (narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza)   1.   Armia jak morze. A człowiek i tak zostaje sam przed ciosem.   2.   Patrzę na szeregi — piękne jak mozaika, ale kruche.   3.   Baktrowie, Persowie… Wszyscy odważni, wszyscy śmiertelni.   4.   Pancerze błyszczą, kroki równe — może nie wszystko stracone.   5.   Każdy wygląda jak zwycięzca — do pierwszego krzyku.   6.   Los lubi spirale. A my znów stoimy w tej samej.   7.   Ile razy jeszcze? Tyle, ile trzeba, żeby zrozumieć.   8.   Piję wodę powoli. To może być ostatni smak tego świata.   cdn.
    • @Trollformel

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka Hmmm, oddycham bańkami mydlanymi

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję. :) 
    • @Poet Ka   zdecydowałem.   domowa anihilacja tożsamości zasługuje na wiersz.   nawet jak będzie turpistyczny z ciężkim oddechem brudu.             @viola arvensis   dobrze, że zajrzałaś bo poustawiałaś wszystko na swoim miejscu dodając mi odwagi.   w moim luźnym stylu życia zresztą:)   bardzo dziękuję:)   szczególnie miłe pozdrowienia:)               @Berenika97     był już film "paryż nocą" to teraz czas na "lodówka nocą" :)   dziękuję Nika za dobre słowa:)   za Twój entuzjazm:)   za wsparcie:)   pozdrawiam:)    
    • Życie jest ulotne, a nasz uśmiech się czasem powoli rysuje, później jest wspomnieniem, bo znowu się czymś zmagamy. Lepiej oczywiście nosić uśmiech cały czas, to pomaga, czasem tylko oczy się śmieją, zależy od sytuacji. Warto sobie go dorysowywać od czegoś przyjemnego, albo od do przyjemnej osoby. Ogólnie kocham radość, często poświęcam czas na małe radości. Dzisiaj przymierzałam stanik od Rilke i poczułam jakie mam piękne piersi i jak mi milutko jest w jedwabno koronkowym staniku. Po prostu muszę to mieć. Od razu się poprawia humor z czymś dla nas miłym, jak masaż, kąpiel. Myślę, że pocałunki, szczypnięcia poprawiają humor. Może wystarczy dobrana kobieta, choć nie znam się na tym. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...