wieczór autorski

[hubertk]

kolega zaprosił mnie na wieczorek
-dużo piliśmy jadąc
zwłaszcza że od jakiekiegoś czasu
nic innego nie robiliśmy

później staliśmy na schodach
pani od aranżacji prosiła tego mojego kolegę
żebyśmy już więcej nie pili
później mnie
żebym poprosił tego mojego kolegę

młode dziewczyny też stały na schodach
wpisywały nam w telefony swoje imiona
albo wsuwały za poły wygniecionych marynarek
wiersze o swojej dziewczęcości
- i już wiedziałem skąd on je wszystkie bierze
a później się nimi otacza

dziwiłem się tylko sobie
że ich sobie nie biorę i nimi nie otaczam
chociaż jestem o wiele przystojniejszy
od mojego kolegi

w ogóle się jemu dziwiłem
że jest w stanie te swoje wiersze czytać
przy czym nawet się nie zająknie

ktoś o nim później napisał że się przewrócił
przy barze- ale akurat mnie to nie dziwi

- po prostu się wziął i przewrócił

[Konrad_Redus_Olszewski]

znam takie historie, jestem z osiedla

[Mariusz_Sukmanowski]

Utrzymany w klimacie osiedlowej gadki "wątek",
o trudności zachowania równowagi ,
gdy pijana Ziemia kręci się szybciej niż
od niechcenia .

I mimo iż cały "spektakl" ma ład
i skład
26 wersów trzeba by się wyj..ał kolega.

A w związku ( z tym) nikt nie pyta czemu
to wszystko służy.

No tak: wziął i wywinął kopyta ,
nie przez promile
a wieczór autorski
takowy wszak nie nuży.

pozdr:)

[andrzej_barycz]

Będę się upierał, że to kawałek prozy, w klimacie pomiędzy Hłaską, a Himilsbachem :)

[paper_doll]

to kawał dobrej poezji.
lub jak kto woli - prozy poetyckiej, więc w pewnym stopniu zgadzam się z przedmówcą.
tekst płynie, czyta się.
no, fajne to to.

P.

[hubertk]

dzięki za uwagi. coś tam w nim pozmieniałem, przebudowałem, pozacierałem. serdeczności.