zbędni

[Ewa_Krzywka]

widziałam
bose szczęście
szło środkiem zimy
na smyczy
skulony przyjaciel z ogonem
ciągnęli na kółkach
przedarte wspomnienia

szli do Elizjum
ciasną ścieżką odpadków
dziobani wzrokiem
bez znieczulenia

jaki ciężar udźwignie pokora
wiedzą
w krańcowym akcie
niepotrzebni









Copyright by Ewa Krzywka

[Alicja_Wysocka]

Mocna, doskonała puenta.
Powtórzę,

lubię Cię czytać, pozdrawiam :)

[Ewa_Krzywka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziekuję

Pozdrawiam serdecznie :)

[Ewa_Krzywka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dla mnie kluczem tu jest "pokora", dlatego zostanę przy swojej puencie

bardzo dziękuję

pozdrawiam :)

[Dariusz Sokołowski]

Tym razem dramat obyczajowy. Na "zbędnych" patrzy się jak na "Edi"-ego Trzaskalskiego. Pani uwielbienie ekspresji rozsiadło się w "idących-niepotrzebnych" - jak manifest na "Tratwie Meduzy". Drażni koturnowa dramaturgia i teatralna retoryka pointy.

Ale to najlepszy pani wiersz. Za sprawą deklaratywnego "widziałam" i "pokornej" wiedzy. Gratuluję!

Pozdrawiam.

[Samuel_Przeździęk]

Dotyka, bardzo fajny, tytuł zwabił, jest dobrze, przychylam się do sugestii Stanisława Praweckiego. ;)