Dożycie

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to strasznie się cieszę! Baaardzo serdecznie dziękuję! Chociaż na pewno nie zasłużylam na takie wyróżnienie. Jest tu trochę naprawdę świetnych Poetów i Poetek.
Życzę samych sukcesów. :)

[Emanuel_Wójcik]

Oxi!
Mam nadzieję, że mi wybaczysz, ale bardziej mi sie podobało (i nawet się wzruszyłem!) jak czytałem "Emanuelowi"
a nie "Andrzejowi" hi hihihihi:)))
pozdrawiam zarówno Ciebie jak i adresata.
Oby wam się!

[PaULA-nowa]

Zawsze przyglądam się Twoim wierszom Oxywio, bo jesteś dla mnie mistrzem rymowania. Dzisiaj wiersz jest jeszcze inny niż potrafisz, jest świetny dobór słów, stukających przy czytaniu(tak odbieram) jakby turkot pociągu, i dalej, i dalej, i dalej, tak gna....ale odbieram też, jakby wszystkiego za dużo. Ale pewnie o to Ci chodziło:)
Pozdrawiam:)

[Malarz_]

Sorry ale ledwo pierwszą strofę jakoś udało mi się przeczytać. Sam tytuł rozwala później jeszcze gorzej jest. Radzę to bezrymowym tekstem napisać i odchudzić. Powtórzenia poganiają powtórzenia. To jest bardzo kiepski tekst z dobrym i ciekawym pomysłem, niestety wykonanie powala.
Szczerze napisałem. Pomysł jest tylko forma potworna.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

;)))
Dziękuję za życzenia i życzliwość, Emanuelu. I czytaj sobie tak, jak Ci się najbardziej podoba. :)
Jeśli Cię wzruszył ten wiersz, czytany w jakikolwiek sposób, to strasznie mi miło i cieszę się ogromnie! :)))))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Paulo, to bardzo miła recenzja! Nie jestem żadnym mistrzem, ale strasznie mi miło, bo każdy ma próżność, która też jest potrzebna do zdrowego tworzenia. ;)))
Być może wszystkiego za dużo, bo wiersz jest pisany pod wpływem silnych emocji, a one nie służą twórczości, przeciwnie, należy ochłonąć i nabrać dystansu do własnych przeżyć, żeby je dobrze literacko opisać; ale ja nie chcę czekać latami, aż nabiorę dystansu, którego być może nie nabiorę nigdy. :)
Ale masz rację: dużo ciężarów nagromadziło się przez całe nasze życie i ten ogrom właśnie nas połączył, stąd tyle tego w wierszu. Na razie nie umiem go skrócić.
Serdeczności. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że różnimy się gustami literackimi. Nie ma sprawy, każdy ma prawo wybierać, co mu się podoba, a co nie.

[zbyszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ukrywam, że Twój komentarz jest dla mnie najważniejszy - no bo wiersz jest dla Ciebie. :))))))
Jeśli chodzi o konkrety naszego życia (czy też naszych żyć? - życi? - przepraszam za wyrażenie), to owszem, tylko my je znamy i w tym sensie na pewno tylko my wiemy, o czym konkretnie mówi wiersz. Myślę jednak, że jest on zrozumiały dla każdego. Tak starałam się go napisać - unikając konkretów, odnosząc się do doświadczenia wielu ludzi. Inaczej nie wrzuciłabym go tutaj, na forum.
Całuję. :)

Myślę, że każdy może sobie podłożyć czytelny i akceptowalny obraz pod Twoje słowa - w takich kategoriach można mówić o zrozumieniu czyjegoś przekazu.

A czy myślałaś Oxy o zmianie stylu?

Pamiętasz dziełko niezrównanej Eli czyli skromnej Marii Bard p.t. "Zielona miłość"


Gdybyś pisała takie wierszyki może by Ciebie wzięli na inkwizytora tekstów?

Wietrzę tutaj skok na kasę. I jeśli chodzi o mnie to właśnie głosuję nogami. Czyli E-literaci bis.

[Oxyvia]

Czy skok na kasę, tego nie wiem, ale na pewno na Nalepszego i Najważniejszego Poetę oraz Weryfikatora Cudzych Tekstów - to tak, bezdyskusyjnie. :)
Ale inni chyba nie wiedzą, co zdarzyło się na E-literatach, nawet pewnie jezcze nie wszyscy wiedzą, co zdarzyło się tutaj na Zetce i dlaczego zostali z niej wyrzuceni...
To nie była awaria, Kochani. Spróbujcie tam coś wkleić, a zrozumiecie. :)

[Bolesław_Pączyński]

Bogata poezja w Twoim wydaniu pełna patosu ze świetną puentą.

Serdeczności Oxyvio:)

[Oxyvia]

Bolku, jak się cieszę, że wpadłeś do mnie! :)
Dziękuję Ci za wspaniałą, niezasłużoną opinię. ;)))
Strasznie mi miło i błogo to czytać.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwsza strofa jest wyśmienita, podtrzymuję.
Pozostałe to wyjaśnienia pisane dla tutejszego malarza, który i tak nic nie zrozumie :)


Wyblakłe i niepełne wszystko, co za nami:
rodzina nierodzinna i dom niebezpieczny,
my sami też niepełni, bo niedokochani,
bo ciągle bez dzieciństwa, choć ponad półwieczni,
błądzimy w przedojrzałym świecie pustosłowia,
w pustomyślach dorosłych i w pełni pustkowia.


Ta strofa jest sama w sobie pełnym wierszem. Nawet neologizmy są na miejscu,
tworząc coś w rodzaju echa, przekłamanych słów - innych od zwykłych, tych codziennych.
Niespełnienie, szukanie straconego, co nie było nam dane. Nawoływanie, bardziej w nas niż z dala:

[indent][indent][indent]


Nocą przykładam
muszelkę do ucha.
Wzburzone fale.



[/indent][/indent][/indent]

[Oxyvia]

Jeszcze raz dziękuję, Marku, bardzo mnie cieszy Twoja opinia o tej strofie.
Ale widzisz, dla mnie to nie może być koniec wiersza, albowiem dla mnie co innego jest w tym wierszu najważniejsze: to, że spotkałam Kogoś podobnego, po podobnych przeżyciach, w podobnej pustce, i że miłość - jeśli nie jest lekarstwem na wszystko - to w każdym razie jest ratunkiem przed kompletnym bezsensem istnienia. Tylko miłość - życie dla kogoś - nadaje sens i prawdziwą treść temu życiu. To jest przesłaniem mojego wiersza, jego zasadniczą myślą.
Nie mniej bardzo mi jest miło, że pierwsza strofa Ci się podoba.

[Nata_Kruk]

Wiem, że lubisz zabawy słowem, neologizmy itp...
Pierwsza zwrotka jest po prostu bardzo dobra, płynie się nią i ta mnie chyba najbardziej ujęła.. :) po niej.. ostatnia.
Doceniam trud, włożony w kompzycję całości i szczerze Ci napiszę, mnie by się nie chciało, chyba za leniwa jestem, aż na tak "głębokie grzebanie" w słowach.
Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Nato, bardzo się cieszę, że podoba Ci się pierwsza i ostatnia zwrotka - to dwa razy więcej niż Sokratexowi! :)
Naprawdę jest mi miło.
Wiem, że Ty masz całkowicie inny styl pisania, bardzo oszczędny i nowoczesny. Ja natomiast lubię zabawy słowem - jak napisałaś - lubię pisać, wyszukiwać nowe znaczenia, nowe konotacje semantyczne, nowe wyrazy, mieszać rdzenie z formantami w nowy, niezaistniały jeszcze sposób. Lubię ten sport. :)
Poza tym po prostu miałam dużo do napisania, do wyrzucenia z siebie. To taka autoterapia. :)

[Sylwester_Lasota]

wiersz dedykowany i 'prywatny', więc nic mi do treści, chociaż piękna, ale formę podziwiam :).
pozdrawiam i do poczytania :)

[Oxyvia]

Sylwestrze, bardzo mi miło i dziękuję za tę pochwałę formy - wiersz to właśnie forma, bo każdą treść da się różnie wyrazić, i nie tylko poezją.
Pozdrawiam. :)