w parku

[Magdalena_Blu]

po tym jak zniknęły nasze krajobrazy
czerwone słońce próbuje
rozpuszczać taflę

czy wiesz że twoje opowieści
zaczepiają Baltazara
wącha je i obszczekuje
gdy patrzą przez ramię

na kartce powstaje
granica
wiersz
który będę nadal obłaskawiać
przekraczać niemożliwe

on myśli
że refleksy na ścieżce
nie są przypadkowe

tak jak my i koniec świata

[Joanna_Janina]

Podoba mi się :) Wiersz to rzeczywiście granica między zwyczajnością dnia codziennego a światem wyobraźni, piękna i niezwykłości. Czasami warto przekroczyć tą granicę i dać się ponieść fantazji. Czasem to pomaga, gdy zaczynają się problemy i gdy wydaje nam się, że to dla nas zbyt wiele. Pozdrawiam serdecznie autorkę :)

Janina

[Marek_Petrykowski]

Poezja często bywa lekceważona jako skojarzeniowa bezinteresowna gra myśli. Dążymy często do zniszczenia prostych mechanizmów w rozwiązywaniu podstawowych zagadnień. Wiersz jest poniekąd instrukcją - jak korzystać ze spaceru; ostatniej ścieżki przed bramą - pozdrawiam Autorkę.

[Grzegorz_niewiem]

popieram Joanne Janine/a cienka granica nie mal do zatarcia przez pędzel wyobraźni

pozdrawiam

[maria_bard]

Precyzyjnie; każde słowo przemyślane. To forma.

Treść: jak znaleźć porozumienie, kiedy już niby wszystko zaszło za horyzont. Warto zerkać tam, gdzie, wydawałoby się, już niczego nie ma. Używać niby nieużywalnego, a jednak...Wszystko może się jeszcze wydarzyć.

Bardzo ładnie. Tkliwie nawet:-)
Pozdrawiam, B.L. - E.

Mój Baltazar nie szczeka, ale stoi w kącie pokoju i pilnuje:-) To wielka lalka z drewna. Też działa.

[Nata_Kruk]

Spacer w parku, dla mnie, z psem i sięgające daleko rozmyślania. To mądry pies, skoro myśli, czyli wie, że.. oni.. nie są przypadkiem,
bo to chyba ważniejsze od końca świata, którego nie neguję w treści. Nie bardzo mi określenie.. " słońce podejmuje akcję".. nic to.
Granicy.. być może, nie obłaskawiałabym, chyba wolałabym od razu.. granica na której będę przekraczać niemożliwe.
Ogólnie, uroczy wiersz.
Pozdrawiam.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasami ucieczka w wyobraźnię faktycznie pomaga, to chyba naturalne:) Dobrze, że to widać w wierszu.
Pozdrawiam również:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Instrukcja, albo zwykła reakcja emocjonalna, koniec świata też może być na ścieżce przed bramą:)
Pozdrawiam Marku.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyobraźnia, chyba lepiej z nią niż bez:)
Pozdrawiam również.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tkliwie i ciut płaczliwie:)
Pamiętam manekina - lepiej, że nie szczeka, a działa:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak - wiem o co chodzi ze "słońce podejmuje akcję", trochę mi zgrzytało, ale nie byłam pewna - poprawiłam ciut.
Dzięki - pozdrawiam:)

[Grażyna_Kudła]

Madgdo, wybacz ingerencję:

po tym jak zniknęły nasze krajobrazy
czerwone słońce próbuje
rozpuszczać taflę

czy wiesz że twoje opowieści
zaczepiają Baltazara
wącha je i obszczekuje
gdy patrzą przez ramię

myśli
że refleksy na ścieżce
nie są przypadkowe

na kartce powstaje
granica
nadal obłaskawiam

Każdy zostawi jakiś ślad i dla mnie tyle wystarczy. Nauka? Człowiek zawsze musi coś poprawiać, udoskonalać, taka jego natura.
Czsem wolałabym miec naturę zwirzęcia, kierować sie tylko instynktem...
I końcowa konkluzja: żadna granica nie jest krucha, kiedy sama zdecyduję, kiedy ja przekroczyć.
Dziękuję za mozliwość porozważania pod wierszem, pozdrawiam
:)

[Anna_Myszkin]

Jest miękki jak sierść zadbanego husky i intrygujący. Jak jego oczy?
Magdaleno, pozostaję w szoku po lekturze tej perełki - dla mnie najcenniejszej wśród Twoich.
Pozdrawiam :)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo proszę sobie ingerować do woli:)
Dzięki z odwiedziny i uwagi.
Pozdrawiam:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ooo, husky - no tak, one mają jedno oko niebieskie, a drugie brązowe - pasuje:)
Zaintrygowałaś mnie tym.
Pozdrawiam:)

[Gość]

Pani Blu, Pani jest że tak powiem autorsko myśląca :)
Bo taki park to zajebiste miejsce jest. Serio.
Jak dla mnie wiersz zaczyna się od drugiej strony. Gratulacje - ktoś jednak trzyma poziom Działu :)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Valtteri:) Park faktycznie ma specyficzną zależność, że nawet śpiesząc się, przenika.
Od drugiej strony - ciekawe:)

[Roklin]

Podoba mi się ten tekst. To taka metodologia pisania wierszy w skrócie i myśli autora/ki w trakcie tworzenia, a nawet przed. Poza tym, bardzo ładny obrazek. Tak :)
Pozdrawiam :)