Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ty, co rękę na muchę podnosisz,
Gdy bzyczy za głośno, gdy wiatr ją nosi -
Odpowiesz za mordy, za stosy, za kości;
Za rzezie i bitwy w szale wrogości.

Ty, co dziewczę łakomie postrzegasz,
Bo piersi uchyli, gdy suknię ubiera -
Odpowiesz za gwałty, za krzyki, za jęki;
Za szaty zrywane, dozgonne lęki.

Ty, co łgarstewkiem rzucasz przy kolacji,
By wybrnąć z trudnej przecie sytuacji -
Odpowiesz za kłamców, oszustów, fałszerzy;
Za święte nieprawdy, za tego, co wierzył.

Ty, coś brata w potrzebie ominął,
Gdy samotność cierpienia jedyną była winą -
Odpowiesz za gorycz, za szarość, za rozpacz;
Gdy z łoża śmierci nie będziesz mógł powstać.

---

Wyszła mi trochę nader patetyczna i nierytmiczna końcówka, może ktoś ma pomysł na zmianę, jeśli mu się spodoba.

Opublikowano

znaczy się że Hammurabi był pikuś
Potrafimy pójść znacznie dalej
A co uciąć za przywłaszczenie lub nadgryzienie banana czy innego batonika w supermarkecie?
A co wydusić za pomacanie sprężystej i apetycznej skórki pomarańczy w celu sprawdzenia dojrzałości ?

Zasada sklepowa brzmi ,,towar macany należy do macanta(tki),,
Temat trudny ale bez przesady
Chyba odszedłem od tematu:)))

Opublikowano

Ty, co teksty wklejasz na portale
Co poezją chcą być, a nie są nią wcale
Odpowiesz za zbytnią emfazę i stosy patosu
Za jęki zawodu czytacza co szuka rozgłosu...

ech, przynajmniej się pośmiałem dziś z tej muchy
...a może tu chdzi o Ministrę Muchę?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 już samo to słowo mnie zatrważa
    • @Charismafilos powiedzialabym że to intencja transsakralna...chyba
    • Odnajdź krzyż bez znanych gwoździ, czując ramiona w szczycie i ogonie, by opiłek mógł aktywować środkiem prawdziwe związania bez zabiegów.    Konsekwencją rozwiązania cierpienia, nieznaną koroną po namagnesowaniu, aby reszcie posłużyła za hub życia z przemiałkowania w rdzeń ducha.   Jako transformacja prądu do obiegu, liniami papilarnymi każdego dotyku niczym koryta Cusco nawodnione gąbką, czyści brud na rzecz czystych tablic.   Nie mając usprawiedliwień na obronę, tai znak zaszczepienia mu koniczyny bez igły — tak po prostu naturalnie.   Wiedza gromadzona z siedmiuset skoków zgrała adapterem ciąg różnych pisków, mimo braku porysowań na jawie grając.   _____________________________________________ ______________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Ren ku haiku — kokoro no me ***Chociaż raz ***Saola — jedna z siedmiu strażniczek ***Jak rozsypane przekaźniki tworzą inny ***Zwińcie klocki ***Do wszystkich antenatów ***Gdy jeden rok śmiertelnika traktujemy jako jeden dzień Boga ***Gdzie jest Bóg? ***Niezniszczalna łodyga z bezludnej wyspy wskrzesza stary mikrofon ***Poza kompendium wiedzy ***FCE ***Hermafrodytyzm ***Każdy ma swoją Victorię!      
    • Jestem głodny twoich ust, brajlowskich, długich odpowiedzi, słów, które nie błyszczą na pokaz, lecz zostają pod skórą.   Kiedyś wierzyłem miastom. Ich nocnym obietnicom, światłom drżącym na mokrym bruku, kobietom podobnym do piosenek, pociągom odjeżdżającym poza rozsądek.   Zwiedziłem kawał świata. Widziałem porty ciężkie od świtu, hotele pełne cudzych tęsknot, place, gdzie zachwyt sprzedawano taniej niż poranną kawę.   Dziś chciałbym zamieszkać tam, gdzie wieczór siada na płocie, a wiatr pamięta imiona drzew. Gdzie kos po deszczu śpiewa rzeczy ważniejsze od wiadomości ze świata.   Coraz bardziej słyszę ptaki. Coraz mniej zachwyca mnie gwar. Przeraża mnie szczęk pistoletów, lód zastygły w ludzkich oczach i ta chwila ciszy, gdy człowiek opuszcza człowieka.   Bo wszystko już widziałem: miasta większe od marzeń, wojny mniejsze od ludzkiej pychy. A teraz chciałbym jedynie słuchać kosów po deszczu i uczyć się twojego głosu jak ostatniego języka, którego warto nauczyć się na pamięć.
    • @Mel666 Ty na pewno jesteś Jego, a On mój :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...