Jak łatwo nam być dobrym

[Irmina Kęcka]

Jak łatwo nam jest być dobrym
siedząc w głębokim pluszu fotela
spijając szepty liter z wilgotnych kartek
wznosząc przerażone oczy do Boga,
że jak tak można i to nie możliwe,
że ból był, ale wielki,
że każda kropla krwi musi spłynąć chwałą.

Jakże mało mówią nam o strachu
zwierzęcia prowadzonego na rzeź
mdlących odruchów rezygnacji
z kieszonkowego człoweczeństwa.

Miło nam oceniać ludzi, których się nie rozumie
macać ranę przekłutą, niewłasną,
mówiąc, że źle się zrasta.

Jakże łatwo nam być dobrym...

[pan_ktotam]

mam mieszane uczucia - z jednej strony wiersz mną poruszył, ale z drugiej - nie znalazłem nic odkrywczego... sam nie wiem czy daję + czy - .... jak się namyślę - to może jeszcze zajrzę...

/pan ktotam

[Włodzimierz Nabkowski]

ja wątpliwości nie mam, wiersz jest po prostu dobry.

[Messalin_Nagietka]

tak - rzeczywiście łatwo
MN

[Arena Solweig]

Temat nie jest łatwy ale godny zastanowienia – niemniej nad forma chyba warto jeszcze popracować – bo w niektórych fragmentach, pomimo metafor – jest „prozujący” – z bardzo wyrazistym (zbyt ?) morałem i chyba trącający patosem… Życzę wytrwałości Arena

[Natalia Irlandia]

Stawiam duzy plus , naprawde mnie sie to podoba . Serdecznie pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

technicznie-średnio...ale poruszony zostal wazny temat-łato byc dobrym gdy sie cierpi, albo gdy w poświeceniu i byciu dobrym możemy stac sie społecznym herosami-niestety na dobroć w szarym życiu zdobyć się potrafią tlyko nieliczni, a szkoda,bo brakuje nam takiej spontanicznej pomocy i pozytywnych gestów;)

Pozdrawiam
Agata

[Irmina Kęcka]

Interpretacja należy do każdego indywidualnie, ale moja ( ;) ) jest taka, że łatwo nam być dobrym w życiu codziennym, kiedy to nie wymaga wysiłku, łatwo jest oceniać tych, którzy żyli w czasach trudnych i byli okrutni. Głównie inspirowane opowiadaniami Borowskiego.