daleko mi do drzew

[Anna_Myszkin]

pokornie oddają
owoce do pestki
żarłocznym dziobom
w przychylnych trawach
składają część łańcucha

bez prognozy
puszczam wolno
kawałki siebie
z każdej pory

uczę się stać obok

[Gość]

A ja myślę, że w tym oddawaniu owoców żarłocznym dziobom nie ma pokory,
lecz jest jakaś mądrość. Paradoksalnie, to stanie obok jest pokorne.-:)

[Oxyvia]

Peelka "oddaje kawałki siebie" jak drzewa owoce - bez prognozy, czy z tych "owoców" wyrośnie cokolwiek, czy nie. Rozumiem, że te "kawałki siebie" - to miłość, wiara (niekoniecznie religijna), marzenia, energia, działania, wiedza itd. itp. Nie zawsze z tych owoców cokolwiek dobregowyrasta, czasami się marnują, bo przyroda jest bardzo rozrzutna.
Ale nie wiem, dlaczego Peelce tak "daleko do drzew"? Bo "uczy się stać obok"? - bo ma dystans do siebie i życia? Tylko tak potrafię zinterpretować tytuł wraz z pointą.
Ogólnie podoba mi się wiersz.

[Alicja_Wysocka]

Witaj Aniu.

Powiem, że w Twoje wiersze, szczególnie te wolne, mocno się wgryzam
i przyznam, że czasem brakuje mi ząbków.

Słonka :)

[Nata_Kruk]

Dwa różne.. wątki.. i dwa elementy upuszczane na ziemię, ale jakże różne.
Ostatni wers chyba można odnieść do.. obu, mi pasuje.
"daleko mi do drzew"... :), dobry tytuł dałaś.
Pozdrawiam.

[lena2_]

dobre porównanie, oddajemy cząstki siebie, i z boku możemy się tylko przyglądać...madry wiersz Aniu:)

[maria_bard]

Z dala lepiej widać, z dystansu - misterniej wnika sie w tkankę...

Pozdrawiam. E.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli przyjąć, że pokora jest formą mądrości w swoim podporządkowaniu się prawom natury, to ten dystans jest tożsamy.
Tak mi się wydaje.
Dzięki za refleksję.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dałaś mu, Oxy, szerszy wymiar, który dobrze się komponuje z moim zamysłem, bo napisałam o wierszach, którymi podmiot dzieli się z innymi, ale ciągle jeszcze nie umie do końca zdystansować się do nich, dać przyzwolenia na dowolną technikę jedzenia i trawienia ich. Krótko mówiąc, uczmy się od drzew ;)
Dziękuję za "owocne" i przychylne czytanie.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, no nie chciałam narażać na szwank Twojego uzębienia, Alicjo. Wybaczysz?
Dzięki za odwiedziny.
Serdecznie :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jako to drzewo peelka by chciała stoicko uczestniczyć w tym swoistym łańcuchu pokarmowym, ale jeszcze kawałek drogi przed nią ;)
Dziękuję, Nato, i pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się z Twojego odbioru, Leno, bo peelka właśnie do tego dąży.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W każdą, Elu, w swoją też, a może zwłaszcza...
Serdeczności :)

[Lilka_Laszczyk]

Łańcuch pokarmowy jest logiczny i przewidywalny. Włączamy się w niego często bez udziału naszej woli. Czasem sami "zżeramy", a kiedy indziej to my stajemy się pokarmem. Najlepiej ocenić to z dystansu.
Tak zrozumiałam twój zwarty, mądry i pełen treści wiersz.
Pozdrawiam
Lilka

[Anna_Myszkin]

Dzięki za wczytanie się w treść, Lilko. Jeśli wyjęłaś z niego coś mądrego, to tym bardziej mi miło.
Pozdrawiam :)

[Magdalena_Blu]

uczę się od drzew, uczę się stać obok - jako element ekosystemu i czegoś, czemu nie da się przeciwstawić, dlatego szukam w naturze rozwiązania.
Tak go odbieram, ostatni wers ładnie to podkreśla:)
Pozdrawiam:)

[cezary_dacyszyn]

jest dobrze :-)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwielbiam Twoje czytanie, Magdaleno :)
Pozwól, że zadedykuję Ci kawałek od Meli, też o ludziach i drzewach. (Jestem świeżo po koncercie i jeszcze mi gra.)

http://www.youtube.com/watch?v=WAOLp7Fe0gY

Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To dobrze, Czarku :)
Pozdrawiam :)