Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spode mnie droga
podparta kijem
idę do siebie

zbieram światła
jak kolekcjoner
niepokoju

lęk gryzę cicho
mgnieniami
licząc zmarszczki
na rudej tafli czasu

popołudnia milczą

a we mnie utkwiły słowa
jak ostatnia warta
na mrozie

pod łóżkiem echo
schowane na deser

Opublikowano

Rosną we mnie podziwy. Oceniam bardzo wysoko. Echo na deser pod łóżkiem - miodek! Przez chwilę myślałem, że parafraza Dantego - "przeze mnie droga..." Na szczęście nie :))) Twój tomik, kiedy już powstanie, będzie rewelacją. A powstania Ci życzę z całego kamienia.

Opublikowano

patzrąc niezaspanymi oczętami stwierdzam następująco:

"a we mnie utkwiły słowa
jak ostatnia warta
na mrozie
przesiąknięta ciszą
kapie wolno na sweter
i dłonie"

szpeci wiersz... jest kiepskie, trąci banałem -prześiaknięcie ciszą itp - na pewno zrozumiesz

począteki końcowkaswietne

ogólnei poziom utrzymany... fajne skojarzenia i obrazy się nasuwają

pozdrawiam Cie... pomarszczona Kotko

Tera

Opublikowano

"a we mnie utkwiły słowa
jak ostatnia warta
na mrozie
przesiąknięta ciszą
kapie wolno na sweter
i dłonie"

z tym fragmentem trzeba coś zrobić, bo psuje całość..

reszta jest spox :))
przemawia do mnie

pozdrawiam
Emilka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale akurat oceną komentarzy nie zajmujemy się na tym serwisie :)

Wiersz dziwny dosyć: np. naturalniej dla mnie byłoby: pode mną droga (...)
gryźć mgnieniami? brzmi ciekawie i niedorzecznie zarazem ;)

talfa czasu jakoś mi zgrza, już pomijając to,że jest ruda.

pod łóżkiem echo
schowane na deser -> a końcówka jest świetna :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt
Opublikowano

przeczytałem, ale wcześniej nie komentowałem bo nie wiedziałem co napisać:)
tym niemniej "ruda tafla czasu" i przedostatnia część cały czas krążyły w moich myślach. wspaniałe.
wspaniałe, ale mówiąc prawdę całości nie rozumiem, chociaż, cytując Cię "we mnie utkwiły słowa".

pozdrawiam
MZ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • domowe spa   w wannie żona Pierra Bonnarda bierze kąpiel niewielka różnica   wanna mała a ona duża  głęboka w stylu rokoko secesja   jednak nie na długość tylko na szerokość patrzy w niebo   czyli nie przenika przez okno dachu pierzastych w ruchu holenderskich chmur   w wannie różowo  nie od kobiety ani nie od Marata ręka nie zwisa   opiera się nad  różową taflą wody  to musująca kulka kąpielowa z ziołami  
    • @Gosława zmierzch zarówno przyrody jak i pewnej epoki. Właśnie uruchomiłem pianino i gram razem Anitą, choć uroczysko kojarzy mi się z Wiedźminem Sapkowskiego ps. a od piosenki księżycowej umysł wiedzie wprost do:  
    • człowiek bywa nieostrożny  po małych stoczonych bitwach  i wygranych  wbrew wszystkiemu i wszystkim   poniewczasie    powinienem móc wnikać w umysły moich wrogów  co jak zjawy  przemykają pod moimi drzwiami  klatką schodową   czułem się jak przybłęda w całym tym mainstreamie zuchwale  nosiłem słomę w butach    a teraz    cichnę w rzeczach ostatecznych poza wolą i wiedzą wśród wyziębłych pól   dusza w objęciach zmroku gdzieś w głębi minionego    zarasta wikliną      
    • @Kwiatuszek Właśnie w szczególności dla takich Bohaterów i Patriotów jak Twoja Babcia pisałem ten wiersz. Z kolei moja Babcia Aniela ps."Mała" (choć nie walczyła czynnie z bronią w ręku) to służyła najlepiej jak potrafiła w Armii Krajowej w tzw. 1. Kompanii Sztabowej Inspektoratu Zamojskiego AK, której dowodził por. Adam Haniewicz ps."Woyna". Swoje wspomnienia z czasów II wojny światowej opisała w książce pt. „Historia życiem pisana”.  Nie wiem czy Twoja Babcia -podobnie jak moja- wciąż żyje, ale jeśli tak to -o ile będzie to możliwe- przekaż jej najszczersze wyrazy podziękowania za jej trud i poświęcenie i życz zdrowia i wszelkich potrzebnych jej Łask Bożych. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński P.S. A tutaj odrobina historii nt. "Bitwy pod Osuchami" opowiedziana słowami mojej Babci Anieli (drobna cząstka jej książki):

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Leszczym – myślę, że zabawy słowne to rozmienianie się na drobne; co nie znaczy, że drobne formy nie mają potencjału, bynajmniej.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...