skojarzenie z matką

[Jan_Nepomucen]

idę choć wcale nie jest mi po drodze
z porami roku gdy nad głową siwieje niebo
od trosk a matka wkłada dłonie w nagość ciasta
pachnące kminkiem i zakwasem
aż tlen przykleja się do ścian

w tych dłoniach najbardziej lubię przestrzeń
w którą stoczył się świat bezszelestnie jak ninja
po jedwabnym wzgórzu z piór dostojnych
łabędzi przy falochronie reszta tonie w bezwładnym
zaćmieniu myśli nieskończonych na czas

są dni kiedy nawet śnieg nie może spaść
bo pełne są ciszy w której mostów spalonych
nie składa się jak wizyt i nie można ocalić
smaków oczywistych rzeczy na porzuconym stole
takie rzeczy dzieją się na żywo jak drżenie rąk

przemilczane w tobie Marie Magdaleny i kobiety próbujące
zagłuszyć ślady popijając samotność z perspektywą
zaistnienia w słońcu na ławce przed domem kojarzą mi się
dziwnie z matką wgniatającą dłoń w ciasto gdy okruszek
po okruszku zamienia w światło wysokiej rozdzielczości

[WiJa]

Tyle mi się podoba, co to jest dobry wiersz, mam nadzieję, że nie tylko dlatego, że wiersze o matce to moja słabość. Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Niektóre wersy, tworzą b. przyjemny nastrój... np.
matka wkłada dłonie w nagość ciasta.. i ten zapach kminku i zakwasu, mógłby "iśc"
od niego. Tlen do ścian, hmm, niekoniecznie, dla mnie. Ale to, bardzo
... stoczył się świat bezszelestnie jak ninja...
...reszta tonie w bezwładnym zaćmieniu myśli nieskończonych na czas...
Trzecia bardzo mi się podoba, czwarta do zaakceptowania... powtórka dłoni i ciasta.
Przepraszam, że tak trochę wybiórczo... zajrzałam dla tytułu.
Pozdrawiam.

[ROMAN_RIOWIL]

Bardzo dobry wiersz. Jedynie co mi " zgrzyta " to dwa pierwsze wersy w trzeciej zwrotce -
są dni kiedy nawet śnieg nie może spaść pełne ciszy ..... - Tak bym to widział. Poz.

[Konrad_Redus_Olszewski]

dobry wiersz