Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeśli tak czytasz wiersz, jest mi niezmiernie miło, bo odczytujesz jego "prawdę". To miernik wrażliwości, która łączy aż trzy postaci: peelkę, autora i Czytelnika
jaki ja mam wpływ na komentarze ?

nieładnie brudasie zakładać sobie drugie konto do opluwania
-dziękuję cieplutko pozdrawiam

ciemny zapatrzony w siebie móżdżek
jak się coś nie podoba to wynocha
-wdzięcznie się kłaniam cieplutko

jesteś jak durny pies wynocha pajacu
- dziękuję cieplutko

drugie wcielenie tej durnej staruchy
niektóre kobiety brzydko się starzeją
banda brudasów
-dziękuję cieplutko

te szczyny zatruły go kompletnie
- cieplutko kłaniam się wdzięcznie

Opublikowano

Myślę, że najlepiej byłoby gdyby Autor kwestię swojego stosunku do innych Autorów załatwiał korzystając z poczty osobistej. Jeśli to konieczne. Ani to ciekawe, ani zabawne, ani pouczające.
Pozdr. i czekam na wiersz "o czymś". A

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja myślę, że kwestię stosunków międzyautorskich traktuje pani dość wybiórczo, i wolę nie wnikać dlaczego.
Odsyła mnie pani do poczty osobistej, z życzliwą wyrozumiałością przechodząc do porządku nad przyczyną - cytowaną klasyką orgowej komunikacji. Zuniwersalizuje pani swój komentarz, rozszerzy na wywołanych do tablicy autorów ? :) Gdyby tak się nie stało, znaczyłoby to, że durna starucha i durny pies, to akceptowana norma - ciekawa, zabawna i pouczająca...
? :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja myślę, że kwestię stosunków międzyautorskich traktuje pani dość wybiórczo, i wolę nie wnikać dlaczego.
Odsyła mnie pani do poczty osobistej, z życzliwą wyrozumiałością przechodząc do porządku nad przyczyną - cytowaną klasyką orgowej komunikacji. Zuniwersalizuje pani swój komentarz, rozszerzy na wywołanych do tablicy autorów ? :) Gdyby tak się nie stało, znaczyłoby to, że durna starucha i durny pies, to akceptowana norma - ciekawa, zabawna i pouczająca...
? :)
Zapomniał Pan o "bandzie brudasów".
Pani Anno Rebajn - to nie jest kwestia stosunku Tego Autora do innych Autorów, tylko odwrotnie. Innych Autorów do Tego Autora. Odwraca Pani kota ogonem w dodatku z podniesionym ku górze :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja myślę, że kwestię stosunków międzyautorskich traktuje pani dość wybiórczo, i wolę nie wnikać dlaczego.
Odsyła mnie pani do poczty osobistej, z życzliwą wyrozumiałością przechodząc do porządku nad przyczyną - cytowaną klasyką orgowej komunikacji. Zuniwersalizuje pani swój komentarz, rozszerzy na wywołanych do tablicy autorów ? :) Gdyby tak się nie stało, znaczyłoby to, że durna starucha i durny pies, to akceptowana norma - ciekawa, zabawna i pouczająca...
? :)
Zapomniał Pan o "bandzie brudasów".
Pani Anno Rebajn - to nie jest kwestia stosunku Tego Autora do innych Autorów, tylko odwrotnie. Innych Autorów do Tego Autora. Odwraca Pani kota ogonem w dodatku z podniesionym ku górze :)


Ma pan rację. Poniekąd.

Myślę, że jest to kwestia wzajemnego stosunku Autorów do siebie. A
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja myślę, że kwestię stosunków międzyautorskich traktuje pani dość wybiórczo, i wolę nie wnikać dlaczego.
Odsyła mnie pani do poczty osobistej, z życzliwą wyrozumiałością przechodząc do porządku nad przyczyną - cytowaną klasyką orgowej komunikacji. Zuniwersalizuje pani swój komentarz, rozszerzy na wywołanych do tablicy autorów ? :) Gdyby tak się nie stało, znaczyłoby to, że durna starucha i durny pies, to akceptowana norma - ciekawa, zabawna i pouczająca...
? :)
Zapomniał Pan o "bandzie brudasów".
Pani Anno Rebajn - to nie jest kwestia stosunku Tego Autora do innych Autorów, tylko odwrotnie. Innych Autorów do Tego Autora. Odwraca Pani kota ogonem w dodatku z podniesionym ku górze :)


Ma pan rację. Poniekąd.

Myślę, że jest to kwestia wzajemnego stosunku Autorów do siebie. A

Pani Anno, nie szukam poparcia, nie oczekuję personalnych deklaracji, ani wznoszenia portalowych barykad. Ten tekst, to rodzaj lustra i mam nadzieję, że "ktoś" spojrzy w nie, i zwyczajnie zrobi mu się głupio...
Tylko tyle.

P.S.
Wierszyk z szambiarską nutą zapachową zniknął. To ma swoją wymowę...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja myślę, że kwestię stosunków międzyautorskich traktuje pani dość wybiórczo, i wolę nie wnikać dlaczego.
Odsyła mnie pani do poczty osobistej, z życzliwą wyrozumiałością przechodząc do porządku nad przyczyną - cytowaną klasyką orgowej komunikacji. Zuniwersalizuje pani swój komentarz, rozszerzy na wywołanych do tablicy autorów ? :) Gdyby tak się nie stało, znaczyłoby to, że durna starucha i durny pies, to akceptowana norma - ciekawa, zabawna i pouczająca...
? :)
Zapomniał Pan o "bandzie brudasów".
Pani Anno Rebajn - to nie jest kwestia stosunku Tego Autora do innych Autorów, tylko odwrotnie. Innych Autorów do Tego Autora. Odwraca Pani kota ogonem w dodatku z podniesionym ku górze :)



Panie Andrzeju, pan "zawiódł zaufanie", złamał omertę. Tego się nie wybacza, wróżę wendettę :)
Opublikowano

Na orgu, podobnie jak na innych portalach tworzą się TWA: większe, mniejsze, luźne i bardzo luźne. Tego nie da się uniknąć, niestety. Punktacja, jaką od pewnego czasu, uczestnikom zafundował org, wg mnie wcale nie wyszła portalowi na dobre. Oczywiście kwestia, co oznacza "dobre". Dla mnie jest wtedy, kiedy na portalu pojawiają się osoby z autorytetem, wiedzą, doświadczeniem i tym właśnie dzielą się w komentarzach pod wierszem, to podnosi poziom pisania. Tak bym sobie życzyła. Niestety jest inaczej, wiele osób pod komentarzami jedynie chwali bez merytorycznego uzasadnienia, szczególnie początkującego poetę, przez co on sam nie wie gdzie są błędy, więc brnie dalej w przeświadczeniu o swojej doskonałości.
Tak właśnie było z panem "kolorowym inaczej", gdzie w zachwytach nad wierszem, pojawił się nagle komentarz rzeczowy z wytkniętymi błędami. Normalny człowiek, z dystansem do swojej twórczości, chociaż zastanowiłby się, czy czasami nie ma tu jakieś cząstki prawdy. Jednakże Leśmian, Gałczyński i Tuwim w jednym, zostali skrytykowani - cóż za potwarz.
Od tego czasu, każdego rodzaju krytyka, zaczyna być przez owego pana torpedowana w sposób, coraz bardziej nie mieszczący się w normach. Nazywanie kogoś "brudasem" i "staruchą" jest nie do przyjęcia, podobnie jak i przyklaskiwanie temu.
Niestety org dorobił się pewnej odmiany Trolla internetowego.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dla mnie tylko tyle (ale to ja!). Widzę ogólny aplauz i że się podoba - pozostaje paść i odpaść (ot, paść?).
Pozdrawiam

i jest dobrze, za zatrute szczyny winę ponosi piwo:P
a niektóre kobiety wcale się nie starzeją...one urodzily się stare :P
banada brudasów że niby nogi? z banda-żem :P
hihi ale co tam póki się śmiejemy dobrze jest:)
Nie pozwolę żeby świat zmienił mój uśmiech :P
Pozdrawiam ciepło a nawet gorąco:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dla mnie tylko tyle (ale to ja!). Widzę ogólny aplauz i że się podoba - pozostaje paść i odpaść (ot, paść?).
Pozdrawiam

i jest dobrze, za zatrute szczyny winę ponosi piwo:P
a niektóre kobiety wcale się nie starzeją...one urodzily się stare :P
banada brudasów że niby nogi? z banda-żem :P
hihi ale co tam póki się śmiejemy dobrze jest:)
Nie pozwolę żeby świat zmienił mój uśmiech :P
Pozdrawiam ciepło a nawet gorąco:)))
Cóż, trzeba być naprawdę ściśle zapatrzonym we własny (a może nie tylko własny) pępek żeby nie odróżnić ziarna od cokolwiek mocno zwietrzałej kupy. Tak trzymać a pryszcze same wyskoczą. Ale to tak na marginesie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dla mnie tylko tyle (ale to ja!). Widzę ogólny aplauz i że się podoba - pozostaje paść i odpaść (ot, paść?).
Pozdrawiam


Dzięki, że waść raczył wpaść w paść, by odpaść, a nie paść się, by paść...
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dla mnie tylko tyle (ale to ja!). Widzę ogólny aplauz i że się podoba - pozostaje paść i odpaść (ot, paść?).
Pozdrawiam

i jest dobrze, za zatrute szczyny winę ponosi piwo:P
a niektóre kobiety wcale się nie starzeją...one urodzily się stare :P
banada brudasów że niby nogi? z banda-żem :P
hihi ale co tam póki się śmiejemy dobrze jest:)
Nie pozwolę żeby świat zmienił mój uśmiech :P
Pozdrawiam ciepło a nawet gorąco:)))

Czemu smiejoties ? Nad soboju smiejoties ! ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • a czat zinterpretował to tak:

       


      To krótki, ale bardzo obrazowy i nastrojowy wiersz — opiera się bardziej na odczuciu niż na dosłowności. Można go czytać na kilka sposobów, ale są tu wyraźne motywy: chwila przełomu, intymność i zatrzymanie czasu.

       

      „horyzont rozhuśtał się / tamtego dnia na plaży” — to sugeruje moment zachwiania równowagi, coś się zmienia w percepcji świata. Horyzont, który zwykle jest stabilny, zaczyna się „kołysać” — jakby emocje (miłość, zachwyt, może niepokój) wpływały na postrzeganie rzeczywistości. Plaża wzmacnia to wrażenie granicy: między lądem a wodą, między tym co stałe i płynne.

      „dostałaś panoramę / mojego miejsca na ziemi” — to brzmi bardzo intymnie. Nie chodzi tylko o fizyczny krajobraz, ale o dopuszczenie kogoś do własnego świata. „Panorama” sugeruje pełny widok — autor odsłania siebie, swoje „miejsce”, czyli tożsamość, może emocjonalny azyl.

       

      Druga część zmienia temperaturę:

      „drzewa na klifie / nieruchome w mrozie” — obraz zimny, zastygły. Kontrast wobec wcześniejszego „rozhuśtania”. Może to symbol trwałości albo zamrożenia uczuć, momentu zatrzymania.

      „patrzyły / jak buddowie” — bardzo ciekawe porównanie. Buddowie kojarzą się ze spokojem, medytacją, oderwaniem od emocji. Drzewa stają się świadkami — milczącymi, nieruchomymi, jakby obserwowały tę scenę bez oceniania.

      Całościowo wiersz można odczytać jako:

      moment bliskości między dwojgiem ludzi, w którym jedna osoba „wpuszcza” drugą do swojego świata,

      zestawienie ruchu emocji (rozhuśtany horyzont) z bezruchem natury (drzewa jak buddowie),

      próbę uchwycenia chwili, która jest jednocześnie intensywna i zamrożona w pamięci.

      Jest w tym też lekka melancholia — jakby to było wspomnienie czegoś, co już minęło, ale zostało „zatrzymane” w obrazie.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Dziękuję… nie potrafię pisać inaczej niż prawdą :) doceniam...
    • "Pióro w cieniu gigantów" Tak mało już nas i coraz mniej jeszcze, pisać, gryzmolić – to każdy może. Lecz sens utrzymać, zrozumiałym być w tej „innej inszości”? Niemocy morze! Sztuka pisania to szepty z wnętrza, dla siebie, dla innych – sercem i duszą. Zmuszanie się siłą, nawet pod batem, zrodzi bazgroły, co głazów nie wzruszą. Mierząc się z cieniem wielkich poetów, wstyd własne miano pod tekstem położyć. Więc pod zmyślonym chowasz się znakiem, by marny rym w wielki świat jakoś włożyć. Bo cóż są warte te nasze starania, gdy w krąg klasyków potęga nas dusi? Lepiej pod maską szyć liche przebrania, niż twarz pokazać, co spłonąć musi. Lecz choćbyś ty w cieniu mistrzów stał mały, prawdę swą pisz, niech ból się wykrwawi. Bo tylko własny podpis, choć drżący, ślad autentyczny po tobie zostawi. Leszek Piotr Laskowski.
    • @Berenika97 Interpretacja czata:   To zdanie ma charakter aforyzmu — brzmi jak definicja snu, ale tak naprawdę jest refleksją o człowieku i jego wnętrzu.   „Sen – spowiedź podświadomości” To bardzo mocna metafora. Spowiedź kojarzy się z ujawnianiem czegoś ukrytego, często trudnego, wstydliwego albo głęboko osobistego. Jeśli snem „spowiada się” podświadomość, to znaczy, że w snach wychodzą na powierzchnię rzeczy, których na co dzień nie dopuszczamy do głosu: lęki, pragnienia, konflikty, niewygodne prawdy o sobie.   „w nocnej ciszy” Noc tworzy warunki do tej „spowiedzi” — brak bodźców, cisza, odcięcie od świata. To moment, w którym kontrola świadomości słabnie.   „gdy myśli szepczą prawdy, których dzień nie usłyszy” Za dnia jesteśmy „zagłuszeni”: obowiązkami, logiką, społecznymi rolami, racjonalizowaniem. Nocą — i w snach — te wyparte treści wracają, ale nie krzyczą, tylko „szepczą”. To ważne: prawda nie jest tu oczywista ani jednoznaczna, raczej ukryta w symbolach, obrazach, niedopowiedzeniach.   Całościowo można to czytać jako:   przekonanie, że sny odsłaniają nasze autentyczne wnętrze, sugestię, że prawdziwe poznanie siebie nie dokonuje się w pełni na jawie, delikatną uwagę, że to, co najważniejsze, nie zawsze jest głośne — czasem przychodzi w formie subtelnych, nieoczywistych sygnałów.     Jest w tym też lekko romantyczne (a nawet trochę psychologiczne) spojrzenie: noc jako przestrzeń prawdy, dzień jako przestrzeń maski.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Alicja_Wysocka Rozumiem. To prawda. Pozdrawiam. :)
    • @Achilles_Rasti lubię prawdziwość uczuć :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...