odrywam się od ziemi

[teresa943]

kiedyś pisałam o szaleństwie
zapomnij
czas strawił niestrawność
w kwarantannie

opadły urojone skrzydła
na jawie zdążam osobno
w plątaninie niezrozumień
jutra
sens powołania

chce coraz więcej i wyżej
po drabinie natchnień
wznosi nas równolegle
ale nigdy nie będziemy jedno
po przekątnej pnę się dalej
bezwinnie

a ty
póki łaskawa pora
zawróć

do początku beze mnie

[Lilka_Laszczyk]

Krysiu,
W twoich wierszach falowania. Nastrojów i oczekiwań i powrotów i przybliżen i oddaleń. W dzisiejszym znów oddalenie. Szkoda, że w twoim wierszu nie ma końca...zawróć do początku ze mną...
Ale może wtedy wiersz nie byłby tak poruszający!
Pozdrawiam ciepło
Lilka

[Alina_Służewska]

wiersz świadczący
o wewnętrznej wrażliwości Autorki

nie patrzy tylko w siebie:
"a ty
póki łaskawa pora
zawróć

do początku beze mnie"

delikatnie wymownie...

Krysiu,

z + pozdrawiam:)

[Anna_Para]

Wzruszający tekst.
No, tak u Ciebie mam;)

Para:)

[krzywy olek]

lot bez skrzydeł grozi upadkiem, nawet jeśli pióra urojone...
upadki bywają bolesne, ale dobrze, gdy wyciąga się wnioski;
pozdr

[cezary_dacyszyn]

jak Ty go nie cierpisz ;-)) Krysiu ! Trochę słabiej niż kilka ostatnich ale gdyby tak słabo wszyscy pisali ... : ) Niemniej zazdroszczę stanowczości przebijającej z wiersza . Pozdr ... :-)

[Jacek_Suchowicz]

najwyższa pora się oderwać +

dzban który upadł na podłogę i się stłuk nawet po sklejeniu nie wytrzyma ciężaru wody i kwiatów

pozdrawiam Jacek

[Magda_Tara]

ale nigdy nie będziemy jedno
po przekątnej pnę się dalej
bezwinnie

kiedy przyjeżdżasz?
a wiersz? boli

plus.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"czas strawił niestrawność".. pewnie zamierzone, ale wolałabym pod strawił coś innego.
Krysiu, bez urazy, ten wiersz jest dla mnie zbyt obszerny, pozwoliłam sobie na małe cięcia, za które z góry przepraszam i..
nie gniewaj się. W III-ciej, ma być.. chce.? Ponieżej to, co dla mnie naj.! Serdecznie pozdrawiam... :)

kiedyś pisałam o szaleństwie
zapomnij
czas połknął niestrawność
w kwarantannie

opadły urojone skrzydła
na jawie zdążam w plątaninie
niezrozumień

chcę coraz więcej i wyżej
po drabinie natchnień
wznosi nas równolegle
ale nigdy nie będziemy
po przekątnej

zawróć do początku
beze mnie

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lilko, życie to ciagłe "falowanie" (przypływ - odpływ ...bez końca),
być może po to, aby oderwać się od "ziemi" i zawrócić w duchu do ... "początku"?
Cieszy mnie, że wiersz jest "poruszający" :)
dziękuję :))

serdecznie pozdrawiam - Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alino, cieszę się, że "wyłuskałaś" wrażliwość na drugiego człowieka, delikatność i wymowność.
dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)))
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wzrusza mnie twoje wzruszenie, Aniu :)
dziękuję i serdecznie pozdrawiam - Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

urojone skrzydła nie uniosą w górę, lepiej więc znaleźć inny sposób wzoszenia się...
masz rację, Olku, dobrze, gdy z upadku powstaje się mądrzejszym.

dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czarku, to nie tak! przecież troszczę się o jego przyszłość... wczytaj się dobrze :) a stanowczość? lubię zdecydowanie :)

dziękuję serdecznie i pozdrawiam - Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

święta racja!
dziękuję, Jacku i serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wszystko, co trudne, musi boleć, ale ... wreszcie trzeba stanąć w prawdzie i wybrać to, co właściwe :)

dziękuję, Madziu a wiadomość zaraz zostawię na PW :)
buziak!

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"czas strawił niestrawność".. pewnie zamierzone, ale wolałabym pod strawił coś innego.
Krysiu, bez urazy, ten wiersz jest dla mnie zbyt obszerny, pozwoliłam sobie na małe cięcia, za które z góry przepraszam i..
nie gniewaj się. W III-ciej, ma być.. chce.? Ponieżej to, co dla mnie naj.! Serdecznie pozdrawiam... :)

kiedyś pisałam o szaleństwie
zapomnij
czas połknął niestrawność
w kwarantannie

opadły urojone skrzydła
na jawie zdążam w plątaninie
niezrozumień

chcę coraz więcej i wyżej
po drabinie natchnień
wznosi nas równolegle
ale nigdy nie będziemy
po przekątnej

zawróć do początku
beze mnie
Nato, "chce" - sens powołania "chce" coraz więcej ... a jeśli chodzi o "starawił niestrawność" - zamierzone - niestrawność trawi się długo a "połykanie" trwa szybko, więc zostanie tak jak jest...
Nie gniewam się za cięcia, Czytelnik ma prawo czytać po swojemu i za to Ci dziękuję :)

dziękuję i serdecznie pozdrawiam - Krysia

[Zbyszek_Dwa]

Piękny wiersz Krysiu
o trudnej prawdzie
choć... prawdziwa miłość
nie może być strawiona czasem,
kwarantanną czy czymkolwiek

Serdecznie pozdrawiam z ogromniastym plusem :)

[Kaliope_X.]

Krysiu, prosto i na temat - tak jest z "odrywaniem się od ziemi" w Twoim wierszu: ja już jestem daleko od ciebie, na odległość "skrzyżowań", ale... takich tylko równoległych, bez przecięć - tak zdaje się mówić peelka, która z wewnętrznym przekonaniem słuszności (ale i troską, o czym za chwilę) jedynie migawką wspomina, bez zbytniej emocjonalności, dawną kwarantannę... bez urojeń. teraz jest wznoszenie :)

wszystko, co było nie do przełknięcia, wszystkie "gorzkie żale", minęły z czasem. posmak pozostaje jak wspomnienie, bo przecież zawsze "pamiętamy", co smakowało (wznosiło na skrzydłach), a co odebrało apetyt (upadło, gubiąc pióra). i została jawa. smak codzienności. zdążanie osobne, po swój kawałek chleba.

peelka ma świadomość tej drogi, wie, jak powinno być. i cóż, płynie wyżej i wyżej, ale to już nie jest takie szaleństwo, jak kiedyś. razem, a jednak osobno. bezwinna, bo zrobiła już wszystko.
sens powołania tkwi w tym, że nawet gdy wyprzedza go w tej równoległej wędrówce, o odległość powstałej przekątnej, zachowuje cień "życzliwości". ona odrywa się od ziemi, od tego, co stanowiło podłoże jedności. będąc wyżej, wspólny grunt już nie istnieje. jednak zawróć - chcę dla ciebie dobrze... jeszcze masz czas, poukładać... tylko, że beze mnie.

wcale nie gorszy niż poprzednie! wyraziście, z dystansem, bez roztkliwień.
lubię Twoje pisanie niezależnie od tematu. to po prostu kawał dobrej poezji i już :)

pozdrawiam, Krysiu. wybacz znów gadulstwo. bez rymu mi trudniej, dlatego krok po kroku.

in-h.

[Janusz_Ork]

Krysiu, bardzo smutny wiersz. Szczególnie druga strofa i zakończenie. Widzę, że mój peel nie jest jedyny, który walczy z dylematami emocji i uczuć. Pozdrawiam serdecznie.
J.