Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Dusza"

 

Dusza – słowo tak łagodnie szepczące,

podmuch cichy, niewyczuwalny, unoszący,

od trzepotu skrzydeł motyla lżejsza,

przezroczysta, nawet nie mglista,

prowadzi, przewodzi, w tchnieniu żyje –

niewidzialna, a prawdziwa i tak czysta.

 

W ciszy poranka budzi ludzkie marzenia,

przenika serca przez zwątpienia i cienie,

jak promień światła wędrujący bez końca,

rozgrzewa chłód i rozpala słońca.

Choć nie dotkniesz jej dłonią ni spojrzeniem,

pozostaje wiecznym życia natchnieniem.

 

Gdy ciało zmęczone ku ziemi się skłania,

ona trwa wiernie pośród przemijania,

niosąc nadzieję przez mroki i burze,

jak gwiazda świecąca wysoko w lazurze.

Cicha, pokorna, a jednak tak wielka,

w niej jest ukryta człowieczeństwa perełka.

 

Leszek Piotr Laskowski.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...