obudźże się kobieto z dużymi oczami

[sława_zaczek]

"Wystarczy zwrócić uwagę na człowieka, by stał się na swój sposób piękny.

nigdy nie umiała palić mostów
pozostawiona furtka
rdzewieje po latach
jak wspomnienia

wracają w snach
nie mających zakończenia
czasem
spisuje myśli

nie ma w nich nagości
jest oślepiający obraz
w spalonej ramie

wspomnienia z trudem
przesuwają się jak owa furtka

rzuci ją w ogień


*Louise Hay

[Emmka_Szlajfka]

do refleksji, zamyślenia...plusikuję,
pozdrawiam:))

[Jacek_Suchowicz]

pewnych wspomnień nie da się zatrzeć :)

pozdrawiam Jacek

[Bernadetta1]

ładnie Stasiu:)pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Ponoć, to, co najgłębiej, można zobaczyć tylko sercem.
Myślę, że tytułowa kobieta ma duże serce, którym patrzy i podoba mi się taka metafora.
Stasiu, wybrałaś piękne motto i pięknie się do niego w wierszu odniosłaś.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Anna_Myszkin]

Podoba mi się tytuł, odciążający atmosferę wiersza, i motto, i zamysł, ale jako zatwardziała minimalistka, odchudziłabym go - tylko miejscami (myślę o "też" i "pozbawione sensu"). Przepraszam z góry, że tak sobie tu poczynam, ale naprawdę w dobrej wierze.
Pozdrawiam :)

[maria_bard]

Dlaczego jest "też" na końcu pierwszej strofy? Bez tego jest bardzo czytelnie. Fragment o wyszczerbionej furtce pod koniec jakoś do mnie nie przemawia, ale pewnie czegoś nie zrozumiałam. Jak zwykle.:(

Wnętrze wiersza ma tragiczną wymowę spotęgowaną przez obraz w spalonej ramie. To jest fajne. :) Pozdrawiam. mb.

[Lilka_Laszczyk]

Wiersz z kilkoma wątkami. Refleksyjny. Zostawiamy i niedomykamy niektórych furtek z nadzieją,że może kiedyś i może czasem... a zawiasy tych furtek rdzewieją i tak. Więc po co zostawiamy?

Jednego tylko nie rozumiem ...rzuciła w ogień. ..
Dla mnie wiersz jest równiez o pogodzeniu z zaistniałą sytuacją, a tu nagle bunt i rzucanie w ogień.
No i obecnośc terapeutki L. Hay. Też niezrozumiała.
Ale wiersz bardzo mi sie podobał
Pozdrawiam
Lilka

[Oxyvia]

Jest w tym wierszu smutek, złe wspomnienia, jakiś zawód, jakieś odejście lub brak czyjegoś wycekiwanego przyjścia. Ale jest i furtka, i pozostawione mosty, i "otwarty" obraz bez ram, i wreszcie - rzucenie w ogień tego, co gnębiło nocami (więc umiała jednak to spalić). W końcu wszystko przestaje palić od wewnątrz.
Niejasne, smutne uczucie. Ładnie.

[Magdalena_Blu]

Duże oczy - przemawia do mnie obraz, kobiety zapatrzonej w dal, z myślami odbiegającymi wstecz. Może brak pogodzenia się z rozstaniem, nieprzyjemnym obrazem, który wraca i oślepia. Dość wolna interpretacja - wiem:)
Zostawiona furtka, rdzewiejąca - to chyba najbardziej widzę, nadzieja na powrót i wreszcie decyzja.
Nie mam pomysłu na motto, może tylko bardzo ogólne, może to peelkaczeka, żeby ktoś na nią zwrócił uwagę i ujrzał , to co najważniejsze.
Podoba mi się klimat i rodzaj fabuły.
Pozdrawiam:)

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

spaliła, to co zostało, nie mogła mostów to furtkę... do wspomnień:))
gest terapeutyczny:)))
dzięki

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

yes, yes, yest to jest TO MAGBLU!!! kłaniam się !!!

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, tak OXY, wszystko racja, dzięki moja duszo!!!!
ściskam!!!

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

których spalić nie potrafi też
wracają osobno nocą

a teraz jaśniejsze?
pozdrawiam ciepło MB:)))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj tak, Jacku, tak... wracają, szczególnie nocą-
pozdrawiam ciepło:)

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i w sercu tkwi jak zadra..
dzięki Grażynuś:)))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.'pozbawione sensu' musi być. bez tego wiersz nie miałby sensu,
dzięki Anno, kłaniam się :))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki, dzięki to zaszczyt!!!:))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam Beatko!!!

[HAYQ]

Podoba się Stasiu, dobry wiersz, dobra puenta.
Mam tylko problem z ostatnimi trzema wersami.
Coś mi tu nie gra z ręką, która wprowadza
jakieś logiczno-stylistyczne zamieszanie w połączeniu
z ostatnim wersem. I nie poradzę, ale za każdym razem,
mimo woli czyta mi się to tak:

dni przesuwają się z trudem
jak wyszczerbiona furtka

rzuci ją w ogień


Pozdrowienia :)