Skamielina

[Oxyvia]

Nie wierzę, że nic nie czuję.
Przecież stoję nad dziecka grobem
wytrwale, twardo, od lat,
niczym nieszczęsna Niobe,
dźwigam katusze, bóle,
gdy obok mija świat.

Nie wierzę, że nie płaczę.
Wszak łzy ciekną mi po sukience
i po ręce kamiennej też,
rzeźbią rysy twarzy w udręce,
serce w męce rozpacza, kołacze,
ilekroć pada deszcz...

Nie kochałam? Ja w to nie wierzę!
Jestem wielka i kunsztowna, popatrz!
Już z daleka wyrażam straszny ból!
Rzeźba wielce kosztowna na pokaz,
żeby każdy widział, jak szczerze
i jak wiecznie opłakuję mały grób!...

[Alicja_Wysocka]

Wyrzeźbić postać piórem jest chyba nie mniej trudno niż dłutem.
Widzę i czuję jej ból.
Przekonująco, sugestywnie i głęboko.

Serdeczności :)

[efemeryda2]

Ja widzę ból i łzy, szczególnie gdy pada deszcz
czyli sugestywnie ..... demaskująco

Pozdrawiam Oksywio noworocznie, łącznie z plusem

[onyx]

Dwie pierwsze strofy najbardziej czuję. Plus plus :)

[maria_bard]

Obrazowo, obrazowo! Ta monumentalna skamielina jest sama rozpaczą, żywą tragedią. Wyraziste.

"Męce", "udręce" - to jakoś mnie drapie :) Nie, że rym, tylko jakoś tak za górnolotnie.Chociaż....za chwilkę łagodzisz to odczucie padającym deszczem. No, nie wiem...

Wyczuwam jednocześnie w trzeciej strofie, że nie oceniasz najwyżej takich "pokazów" cierpienia. Ta część wiersza kłóci się z resztą. To chyba specjalny zabieg? Pozdrawiam.Bo się rozgadałam. Tak napisałaś - tak masz!

[Bea.2u]

Cześć :)
drastycznie to ujęłaś.

hej
/b

PS
widzę, że forum zaakceptowało wielonickowców do tego stopnia, że podpowiada im jako który nick się wpisują. sprytne :))

no dobra, nie śmieję się...

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alicjo, bardzo dziękuję. Można różnie ten wiersz interpretować; ciekawa jestem, kto jak go odbierze? Jak by nie było, najważniejsze, aby wiersz zrobił wrażenie na Czytelniku - o to właśnie chodzi.
Pozdrawiam serdecznie. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Efemerydo, bardzo dziękuję, cieszę się z dobrej opinii o wierszu i z wizyty nowej Czyetlniczki.
Ja także pozdrawiam noworocznie. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za to uczucie. :) Nawet, jeśli ta trecia nie trafiła akurat w Twoja wrażliwość - cenne jest to, że dwie pierwsze trafiły. Dziękuję za dobrą opinię i odwiedziny nowego Czytelnika. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mario, dziękuję za opinię i przemyślenia - są dla mnie bardzo cenne. Tak, pewna delikatna ironia w ostatniej strofie jest jak najbardziej zamierzona, podobniejak górnolotna przesada w drugiej... Fajnie, że to wyczułaś.
Pozdrawiam serdecznie nową Czytelniczkę. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Bea! Dawno Cię tu nie było!
Dzięki za opinię. Czy drastycznie?... Każdy ma swoje odczucia. :)

PS. Nie rozumiem, co napisałaś w PS-ie, bo nie mam kilku nicków...

[Bea.2u]

nie musisz mieć kilku nicków. program i tak Ci podpowie, że dodajesz odpowiedź jako Oxyvia, więc chyba na wypadek, gdybyś zapomniała :) nie zauważyłaś?

[Oxyvia]

Aha, rzeczywiście! Nie przyglądałam się. :)))

[Janusz_Ork]

Oxyvio, na mnie Twój wiersz zrobił ogromne wrażenie. Po pierwsze intensywność przekazu, a po drugie doskonale napisany.
Pozdrawiam noworocznie i przyjacielsko.
J.

[Oxyvia]

Janusz, baaardzo Ci dziękuję za tę wspaniałą opinię (na pewno za dużą na mnie, ale jakież to miłe!). ;-)))
Fajnie Cię widzieć w Nowym Roku na starych śmieciach, choć może jednak też odnowionych. :)
Pozdrowienia noworoczne!

[Magda_Tara]

ojj, sugestywnie opisałaś jej rzeźbę :))
pozdrawiam serdecznie!
:))

[marek_miros]

Wiersz przepiękny, pełen dramatyzmu. To co na początku zdaje się być patosem zamienia się potem w uczucia poruszające kamień. Troszkę mi nie pasuje " na pokaz " jest zbyt osądzające. Ale z przyjemnością daje +

[Emmka_Szlajfka]

już tu był ten cudny wiersz, przed tym bałaganem.
dalej przenika i przejmuje do kości. umiesz grać na emocjach.
i przekaz niejednoznaczny, wielowymiarowy.
a wystarczyłoby dać Aniołkowi odejść i żyć dalej zachowując pamięć...
bravo OXY!
pozdrawiam:))

[Bolesław_Pączyński]

Ślicznie wyrzeźbiony wiersz Twoim natchnieniem, czytałem na tamtym forum wpisałem ale nie widzę więc daje powtórkę oczywiście podoba się.

Ból zastygły się maluje
łzą popłynął skamieniałą,
szklistym wzrokiem się wpatruje
cały czas w mogiłę małą.

Serdecznie pozdrawiam Oxywio w tym Nowym:)))

[cezary_dacyszyn]

ból czarno na białym ... Narastający aż do ostatej strofy . Oby nie towarzyszył na co dzień ... Pozdrawiam , C :-)