Rzeźby w ogrodzie

[Cream Dream]

nie jestem księciem z bajki
na białym i nawet czarnym koniu

do tego umieszczam w cichym zaklęciu
zmęczenie z tętniącego tygodnia

mam cię wokół moich myśli
wokół pragnień o rozebraniu wstydów

trącam twoje ramię o moją głowę
o nagość uwagi i wnikliwość

błyszczą i iskrzą spojrzenia
w miejsca w które nie powinienem

chyba dolewasz do nich oliwy
chyba wybucha już pożar

powoli zawieszam na pochylonej szyi
naszyjnik z powolnych musknięć

tracę refleksję i równowagę siebie
i siłę na bezdotyk w twojej burzy

te pioruny droczą się po całym mnie
bezwarunkowo i samoistnie

wszystkie słowa się śmieją
płomienie ze świec gasną powoli

co raz bardziej rzeźbię twój szept
moim zbyt nagłym oddechem

w ogrodzie dreszczy kwitnie zatracenie
przebłogogość w przebliskości cię

[Tali Maciej]

to tak jakbyśmy chcieli wszystkie najfajniuśniejsze obrazy z życia zapakować w jeden plastikowy worek (w środku jest dużo fajnego, ale i tak ten pełen worek wyrzucamy na śmietnik) takie jest życie.


są w tym tekście chwytliwe momenty, ale!!!!
ale przydało by się z tym zbroić porządek
pozdr

[Cream Dream]

bez przesady tandeta

[Borys Silver]

wiersz sympatyczny, dobrze się czyta,
ale z tą "przebłogogością" - troche przesadziłeś chyba ;)
pozdr. B.

[Cream Dream]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chodziło o przesadę

[H.Lecter]

nie jestem księciem z bajki
na białym i nawet czarnym koniu

do tego umieszczam w cichym zaklęciu
zmęczenie z tętniącego tygodnia

mam cię wokół moich myśli
wokół pragnień o rozebraniu wstydów

Niezły początek, szczegółowy opis pożarowo - piorunowego zatracenia, trąci już kiczem.
Dobrym wyjściem byłaby zamiana narracji "przebliskiej" na bliską.
Tak zwyczajnie, po prostu, autentycznie...

[Mariusz_Sukmanowski]

Jeden z lepszych twoich tekstów.pozdr

[Cream Dream]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ojej