Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Chyba już wystarczy.

Duks

Przez Duks
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

B.A.C. Stork

B.A.C. Stork

Opublikowano
Opublikowano

Nie bardo wiem czemu służy pańska wypowiedź i jaki ma cel. przecież niczego panu nie zarzucam… wyraziłem tylko własne zdanie na temat stopniowania wierszy. Aby to podkreślić napisałem „Moim zdaniem to pojęcie względne…” Pan ma niezbywalne prawo do swojego zdania , a ja do swojego. W drugiej części również nigdzie nie napisałem, że to pan wnosi postulaty o likwidację czy zmianę działów… jedynie na podstawie wpisów odniosłem się ogólnie do problemu sporu jaki istnieje na forum… Pozdrawiam

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

Mam wrażenie, że akurat ten post dotyczy panicznie reagujących autorów "wierszy", a nie komentatorów.Co poniektórzy "poeci" po prostu intuicyjnie przeczuwają rzeźnie, to apelują i "uprzejmość, tolerancje i zrozumienie". Co poniektórzy nawet nowe prądy wymyślają, żeby ich teksty jakoś uprawomocnić.
A koro odbiorca decyduje o wierszach, to ja nie widzę problemu :)

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

Tylko szkoda, że rzadko się zwraca uwagę na sytuacje, że kiedy ktoś jest "niedobry", to się podnosi krzyk, że "niedobry". Jak ten "niedobry" znika na krótki urlop, to znowu krzyk, że totalitaryzm i zamordyzm - i tak w kółko Macieja (nie Talika bynajmniej).

A co do wierszy - spory będę istniały dotąd, dopóki będą żyli poeci. A jeżeli ktoś uważa, że "pyskówki" to domena tylko forum internetowych, niech nadrobi braki w lekturze krytyków.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      Kreślić

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      wszystko przyjmuje kajet A5 te podkreślenia oraz skreślenia nakreśli autor to co ma chęć może zostawi dla pokolenia :)
    • vioara stelelor
      jeszcze

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @lena2_Tak, trzeba zawsze mieć dla siebie wiele zdrowej czułości i troski, żeby w trudnych momentach nie wpaść w stan marazmu i bezsilności. Ból niekiedy wydaje się czymś nie do udźwignięcia, ale zawsze wcześniej czy później woda opada. Wtedy trzeba spojrzeć w lustro i zacząć budować z determinacją swój wewnętrzny, duchowy dobrostan.  
    • vioara stelelor
      Zbroja godności

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @leszek piotr laskowskiMożna go zrozumieć dosłownie. Ale ja bym też spróbowała jakoś rozszerzyć znaczenie - nie ograniczałabym go nie tylko do głosu w dyskusji przeciw socjalowi. Bo wybór między jałmużną i resztkami a szorstką wolnością może dotyczyć wielu innych aspektów życia - np. miłości, życia rodzinnego, osiągania celów (nie tylko zawodowych).
    • Waldemar_Talar_Talar
      Dwa różne oceany

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że zatrzymał - dziękuję za odwiedzenie i miły komentarz -                                                                                                       Pzdr.
    • vioara stelelor
      Biała cisza.

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97 Niestety nie czytałam książki, więc muszę odczytać wiersz intuicyjnie. Raczej nie poszłam przy interpretacji w kierunku śmierci, a bardziej w kierunku wyzwalania się z różnych oplotów życiowych, chyba przede wszystkim w relacjach z ludźmi. Tematyką utworu może być niszczący, destrukcyjny związek, w którym, jak piszesz - "słowo zamarzło", czyli zabrakło już nadziei na komunikację i wzajemne zrozumienie. Krystalizacja ładnie pokazuje drogę od punktu zwrotnego do realizacji celu i samoświadomości. Wszelkie toksyczne relacje mają to do siebie, że odbierają to, co każdy ma - z psychologicznej perspektywy - najcenniejszego, czyli poczucie własnej wartości. Brak tegoż - uruchamia szereg lęków. Kostka lodu pod językiem - najpierw rani, to pierwszy etap, kiedy wyjście z impasu wydaje się przerażające. Temu uczuciu towarzyszy stan bezradności (wyuczonej) - gdy codzienność traci smak, bo brakuje woli sprawczego wkomponowania się w nią. Ale lód wygładza się - to symbolizuje odzyskiwanie siebie. Z upływem czasu w głowie otwierają się nowe, jasne możliwości. Aż w końcu można podjąć ostateczną decyzję, uwolnić się - a podstawą jest wyzbycie się psychologicznych ograniczeń. Pozostaje bezpieczeństwo i spokój.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...