Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(ulica to takie długie pastwisko
gdzie zwierzęta domowe uczą się życia
na świeżym powietrzu
mogę sobie wyobrazić
martwe ptaki jedzone przez szczury
w knajpach jest inaczej)

kurwa
wylałem temu typowi piwo
(chyba zbyt intensywnie gestykulowałem)
e ty - cedził słowa (jak kobiety kartofle na obiad)
wylałeś - odkup

miałeś na dnie pół łyka
więc mogę cię poczęstować szlugiem i będziemy kwita
rzuciłem przez ramię po czym
odwróciłem się do kumpli i kontynuowałem wywód
puknął mnie w ramię palcem i powtórzył
odkup

odpowiedziałem daj skończyć została mi puenta
czegoś chyba nie zrozumiał
albo to raczej ja nie zrozumiałem
w każdym razie roztrzaskał mi flaszkę na głowie
a później lokal zamieniła się w pole bitwy

nie wiem kto wygrał ale puenta leżała pod stołem

Opublikowano

Nooo, to fajne jest. Czy wolno się przy tym śmiać? Może za szybko mi przychodzi chichot, ale przy tym tekście (wierszu -?) trudno się opanować. Jedyne, co nie jest śmieszne, a stanowi ZNAKOMITĄ filozoficzną metaforę to: "ulica to takie długie pastwisko
gdzie zwierzęta domowe uczą się życia
na świeżym powietrzu"


Zazdroszczę Ci tych słów. Skąd Ty wiesz, żeśmy zwierzętami domowymi? Już to wiesz? Congr.


Twoja wiedza Cię wyprzedza - taki wymyśliłam Ci wierszyk. Po przeczytaniu powyższego. Ciekawe, że w tym, co piszesz, nie charakteryzujesz ludzi, a konteksty, w jakich bywają. I pomimo braku tych charakterystyk malują się pewne fragmenty człowieczego świata wyraziste, "dotykliwe", oglądane bez zbędnych boleści, z dystansu. Pozdrawiam. Elka.

Opublikowano

Ciekawie u Ciebie, Rafale. Takie starcie liryki z prozą życia :)
Pierwsza fajnie wprowadza w nastrój, ale jest też wspaniałym librettem, co całej dalszej opery. Może więc, zamiast w nawiasie - dać ją kursywą? Moim skromnym zdaniem jest tak świetna, że warto ją wyeksponować, zamiast ukrywać w nawiasie :)
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Link do smutnej piosenki:     Pamiętam mówiłeś, że tylko ja Że ponad wszystko, że po kres Mówiłeś… A muzyka smutno gra Tak smutno mi teraz jest   Pamiętam róże, uśmiech Twój Gdy mówiłeś… teraz potok łez Z sobą sama toczę bój Mój uśmiech na zdjęciu sczezł   Dlaczego, gdy byliśmy tuż Ty w moje serce wbiłeś nóż   Już nie wiem, sama nie wiem jak Nie wiem… teraz tylko płacz i ból Tak smutno mi teraz, tak I gubię się w fałszu Twoich ról   Ile siebie ukryłeś przede mną Dlaczego nie powiedział nikt Że miłość nasza dla Ciebie – grą Na zawsze już mój uśmiech znikł   Mogłeś całym światem być Teraz trudno jest mi żyć   Zakochani, wszyscy mówili nam Wierzyłam, że Ty i ja to raj Teraz piosenkę smutną gram Daj mi choć nadzieję, daj   Ach, gdzie znikł serca żar Gdzie świetlisty oczu błysk I smutek nasz – to też dar U Ciebie i on znikł   Mogłam dać ci siebie – tylko to A między… kto był powiedz, kto   Tak trudno, gorzkie płyną łzy Nie mów nic, już nie Nie, to nie byłeś Ty Nie było mnie
    • Dziękuję wszystkim za komentarze. Pracuję nad nową wersją tej piosenki :)
    • Ara i ci kara. Ara kiciara
    • @Poet Ka i też pozdrawiam:)
    • @Charismafilos bardzo dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...