na dobre pożegnanie

[Baba_Izba]

stęchły oddech kamienic
dyszących w dni upalne moczem
śmietnik studnia komórki z węglem
na dachu gołębie pana Józka
płot a za płotem
zaniedbany ogród z drewnianą altaną
w niej się kryłam z całym światem
(świat był synem pana Józka)
przed wrzaskliwą zgrają

dzieciństwo biegło zawsze we dwoje
jak pierwszy lizak słodko kolorowe
niepostrzeżenie schły drzewa w ogrodzie
w krzywych zwierciadłach pękał rok za rokiem
wlokły się czasy bałamutnie chude
z dnia na dzień znikali gołębiowi ludzie
bezpowrotnie

pozostał tylko w desce na ścianie
napis pośpiesznie wyryty kozikiem:
żyję
póki trwać będzie Twoje pamiętanie
wrócę

[bazyl_prost]

trudny moment, trochę zbyt ostateczne, można zgłodnieć

[Grażyna_Kudła]

Izo, świetnie wprowadzasz i oprowadzasz po krajobrazie dzieciństwa. Na pewno wielu znajdzie tu znajome "zapachy", obrazki, kryjówki...
Wszystko się zmienia i pozostaje tęsknota, chociaż lekko wtedy nie było, ale ważne, że było się dzieckiem :)
Jedno tylko zostaje niezmienne, jak pięknie napisałaś:

z dnia na dzień znikali gołębie i ludzie

Dziękuję za przesympatyczną podróż sentymentalną.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Ela_Ale]

O boże... znakomite... nie mówię nic. Uścisk. E.

[Magda_Tara]

ciągle mnie uczysz.
dziękuję.
przytulam z całą serdecznością.
:*

[Anna_Para]

Podróż sentymentalna w rejony, co dziś - "mniej piękne"...

Doskonała lektura, Babo.

Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za przeczytanie, pozdrawiam
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Grażynko za miłe słowa o wierszu, tak, wydaje mi się,
że we wspomnieniach zachowuje się atmosferę tamtych czasów
bardziej jeszcze kolorową, niż rzeczywistość.
Najserdeczniej pozdrawiam
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo się cieszę, że Ci się wiersz spodobał. Pewnie ma i swoje braki,
ale dziękuję bardzo za czytanie i ocenę!
Ściskam - baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś jak zwykle skromna, to ja uczę się od Ciebie!
Dziękuję, ściskam
- Iza

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Aniu, miło mi bardzo, trafnie określiłaś: "podróż sentymentalna"!!
Ściskam
- baba

[Pablo_Pikaso]

z dnia na dzień znikali gołębie i ludzie

tu bym proponował jakiś lifting, bo "znikali" gryzie się gramatycznie z gołębiami;
może po prostu przestawić kolejność, albo jakiś myślnik i będzie ok :D

pozdr.

[Baba_Izba]

Masz rację, mnie też tu nie gra, szczerze mówiąc,
nie wiem jak to naprawić (zachowując w końcówce wersu "ludzie").
Pomyślę, jak jest - nie powinno zostać, dzięki,
miło, że czytałeś, pozdrawiam
- baba

[Anna_Para]

Nie jest to błąd! Znikali: gołębie i ludzie... Tak to czytam, jest ok!

Pozdrawiam,

Para:)

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, wiem, że Ty jesteś dobra w te klocki, dzięki! W pierwszej wersji tak poleciało,
potem im więcej się zastanawiałam, tym mniej wiedziłam.Wracam w takim razie do
dawnego tekstu.
Serdeczności
- baba

[krzywy olek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

też mi tylko to nie pasuje; z napisami, to całą historię by można ułożyć- i każdy ma swoją;
ciekawie

[teresa943]

Dopóki trwa pamięć, będą żyć ci, których już nie ma.
Urzekły mnie metafory:

"pękał rok za rokiem", "wlokły się czasy bałamutnie chude", "znikali gołębie i ludzie"

Piękny wiersz o wciąż żywych powrotach do dzieciństwa. Chyba każdy ma swoje wspomnienia, często "wyblakłe" ale jakże wzruszające.

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

też mi tylko to nie pasuje; z napisami, to całą historię by można ułożyć- i każdy ma swoją;
ciekawie
Też mialam z tym problem, zmieniłam na "gołębiowi ludzie" w dziale wyżej, teraz zmienię i tu!
Dzięki, za czytanie i uwagi, pozdrawiam
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie Krysiu i miły komentarz, ściskam
- Iza