dłonie roztrzaskały się z transu

[Anna_M.]

dłonie roztrzaskały się z transu
bandażuję się zdystansowaniem
oczy na pożarcie nocy

szybkością na górę
odsłonić dłonie

Księżycu wypalaj bełkot
inspiruj nowe linie papilarne

niech nikt nie śpiewa mi do snu
moje oczy tego nie zniosą

pochłaniam iluzję miesiąca
i staję się jego lustrem
skończę razem z nowiem
się

[Włodzimierz Nabkowski]

mam wrazenie, że wiele osób na tym forum pisze tak samo.
wyroznaja sie indywidualnym stylem moze wuren, pan polakowski i doslownie kilka innych osob, ktorych nie pamietam z pseudonimu.

[Bartosz Wcisło]

Oj ,Panie Nabkowski
Nauczy się Pan jeszcze rozróżniać style osób tu pisujących.
Inna rzecz ,że ten wiersz -mimo niezłej techniki-jest jakiś bezpłciowy.Nie czuję go.Oceniony przeze mnie zostanie zaledwie na poprawny.
Mam nadzieję ,że to nie jest prowokacja.

[Witold Marek]

Własny styl mało istotny, jeśli wiersze - choć zauważalne - są do bani. Może się nie chcieć główkować nad jednym wierszem, w końcu tyle ich w necie, a kto zaręczy, że "główkowanie" nad tym czymś zaowocuje... No ale to już inna sprawa.

Ten wiersz - staranny i chyba konsekwentny - jest może zbyt dużym zanurzeniem we własny subiektywizm, stąd mała czytelność kodów. Ale też tytuł i motywy przewodnie poniekąd tłumaczą jego hermetyzm (wynikający z niezborności stanu, o jakim pisze Autorka).

Głębiej - archeologia psychologiczna tu potrzebna. Prawie każdego, jak myślę, z czytelników p.org na nią stać, przy dobrej woli.

Pozdrawiam.

[Michał_Zawadowski]

nie rozumiem dyskusji na temat stylu, który akurat w tym wypadku mocno wyróżnia się na tle serwisowej szaro-ponuro-beznadziejnej przeciętności.

mimo jak zwykle trudnych metafor, sformułowań, wiersz podoba mi się (a może właśnie dzięki nim?). tylko to ostatnie "się" nieco nie pasuje, ale można to jakoś przeżyć.

pozdrawiam
MZ

[Anna_M.]

Dziękuję bardzo za komentarze.