kołysanka

[anna_rebajn]

dom
trzy litery
i dach nad salonem
na ścianie twoje zdjęcie pochylonej nad synkiem
chwila smutku tęsknoty
wieczór z niepokojem
że ktoś nie powrócił
pusty wieszak przy wejściu
i szafka na buty

trzy litery kochania
od progu po sufit
na stole pamiętnik album ze zdjęciami
słyszysz mamo podłoga nie skrzypi a śpiewa
dom żyje i nuci
chociaż ciebie nie ma

[Oxyvia]

Wzruszający wiersz. Bez Matki nie m domu rodzinnego, przestaje istnieć dzieciństwo.
Tylko drugi wers ma jakoś źle ułożoną gramatykę i szyk:
"twoje zdjęcie [u]na ścianie pochylonej[/u] nad synkiem" - ściana pochylona nad synkiem? Chyba powinno być: "na ścianie twoje zdjęcie, pochylonej nad synkiem", albo jeszcze lepiej: "na ścianie twoje zdjęcie, chylisz się nad synkiem".

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

masz rację :-)) Poprawiam. Dziękuję. a

[Magda_Tara]

Aniu Agnieszko, tak mnie potrafią wzruszyć Twoje wiersze.
dzięki za to.
pięknie
:*

[Grażyna_Kudła]

dom bez matki to jak ruiny, chodzisz po nich i znajdujesz ślady istnienia, ale to już nie to samo;
ja po stracie matki czułam się jak bezdomna, do czasu zanim "zbudowałam" własny dom;
wiersz wzrusza i porusza,Anno
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[eliza2]

pięknie i wzruszająco, dom kojarzy się właśnie z matką, a jeśli jej nie ma, to wszystko wokół ją przypomina.pozdrawiam:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To ja dziękuję :***.
Nawet nie wiesz, jak lubię Cię wzruszać. A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję Grażynko. Sam się napisał, więc tym bardziej się cieszę. Właściwie miał być nawiązaniem do wiersza elizy2 z forum, ale jakoś tak poszedł we własnym kierunku. :-)). pozdr. A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jak pisałam wiersz miał być nawiązaniem do Twojego z P i powstał jako skojarzenie z Twoim :-)). Tym bardziej mi miło, że Cię poruszył. A