Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pośladki tych kobiet są
tak perfekcyjnie za młode
uda wychylają się spod
sukienek pełnych ręki rewolwerowca

raz za razem z pomocą wiatru
piersi bujają w obłokach z północy
do wschodu synchroniczne
pływanie w basenie

uwielbiam
siedzieć na rynku i czytać
gazetę w międzyczasie zjadam
stukot obcasów

i tylko nie patrzę w twarze
(tego mi nie wolno)
zbyt jaskrawo się zakochuję
i za łatwo mogę nie pamiętać że

one są jak księżyc
jakiejś tam planety
powiedzmy
pieniądze

Opublikowano

kobieta, żywy satelita zawieszony w próżni, bo kiedy kasa się skończy, to nie będzie wokół czego krążyć- to moja wizja "po" puencie;)
podoba mi się peel- zjadacz stukotu obcasów, a kobieta- jaka by nie była, nie będzie, nie jest- zawsze trafi na swojego "zjadacza"
taka zadumka moja pod Twoim, Rafale
pozdrawiam, Grażyna
:)

Opublikowano

Treściowo jednostronne ujęcie - nie ma nic o penisie,a peel chyba schował się w "świerszczyku" o dziwacznym tytule (ale peel pewnie wie dlaczego taki tytuł). Czuć z wiersza, że to kolejna odsłona czegoś co już było w twórczości Pana Białego.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Seks byl, jest i bedzie najwieksza slaboscia mezczyzn, i piekne, sprytne kobiety potrafily i potrafia ta slabostke wykorzystac. Czolg pochwycony przez macki przebieglej osmiornicy nie ma szans obronic sie;
od Ewy w raju, po Kleopatre, Josephine czy Monike L., mocarze tego swiata nie wydolili i sie zgubili

- Historia mego zycia rozna od rzymskiej byla, Rzym ocalily gaski, mnie gaska zgubila - nic dodac nic ujac, i interpretacja fraszki Sztaudyngera w stylu Bialego potwierdza zdolnosc obserwacji i
komunikacji autora. Kwestia stylu i smaku, ale to nastepna wizytowka noszaca cechy bio-motoryczne Bialego.
Do mnie te wersy przemawiaja i ostrzegaja, przed mackami osmiornic. Dzieki Panie Bialy.

Opublikowano

monotematyczność Twoich wierszy i styl powodują, że stajesz się rozpoznawalny po pierwszych słowach.
nie wspomnę o tytułach - jesteś mistrzem zakręconych tytułów, których czasem Ci zazdroszczę.
moje usiłowania co do tytułów, jakby wyrwanych z długiego toku myślenia - spełzły na niczym.
a to:

uwielbiam
siedzieć na rynku i czytać
gazetę w międzyczasie zjadam
stukot obcasów


genialnie charakteryzuje twojego peela, a co do jego przemyśleń - polemizowałabym. ale, cóż - nie miejsce i czas na to.
pozdrawiam.
trudno Cię nie czytać, więc - bywam.
:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to są kadry mniej lub bardziej udane, wiersz ma o czymś opowiadać i taką poezję piszę
a po co tu penis?, jeżeli facet czegoś mało, to nie mój problem, a świerszczyki widuję na pólkach w markecie - super okładki mają
wiesz, myślę, że większość z nas wcina kilka razy w miesiącu kotlety na przemian ze schabowymi i ziemniaczki z surówką obowiązkowo, jak ktoś coś lubi to go do tego ciągnie, a ja lubię pisać o kobietach i niech się nie gniewają panie za porównanie je do mięsa, to tylko niewyszukane porównanie
a kobiety w moich wierszach są idealnym podmiotem do opowiadania różnych historii które wciąż za mną łażą
dzięki za czas i czytanie
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i ty o monotematyczności?, monotematyczne w wierszach o kobietach są tylko kobiety - to moje widzenie, ale jeżeli jesteś drugą osobą która tak pisze, to pewnie macie rację, ale to wasza racja i niech tak będzie
nie przypominam sobie bym pisał o kasie i kobietach
polecam interpretację Mieta, bo bliska ideału
dziękuję za czas i czytanie
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie czynię z tego zarzutu. ale sorry, jeśli coś nie tak.
bezintencjonalnie. po prostu spostrzeżenie: znów o tym samym (o kobietach) w kontekście kasy - tym razem - tylko to miałam na myśli. a dalej...powiedziałam wyżej.
:)
Opublikowano

o dziwo, uważam, że to naprawdę dobry tekst (no, może pomijając tę miałką pointę). ponadto, moim zdaniem, zupełnie nieudane przerzutnie, które "tną" tekst, a wydaje mi się, że w tak "ładnie" ułożonej treści - nie powinny.

Pozdrawiam serdecznie,

P.

Opublikowano

rącze pośladki i miękkie uda
ciepłe w dotyku i zlane potem
kiedy mam w dłoniach to czynią cuda
dobra kobieto zawsze wiedz o tym

1990

mijają wieki , a temat wciąż zajmujący i aktualny ;-)
Dobry wiersz - kolejny , ale ... czy nie ostrzegałem Cię przed pochłanianiem gazet na rynku ;-) ??

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


cholera, szczawik jestem;)))
dobrze że aktualny
Cezary, kolory dobrze mi robią , szczególnie jeśli są to elementy sukienek;)))
'90 to Italia a byłem i jestem wielkim fanem Argentyny plus Diego te sprawy
pozdrawiam
r
Opublikowano

Monotematycznośc?
a przecież to w Niej zachowała sie tajemnica
pierwszego cudu pożądania
i upadku

z długosiodła do pionek wiorst tylko kilka
i tylko góra z górą sie nie spotka
narazie bywaj i pamiętaj o ciepłych portach
gdy siedzisz na rynku
słuchając tupotu oktopus o pusty pokład
w zimowych Pionkach

Opublikowano

Dorotko,
Ja nie myslę że my się nabieramy, my frajdę mamy
i dopóki genetycy nie zafundują nam "sztucznego robota na nasze
podobieństwo" to frajda będzie trwała.
W kulturze Dajaków lowców głów z wyspy Borneo, chief plemienia
miał swobodę wybierania kolejnej coraz młodszej oblubienicy aż do momentu
kiedy ostatnia z linji królewna oskarżyła go o niemoc męską;
plemię stemplowało go datą zuzycia, usuwało od władzy a królowa raczyła sie jego
mózgiem, i wybierała najprzystojnieszego wojownika za swego oblubieńca, i
wodza plemienia.
Wygląda na to że pociąg fizyczny zakodowany w naszych genach jest tą
tajemnicą naszego przetrwania, i jako bonus natura wynagrodziła nas za
to nabieranie się, chwilą frajdy wartą wszystkich bogactw tej ziemi

życząc sobie nawzajem aby frajda nas nie opuszczała
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man  Trumpian populizm dobry wiersz.
    • Jak powstał sarkofag?   Fałsz, fałszem już pogania, nie czeka cierpliwie, Bajki im swe wszeteczne, prawi bez wyrazów, Ci najlepsi polegli, og ognia wystrzałów, O wieczne ich siedlisko, zaś dbają troskliwie, Tamci zaraz pouczają, by pamięć przetrwała, Legenda ta wielbiana, a prawda nieznana, Szczerze chcę wam wierzyć, wszak piękne historie, Zmysł prawdy zwycięży, kłamstwa wasze utopię,   Cóż może mi przeszkadzać, piewcą być szczerości? Głosić słowa wskazane, proste bez sztuczności, Hańby wszelkie mówicie, na cześć poległych, Sławy wszelkie mówicie, na cześć przeklętych, Co krew swoją oddali, za ludzi ratunek, Zdania by nie zmienili, za złoto ubogie, Kto to prawdę pamięta, na zawsze wyrzutek, Zaś ten będzie przeklęty, chwali diabłów świadomie,   Nikt nie zdoła wprowadzić, wsród śmierci porządku, Bo Gilgamesz próbował, dawniej śmierć oszukać, Lecz nadal tacy próbują, Morosa oburzać, Nawet mściwym tyranom, nie dadzą nagrobku, Gdy zaś raczej dostąpią, honoru mesjaszy, Za trofeum potrafi, czynić wtem despota, Bohaterzy najwięksi, w wieczny sen zapadłszy, Dostali zaś spokoju, zmęczona biedota,   Mnie też kiedyś Samael, na wieki zabierze, Kazać będzie z diabłami, biesiady prowadzić, Nawet to nie powstrzyma, me z Michałem przymierze, W imię paktu naszego, przyjdzie mnie ocalić, Bóg zas rzeczy przemyśli, trud mój wtem nagrodzi, Każdy wielki męczennik, nim chwały otrzyma, Katów przetrwać swawoli, aż go ból osłodzi, Co w epokach rozłączni, zaś sprawa złączyła!   Wyjdą ze swej świątyni, kapłanów obrońcy, I mękę mi zgotują, żem oczy im odsłonił, Cóż mam temu poradzić? Niech będę płonący, Na stosie kłamstwa wiecznego, Prorok się narodził, Ujrzał zgliszcza ofiary, padł na swe kolana, Odszedł On, ten porządny, śmiercią zaś bezecną Ten obcego wymagał, tej duszy wygnania, Młody zaś to wybaczam, postawę niepewną.   Tyle po nas zostanie, prochy i popioły, Jednak mnie nie zamartwia, męka ta piekielna, Bo dla sprawy wygrania, cierpienia pomogły, O ile któz na prawdę, pojmie co potrzeba, Ależ mogłem z tamtymi, dzielić te pomysły, Nie musieć krwi upuszczać, nad prawdą przepiękną, A daj Bozę zwycięstwo, na wieczność zawisły, Myśl naszej swobody, po śmierci bezkresną.    
    • @Andrzej_Wojnowski fajne, obserwacja chłodu życia w delikatnym ujęciu, nadaje się na piosenkę - gustuję i pozdrawiam!
    • @bazyl_prost – a welony?
    • @Amber Dziękuję! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...