zaćmienie

[Ela_Ale]

kiedyś w ogródkach jordanowskich zawsze było lato
ze sztucznej górki zjeżdżały rowerki
ogłupiałych ze szczęścia dzieciaków

pogięte pręty z metalu udawały aeroplan
pod nim wyciśnięte ślady połamanych kończyn
szkrabich spadochroniarzy

któregoś dnia ojcowie przydymili szkiełka na czarno
dla astronomów w pieluchach
razem z pierwszym zaćmieniem Słońca
cicho piskały w drzewach ptasie kołysanki

po kwadransie wrócił na niedługo dzień
tak się wydawało

zaraz potem zniknęły ogródki jordanowskie
…przez to Słońce

[Biała Lokomotywa]

Jak komuś raz zniknie słońce... Nigdy nie jest tak samo, koniec z ogródkiem i z ogłupiałym szczęściem. Pozdrawiam Elu:)

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niektóre słońca wschodzą, na szczęście, ponownie, a niektóre - niestety! Uściski, Pojeździe. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poczekam, aż zgaśnie na dnie. Coś się może wydłubie. Pozdrowienia. E

[Grażyna_Kudła]

najlepiej zwalić wszystko na słońce;
pod skórą jednak czuję, że to o inne Słońce idzie- pewnie dlatego smutno czytam, a na skórze ciarki;
pozdrawiam, Elu
:)

[teresa943]

Kiedy gaśnie to szczególne "słońce",
następuje zaćmienie od wewnątrz,
trudno wtedy powrócić do "ogródka jordanowskiego" ...
wiersz przenika do głębi "drugim dnem"

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trochę inne Słońce...sama prawda. Serdeczności, Grażynko. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak dobrze, że jednak widać to drugie dno...Każdy ma swoje i swoje Słońce też. Uściski dla Ciebie, Krysiu. E.

[Pan_Biały]

jak się czyta na głos to słuchać takie tra ta ta
jest historia w wierszu ale to dla mnie za mało
r

[Magda_Tara]

lubię takie opowiadane wiersze
lubię opowiadać i słuchać
podoba się, Elizabeth
:))

[adam_bubak]

nie kumam pointy, ni w ząb

[miet dlugolecki]

Powtarzam za Stachem, ale dodam ze tra ta tra ta nie przeszkadza mi, bo szkicuje tlo obrazu;
a ostatnie pociagniecie pedzla powala przezyciami dzieci
tracacych beztroskie, spokojne dni w domu rodzinnym.

Lacze pozdrowienia

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słyszę ten bębenek, jak mi gra, to może musiał być. Historią się cieszę. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, to bardzo się cieszę i pozdrowienia oczywiście. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam dopisać tłumaczenie? Zastanowię się. Zęby szczerzę z sympatią. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pięknie. Podobanie moje jest! Trochę nie o tym, ale też ładnie. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanowiłam się, jak obiecałam i ...to nie rodzina. Słońcem w dawniejszych czasach nazywał się samozwańczo kto inny. Ogródki były sielanką odebraną; były za dobre. Serdeczności. E.

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kiedyś dzieciak spadał z roweru i miał siniaka, którym się chwalił;
teraz od razu idzie do terapeuty pracować nad traumą
:(
ciekawy kawałek
:)

[Anna_Myszkin]

Jeśli to protest przeciwko znakowi czasu i zaborowi różnorodności dzieciństwa, to rozumiem refleksję i wyrażam szczere poparcie, tak dla treści, jak i dla formy. Pozdrawiam ciepło :)

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kiedyś dzieciak spadał z roweru i miał siniaka, którym się chwalił;
teraz od razu idzie do terapeuty pracować nad traumą
:(
ciekawy kawałek
:)

Podpisuję się obiema rękami. No, może bywają jeszcze wyjątki. Nad mamuśkami trzeba popracować. Uścisk. E.