Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ta Frida o której książka, film, to zagubiona postać,
powiedziałabym że wręcz rozpaczliwa, nieszczęśliwa,
oby mniej nieszczęścia w więcej szczęścia również
we własnej niedoskonałości. Pozowliłam sobie zostawić
namiastkę komentarza. J. serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bardzo się cieszę:)
a ja nie mam nigdy w głowie tematu
albo inaczej
ja mam go od zawsze bo to zazwyczaj u mnie jeden temat w kółko

tym bardziej cieszy Twój komentarz:)
Opublikowano

każda czynność związana z konsumpcją owoców, zawiera w sobie dużą dawkę seksualności w formie wyzwolonej, Twój wiersz niczym obrazek wyjęty z życia Fridy, tudzież legendy o niej ;
a w podtekście znów widzę wielokierunkowość:
1. jak być cytrynką, to koniecznie wyciskaną przez pająka od Starcka
2. symbolika pająka
-drapieżność- pożeranie jeszcze żywej ofiary po uprzednim sparaliżowaniu jadem
-pracowitość, precyzja
no i poczułam zapach mężczyzny, tylko pajęczyca tu mi nie gra ;)
3.w proteście -przeciw twierdzeniu: kiedy kobieta mówi NIE, to myśli TAK- potraktować gada jadem (kwaśnym)!
(a może NIE ;))
a Frida, to uosobienie świata wszechkobiet- tylko nie każda zdaje sobie z tego sprawę
w zakończeniu wywaliłabym „się”
ależ zakotwiczyłam u Ciebie, Babo :)
nie powiem, warto było;
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

Opublikowano

Babozjo, muszę się przyznać, że jestem fanem Twoich wierszy. Twój język i ekspresyjny sposób wyrażania się kładą mnie czasem na łopatki. Jeśli wydasz tomik to daj cynk, chcę go mieć. Pozdrawiam serdecznie łącząc życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Niesamowity tekst! Obraz ciała i psychiki jako rozpadającej się maszyny działa tu wyjątkowo sugestywnie. Bardzo mi się podoba! 
    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...