Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zachęcają
by obejrzeć Muchę bez stanika
koza ba krowa
też chodzi bez stanika

może chodzi o reklamę stanika

pytanie
czym są media

mieszaniem w rozsądku
tubą mody
czy trampoliną Osoby

wszak publicyty w stu tysiącach odsłon
nawet z osła zrobi lwa

proszę was
rozróżniajcie między tym co głośne
a tym co ciche
przemilczane

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




forma współgra z treścią :) - czego chcieć więcej:)
"pytanie
czym są media " widzi pan tautologizm - nie w kwestii sensu a zapisu? "czym są media" z zupełności wystarczy.
dobry wiersz pozdrawiam
Opublikowano

Bardzo mi się podoba, refleksyjnie i ładnie, ale ostatnie słowo spłyca brzmienie - bo nie przekaz - i wybija całość z piękna.

Opublikowano

no tak. wszystkim się podoba. jak teraz nowicjusz ma podważyć tekst weterana forum? nie podoba mi się, że osoba, która chyba traktuje poezję poważnie, pisze manifest, który nie jest ani odkrywczy ani choćby ciekawy. nie ma ważniejszych rzeczy do opisania? w tej antyreklamie [na tytuł wiersz nie zasługuje] mediów nie ma żadnych przemyśleń. jest zwyczajne "nie" od początku do końca. autor nawet nie zastanawia się nad psychiką osób powiązanych z mediami czy odbiorców, tylko bezczelnie stwierdza "magiczne pudełko jest złe". to tekst bez ambicji. trzeciorzędna satyra.
poezja jest rozmową, tak stwierdza sam autor. gdzie tu zachęta do rozmowy? ja widzę tylko kazanie. monolog. manifest.
na plus przyznaję, że pierwsza zwrotka naprawdę jest zabawna. szkoda że przy dalszej części tekstu zaczęłam mieć problemy gastronomiczne.
pozdrawiam

Opublikowano

Niebezpieczne!
Poeto - Twój apel jest szlachetny. Niestety w formie "wiersza" zbliżyłeś się do sentencji miejscowego poety-filozofa, który grodzi tu komunałowe barykady.
Błąd tkwi w założeniu - polecam do słuchania "trójkę", do czytania nowy Przekrój, do oglądania...
- świat się nie kończy na lansik.pl.
To, że amerykańskie zwyczaje świąteczne wyparły nasze ludowe i narodowe jest problemem szerszym, ale niezbyt trudnym do wytłumaczenia; kultura masowa funkcjonowała także w PRL-u (słynna "Beata", żeby poprzestać na jednym aluzyjnym tytule).
Życzę Ci zacięcia i spokojniejszego (czyt. racjonalizującego) przeżywania bolączek choroby uzależnienia od netu.
Pozdrawiam
PS. A kto to jest Mucha? I czemu pisane z dużej litery?!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ach, kto to mucha
to uśmiech od ucha do ucha
to seksapil przez ciuch wybucha
kiedy pojawia się mucha

i tylko złośliwcy mówią ropucha


do wiersza: zachwytów nie wzbudza, manifestacyjnie i mało interesująco. Media to kanał ściekowy, w którym płynie wszystko, ale to odkrywcze nie jest. Banał kanał, jak to mówią.
Opublikowano

Wszyscy macie rację - ja też....pytanie: gdzie jest prawda?
Że to apel-prowokacja chyba nie muszę dopisywać, ale są granice niesmaku, gdy media lansują w ramach swojej roli wychowawczej postawę szczeniaka nastawionego na wścibstwo w sprawy prywatne i czyni je publicznymi - podczas gdy te publiczne są zbywane i przemilczane;

- ale od czasu do czasu jaki wykrzyknik - pytajnik się przydaje, a ja po odreagowaniu sam się uspakajam i szukam tylko wina i poezji...

pozdrawiam
- ale Was kujnęło... :)))!

ps.; nie mam telewizora...ale mam internet, i to też media -

J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Byłam na ostatnim wernisażu Nikifora - przyznaję bardzo mi się podobała ta "prymitywna" wystawa, było co wspominać z dzieciństwa, żal, że mało moich prac z tego pięknego dorastania zostało.
Pomysł opowiadania "niki" bardzo ciekawy, Jacku, popieram słowa Czarka!
Opublikowano

słusznie...:) choć wszyscy wiemy czym jest tv, jest tutaj coś nowego,.Znalazłem tutaj dwa fajne pomysły: mucha i fragment o tym co ciche.

jednak nie potrafię zrozumieć po co ten balast w środku...

mieszanie w rozsądku, czym są media, może chodzi o reklamę stanika....mocno mnie razi, sorry, ale to jak rozmowa na ulicy

warto mówić, że telewizja jest beznadziejna. Szkoda, że wiersz podoba się tylko fragmentami

pozdrawiam Nikodem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...