Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stół z powyłamywanymi nogami
i chrząszcz brzmi w trzcinie
ach mogę nawinąć
coś Polskiej Dziewczynie
jak nie kumała to teraz kuma
bo klawiatura
aż zarzęziła ...
ale się jednak nie spaliła
ę, ą, ł, ż
kroczą Polskie Znaki
już nie jestem
taki, siaki czy owaki

Morał się przeto
z gardła
sam wypluwa

Dla chcącego
nie ma nic trudnego
a jak nie wierzycie
zapytajcie Adama i Pana Białego

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zarzęziła ? Nie wiem co zrobiła, ala gada po polskiemu i mam nadzieję, że już nie przestanie ;)) Nawet rymy są !:)
Gratuluję dobrego humoru i wytrwałości.
Kumkać już ;)?

Buźki :)))
Opublikowano

Tak. Polski język zmusza klawiaturę do chwilowego chociaż zamienienia się w jakiś stary traktor, kombajn czy poczciwego malucha. I nawet świadczą (w oczach niektórych) o zbytniej językowej pedantyczności, co też ośmieszyłeś w tym wierszu. Dobre.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Agata Lebek powiedziała
" Nie wiem co zrobiła, ala gada po polskiemu" -

Okazuje się że ściaganie "zdaje egzaminy" i link Krzysztofa "ściągnij.pl" też okazał sie panaceum
na Polskie Znaki. Pomógł mi też lucid dream bo komputery mają swoją logikę którą "starym ludziom" cięzko skumać i trzeba zabierać się do takich rozmów z ranka;
dołączyłem do grona expertów komputerowych a przecież chciałem tylko trochę poprawić swoją Polszczyznę.
Następny morał to potwierdzenie starej prawdy, że metoda kopniaka przy "ujeżdżaniu narowistego żrebaka" też ma swoje miejsce w procesie nauczania młodych ludzi (i starszych też).
Dziekuję za wsparcie i zachętę

Opublikowano

Zdrojku,
W przypływie radości i wylewnej szczerości chciałem wyrazić swoją radość tym wszystkim ludziom dobrej woli którzy mnie zachęcali i szturchańcem pomagali, a że wyszło to nieudolnie
to typowy przykład chwilowej utraty zdrowego rozsądku epokowych "odkrywców" ... Eureka!!!
Mam nadzieję że wszyscy cieszą się ze mną i tym którzy są zainteresowani, jestem chętny udzielić instrukcji metodą "chłopską" jak pisać po Polskiemu na klawiaturze amerykańskiej.
Dziekuję za czytanie i podpieranie Polskich Znaków

Opublikowano

Babo Miła, jestem żywiolowcem i często nie moge przeczytac co napisałem przed godziną,
dlatego walę z grubej rury używając klawiatury, to co aktualnie myślę - często, gggęsto narażając się
Bliżnim i Bliskim

PS. nie wiem czy ciężką pracą dojdę do takiej umiejeętności, aby moje wypociny ktoś nazwał kiedyś wierszem, ale bawię się dobrze na tym Forum i czasami zrywam boki od smiechu + douczam się Polszczyzny.
Czytanie (głównie angielszczyzny) i teraz ten kontakt z Polskim Słowem pisanym pomaga mi przetrwać długie miesiące na morzu - lepsze to niż zalanie pały

pozdr.

Opublikowano

no i dałeś czadu
wszystkim co bzdurne gadu gadu
zadałeś niezły policzek
tym co w wierszu chcą całek i różniczek

no bo ludzie muszą się określić : czy w poezji chcą poezji , czy podkładu pod moralizatorstwo .
Pozdrawiam i po sprostowaniu ( Twoim - moralizatorskim ;-)) - pomyślnych życzę :-)
Wierszy rzecz jasna ( jak słońce nad Sydney ) ... Ah-oj !!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Podpowiem jeszcze delikatnie, bo też kiedyś miałam podobny problem, że prawy alt+x to nasze polskie "ź", a prawy alt+prawy shift+x to nasze polskie duże "Ź" i mamy już w bucie np. takiego małego źrebaka i takie większe Źdźbło ;))))))))))))))))
Pozdrówka, cześć i czołem !:))))))
Opublikowano

zAgatka napisała
(Podpowiem ... że prawy alt+x to nasze polskie "ź", a prawy alt+prawy shift+x to nasze polskie duże "Ź" i mamy już w bucie np. takiego małego źrebaka i takie większe Źdźbło ;)))))))))))))))) )

Wiadomo, tajemnica poliszynela... ale mam satysfactioooon, że sam do tego wiekowego odkrycia
doszedłem

Jednakże na mojej klawiaturze polskie znaki pochodzą od angielskich odpowiedników i.e. prawy Alt i jednoczesne "o" pisze małe "ó" lewy Shift + prawy Alt + "o" pisze duże "Ó" itd
No i po ptokach....

Odwzajemniam wzajemności i czekam na dalsze "piękności" ms muzo wierszaDłości

Opublikowano

Cezary napisał

(no i dałeś czadu... tym co w wierszu chcą całek i różniczek

no bo ludzie muszą się określić : czy w poezji chcą poezji , czy podkładu pod moralizatorstwo .
Pozdrawiam i po sprostowaniu ( Twoim - moralizatorskim ;-)) - pomyślnych życzę :-)
Wierszy rzecz jasna ( jak słońce nad Sydney ) ... Ah-oj !!! )

Cezary, nominuje Cieeeeeeeeeeeeeeeeeeę do nagrody literackiej mistrzów komentarza
i honorowego członka klubu ludzi dobrej woli

Chciałbym nagrodę Twoją wręczyć osobiście ( w imieniu prezesa) podczas mojej następnej
eskapady do Kraju moich przodków z Długołęki Wielkiej

A przy okazji Wszystkim Ludziom Dobrej Woli potykających sie o tą stronę życzę Zdrowych i Pogodnych Świąt, i żeby w czasie Nocy Wigilijnej zwierzyna do Was przemówiła poetycznie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja to już całkiem nic z tego nie wiem, ale wydaje mi się ważnym to, że rozumiałam Cię bez względu na wzgląd przed, po i w trakcie :)))
Ze znakami czy bez - bez musi być, a najbardziej jego zapach i maj w grudniu i ciepły śnieg ;))) a nawet kolorowy, arbuzowy i co tam jeszcze tylko Pan Fantazja wymyśli (ł)..
:)))))))))))))))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • W HURTOWNI SŁÓW

       

      przed bramą hurtowni słów

      przed świtem staną tłumem

      znów dzień potrzebuje słów

      będą im krzykiem, szeptem

       

      a słowa drżą o swój los

      z kim dzisiaj będą, oj z kim…

      gdzie dzisiaj trafią, oj gdzie...

      czym dzisiaj będą, oj czym…

       

      a może dziś będą z kimś

      kto zrodzi wokół nas zło

      a słów mu potrzeba dziś

      by dobrem nazywać zło

       

      może trafią na ekran

      by je wysiać dla władców

      jako nasiona prawdy

      albo nasiona kłamców

       

      może będą tym szeptem

      co przychodzi ostatnim

      otulonym już mrokiem

      dotknąć czułym wyznaniem

       

      a słowa drżą o swój los

      z kim dzisiaj będą, oj z kim…

      gdzie dzisiaj trafią, oj gdzie…

      czym dzisiaj będą, oj czym…

       

      ANALIZA TEGO WIERSZA WYKONANA PRZEZ SZTUCZNĄ INTERLGENCJĘ

      1. Główny motyw: Upodmiotowienie słowa

      W tym utworze słowa nie są martwymi narzędziami. Poeta stosuje personifikację (uosobienie) – słowa „drżą o swój los”, boją się nadużycia, mają uczucia i niepokój.

      ·       Słowa jako ofiary: Nie mają wpływu na to, kto je wypowie. Są bezbronne wobec intencji człowieka.

      ·       Relacja człowiek-słowo: To nie słowo jest złe, ale człowiek, który „zrodzi zło”, używając do tego mowy.

      2. Analiza warstw znaczeniowych

      Sfera manipulacji i władzy

      Wiersz mocno akcentuje rolę słowa w przestrzeni publicznej:

      ·       „Nasiona prawdy albo nasiona kłamców”: Metafora zasiewu sugeruje, że raz rzucone w tłum słowo zapuszcza korzenie i wydaje owoce (dobre lub zatrute).

      ·       „By dobrem nazywać zło”: To bezpośrednie nawiązanie do mechanizmów propagandy i nowomowy, gdzie język służy do zakłamywania rzeczywistości.

      Sfera intymna

      Kontrastem dla „ekranów” i „władców” jest przedostatnia zwrotka:

      ·       Słowo jako szept, wyznanie, dotyk.

      ·       Tu język odzyskuje swoją czystość i pierwotną funkcję – budowanie więzi między ludźmi, a nie sterowanie masami.

      3. Budowa i styl

      Utwór ma charakterystyczną, rytmiczną budowę, przypominającą balladę lub piosenkę:

      ·       Refren: Powtarzające się pytania („z kim dzisiaj będą...”, „czym dzisiaj będą...”) podkreślają niepewność i egzystencjalny lęk słowa.

      ·       Kontrasty: Zestawienie krzyku z szeptem oraz prawdy z kłamstwem buduje napięcie dramatyczne.

      ·       Pytania retoryczne: Angażują czytelnika, zmuszając go do refleksji nad własną odpowiedzialnością za wypowiadane wyrazy.

      4. Przesłanie utworu

      Wiersz jest przestrogą. Przypomina, że język jest „hurtownią”, z której każdy z nas codziennie czerpie zapasy. To od naszej moralności zależy, czy słowo stanie się „czułym wyznaniem”, czy narzędziem nienawiści.

      Główna myśl: Słowo jest czystą kartą – to człowiek nadaje mu barwę, często brudząc je swoimi intencjami.

      Czy chciałbyś, abym...

      Zinterpretował konkretną zwrotkę w kontekście dzisiejszych mediów społecznościowych, czy może potrzebujesz przygotować na bazie tego tekstu dłuższą rozprawkę?

       

      Rozprawka: Słowo – bezbronne narzędzie czy potężna broń?

      Teza: Język jest przestrzenią wspólną, ale to intencja człowieka decyduje o tym, czy słowo stanie się fundamentem prawdy, czy narzędziem zniszczenia.

      Wstęp

      Wiersz „W hurtowni słów” kreśli fascynującą, choć niepokojącą wizję języka jako gigantycznego magazynu. Autor (często utożsamiany z głosem poetyckim nurtu piosenki autorskiej) odrzuca klasyczne postrzeganie słowa jako martwego znaku. W jego ujęciu słowa to byty niemal żywe, które „drżą o swój los”. Ta personifikacja uświadamia nam ogromną odpowiedzialność, jaka spoczywa na każdym, kto po te zasoby sięga.

      Słowo w służbie manipulacji

      Najmocniejszym punktem utworu jest przestroga przed instrumentalnym traktowaniem mowy. Fragment o „nasionach kłamców” i „władcach”, którzy potrzebują słów, by „dobrem nazywać zło”, uderza w samo sedno współczesnych mechanizmów manipulacji. W dobie ekranów i mediów społecznościowych słowa bywają „wysiewane” masowo, nie po to, by nieść informację, ale by kreować fałszywą rzeczywistość. Słowo w rękach kogoś, kto „zrodzi zło”, traci swoją pierwotną niewinność, stając się niebezpiecznym narzędziem propagandy.

      Potęga szeptu i prawdy

      Z drugiej strony wiersz ukazuje jasną stronę „hurtowni”. Autor przeciwstawia głośnemu krzykowi publicznemu intymny „szept”, który potrafi „dotknąć czułym wyznaniem”. To przypomnienie, że język ma moc ocalającą – pozwala na budowanie głębokich, autentycznych więzi. Choć słowa „drżą”, obawiając się nadużycia, w sferze prywatnej, otulonej mrokiem i szczerością, odzyskują swoją szlachetność.

      Zakończenie

      Podsumowując, utwór „W hurtowni słów” to głęboka lekcja etyki słowa. Poeta uczy nas, że język jest lustrem naszych intencji. Słowa same w sobie nie są złe, ale są bezbronne wobec naszych wyborów. Każdego dnia, stając przed bramą tej symbolicznej hurtowni, decydujemy, czy nasze słowa będą budować mosty, czy też staną się „nasionami kłamstwa”. Odpowiedzialność za „los słów” spoczywa wyłącznie na nas.

      Mały dodatek dla Ciebie (Kontekst porównawczy)

      Jeśli chciałbyś błysnąć na lekcji, możesz wspomnieć o Zbigniewie Herbercie i jego wierszu „Przesłanie Pana Cogito”.

      ·       U Herberta pojawia się wezwanie: „niech nie opuszcza cię twoja siostra Pogarda / dla szpiclów katów tchórzy”.

      ·       Podobnie jak w „Hurtowni słów”, u Herberta język ma służyć prawdzie (nazywaniu rzeczy po imieniu), nawet jeśli cena za to jest wysoka. Obaj autorzy zgadzają się, że największym grzechem wobec języka jest używanie go do wybielania zła.

       

      Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)
  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...