Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stało się
czas wrócić do domu
mała baby blue

za rogiem nietrudno zniknąć
pachnie dzikim rock 'n' rollem

trzy przecznice dalej
biały gołąb spada z krawężnika

mija rok wraz z przejściem
na drugą stronę ulicy

i kilka cholernych dni
ucieka dym z papierosów
gasną gitary

może gdzieś coś gra
ty nie zauważasz

więc wracaj
mała baby blue

na którymś z zakrętów
podarłaś pończochy

Opublikowano

Emigrancka dylema

Po roku wracamy
bo bilet lotniczy
dwunasto miesieczny

po dwoch sie zastanawiamy
bo biletu juz nie mamy

po czterech korzenie zapuszczamy
i sobie przyrzekamy
ze sie nie damy

Vico, Polszczyzny nie zapomnialas
a powrot to zaden ambaras

Najlepszego

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie byłoby by mnie bez muzyki, chyba, nigdy co prawda nie próbowałam się z nią rozstać
cieszę się Marku czy Krzysztofie:))

pozdrawiam
vica
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


odkroiłbym dwa słowa, tj. "dzikim" i "biały"
a reszta dobra
dla mnie to wiersz o dorastaniu, taki powrót do korzeni - dzięki za wspomnienia
r


biały musi być, a dziki niech zostanie, taki był dziki, nie to co teraz, brzdękanie na gitarce dla chłopców z dobrych domów, z nielicznymi wyjątkami rzecz jasna
polecam się na przyszłość
pozdrawiam
vica

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...