do drzwi puka data
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 4 844
„Oceania” leży między
Czarną dziurą a Supernową
woda skrywa metafizyczne
ośmiornice delfiny…
głębia zaprasza
otwiera labirynty
…
ludzie wylądowali na planecie
ale „nie chodzą”
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 60 odpowiedzi
- 1 195 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 065 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 650 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 783 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 719 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Waldemar_Talar_Talar kropla rosy szept poranka ciepły dotyk dłoni w dłoni wszystko co się w sercu splata czego słowo nie dogoni skoro braknie tchu z zachwytu by opisać świata granie zostawmy to bez podpisu niechaj trwa to uśmiechanie :)))) -
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Migrena "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr"- w punkt! -
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 pomogły, pomogły, jeszcze jak pomogły :) dziękuję moja poetycka Siostrzyczko :)Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@leszek piotr laskowski Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi, zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni. Powrót z tej bieli w świat pełen blizn, to nie wygnanie do marnych płycizn. To raczej dar, choć w smaku surowy, byś pisał rozdział zupełnie nowy. Skoro już wiesz, co na końcu czeka, żyj uważniej - nim wieczność poczeka. -
Przez Migrena · Opublikowano
@Poet Ka to jest wiersz, który zaczyna się jak Bashō, rozpada jak Tzara i śni trochę jak Breton ale ostatecznie zostaje sobą, bo zamiast znaczeń daje nam ruch, dzwięk i chwilę. i małe wyjaśnienie : Twój wiersz zahacza o dadaizm, ale nie w sensie czystej destrukcji języka jak u Tristan Tzara, tylko raczej w jego lzejszej bardziej muzycznej odmianie bo dźwięk ("łip”, "pa”), rozpad składni, typografia jako gest . to nie jest bunt przeciw znaczeniu i to raczej chwilowe zawieszenie znaczenia na rzecz brzmienia i samego ruchu . Ale jest tu też coś, co wykracza poza dada: - surrealizm (np. André Breton) pojawia się nie w obrazach sennych, tylko w logice skojarzeń -żuraw, sakura, namazake, potem nagle łopian, motyl, "przeswit”. to się nie układa linearnie, tylko "przeskakuje” jakby tekst był zapisem strumienia percepcji. – bardzo mocno czuc też wpływ haiku i estetyki japońskiej (tu można by przywołać Matsuo Bashō): krotkie ujęcia chwili, sezonowosć natura jako punkt skupienia (tu akurat ja nie czuje się dobry :)) tyle że to rozsadzasz od środka zamiast ciszy Bashō mamy nagle '!!!!!!!!!!!!!” i echa jak z jaskini . I to jest chyba najciekawsze bo to nie jest czysty dadaizm ani surrealizm, tylko coś w rodzaju "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr” !!!!!!! i to dla mnie jest super prześliczne !!!!!!
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się