Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cześć Aluś :-)
Bardzo fajny pomysł, ale dlaczego uroczych?
Poza tym warto skupić się na samym wietrze ale... ani słowa
o nim samym! Na przykład tak:


zwiał wraca
podrywa suknie
mężatek


Nie żaden szalony, tylko albo po prostu wiatr, albo
tak jak powyżej [pokazać jego szaleństwo a nie - pisać o nim.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cześć Aluś :-)
Bardzo fajny pomysł, ale dlaczego uroczych?
Poza tym warto skupić się na samym wietrze ale... ani słowa
o nim samym! Na przykład tak:


zwiał wraca
podrywa suknie
mężatek


Nie żaden szalony, tylko albo po prostu wiatr, albo
tak jak powyżej [pokazać jego szaleństwo a nie - pisać o nim.

Pozdrawiam.
Witam Boskie Kalosze !
Zacznę od tego ,,,że uroczych-nie urodziwych ale zwracających naszą uwagę.
Widzę jesienny krajobraz i przechodniów w parku,,,a wiatr zawadyjaka podrywa....
Dziękuję za poświęcony czas mojemu przemyśleniu!
Pozdrowionka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślałem, ze podyskutujemy a Ty o tak serio o wietrze - podrywaczu kobiet :-)
Zapraszam w takim razie tu:

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=902778#902778

i nieśmiało liczę na większą wylewność ;-)

Pozdrawiam.
Nie myślałam Boskie Kalosze tylko o kobietach...uroczy są również mężczyźni !
I wcale a wcale nie na poważnie , właśnie zabawnie ,prześmiewczo.
A po uderzeniu pioruna i po jego naprawie ,,,chcę, ale nie mogę ...pisać-po prostu
jestem zawieszona!

Serdecznie!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   dziękuję Iwonko :) @Alicja_Wysocka   Alu.   fakt, że trudno.   ale warto przecież.   dziękuję i pozdrawiam :)      
    • @Migrena zbyt dużo odsłoniłeś w tym wierszu smutku oraz beznadziei , życie jest żywsze niż myślisz
    • @Amber   to moja melodia przyszłości :) myślę nad rozwojem w jakiś esej.   dziękuję serdecznie. pozdrawiam.     @Gosława   bardzo dziękuję za dobre słowa.   długo, bo banicja była długa.   ale już jestem.   i cieszę się, że mogę tutaj z Państwem być :)   ciepło pozdrawiam.   @vioara stelelor       dziękuję za tak uważne i głębokie odczytanie. bardzo porusza mnie Twoja interpretacja w kategoriach miłosci karmicznej ,tej która nie przychodzi po spełnienie, lecz po domknięcie pewnego napiecia w przestrzeni między   dwojgiem ludzi. pisząc ten wiersz, myślałem raczej o zakrzywieniu ,  o tym, że niektóre spotkania zmieniają trajektorie naszego dalszego życia, nawet jeśli nie stają się historią. one nie muszą trwać, żeby działać. czy to karma? być może. a może po prostu świadomosć, że nie wszystko, co silne, jest przeznaczone do posiadania. bardzo bliskie jest mi zdanie, które napisałaś: „niespełnienie to droga ' w tym sensie  takie spotkania uczą. ale może nie tyle domykają przeszłosc , co otwierają w nas   przestrzeń, która już nigdy nie będzie taka sama . dzięki za tę perspektywę. ona również zakrzywia !!! pozdrawiam:)    
    • @Berenika97 dziękuję Kochana. Wiesz, ten wiersz to obraz z życia. Ja do tej pani po kilkunastu minutach obserwacji właśnie podeszłam, przykucnęłam, pogadałam i kupiłam. Poważne jej oczy rozbłysnęły wdzięcznością, której nie da się opisać ani zamienić na żadne pieniądze.  Czynić uczynki miłosierdzia to największa duchowa radość.  Uściski.
    • @Berenika97 bieda oraz smutek, nie żeń biedy ze smutkiem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...