Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cześć Aluś :-)
Bardzo fajny pomysł, ale dlaczego uroczych?
Poza tym warto skupić się na samym wietrze ale... ani słowa
o nim samym! Na przykład tak:


zwiał wraca
podrywa suknie
mężatek


Nie żaden szalony, tylko albo po prostu wiatr, albo
tak jak powyżej [pokazać jego szaleństwo a nie - pisać o nim.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cześć Aluś :-)
Bardzo fajny pomysł, ale dlaczego uroczych?
Poza tym warto skupić się na samym wietrze ale... ani słowa
o nim samym! Na przykład tak:


zwiał wraca
podrywa suknie
mężatek


Nie żaden szalony, tylko albo po prostu wiatr, albo
tak jak powyżej [pokazać jego szaleństwo a nie - pisać o nim.

Pozdrawiam.
Witam Boskie Kalosze !
Zacznę od tego ,,,że uroczych-nie urodziwych ale zwracających naszą uwagę.
Widzę jesienny krajobraz i przechodniów w parku,,,a wiatr zawadyjaka podrywa....
Dziękuję za poświęcony czas mojemu przemyśleniu!
Pozdrowionka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślałem, ze podyskutujemy a Ty o tak serio o wietrze - podrywaczu kobiet :-)
Zapraszam w takim razie tu:

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=902778#902778

i nieśmiało liczę na większą wylewność ;-)

Pozdrawiam.
Nie myślałam Boskie Kalosze tylko o kobietach...uroczy są również mężczyźni !
I wcale a wcale nie na poważnie , właśnie zabawnie ,prześmiewczo.
A po uderzeniu pioruna i po jego naprawie ,,,chcę, ale nie mogę ...pisać-po prostu
jestem zawieszona!

Serdecznie!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...