Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Szkatuła delikatnych śladów

Leokadia_Koryncka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Leokadia_Koryncka

Leokadia_Koryncka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w moim domu, gdzie ścieżki deptane
jest piec otwarty popiół się w nim gnieździ
i światło zdjęło swą starą koszulę
i nagie trwożne garbi ściany sieni

kwiaty jabłoni wiśni oraz śliwek
z poduszek rosną zwieszonych na płocie
a co jest jawą a co snem nikt nie wie
kura grzebie ziemię indor zagulgocze

i jest tam jeszcze stara okiennica
w mech zanurzona powietrze i blaski
co trzeszczy sucho w plamie słońca
bezradnie wisząc nad dziurawcem

Kaliope_X.

Kaliope_X.

Opublikowano
Opublikowano

Niemalże znalazłam się w domu mojej Babci... daleko... tuż nad rzeką, którą z okna poddasza widać... gdzie lubiłam karmić łabędzie śnieżnobiałe... gdzie chodziłam na spacery wśród wysokich traw i tataraków... W domu mojej Babci, gdzie siadałam na małym stołku oparta plecami o wysoki, kaflowy piec, grzejąc się ze szklanką herbaty w dłoni, w długie zimowe wieczory... W domu mojej Babci, gdzie zawsze czerwone jabłka w wiklinowym koszu na kuchennym stole, a w pokoju stary wiszący zegar z wahadłem odmierzał czas... i altanka na działce, wśród gruszek i śliwek soczystych na drzewach... i Babcia, kochana, uśmiechnięta... w oknie wypatrująca nas... i słońce nad dachem czerwonym... słońce rozpraszające poranne mgły... dzwon z wieży kościelnej... stare okiennice w niskich domkach wąskich uliczek, kamienne schodki w dół rzeki... spokój... cisza...

Ajj, przepraszam, że tak sobie pozwoliłam... ale to taki ślad w mojej pamięci. Leo, odżyły wspomnienia - dzięki! Wiersz szczególny. Wymowny ciszą i jakby z odrobiną nostalgii, westchnieniem w tle... piękny tworzy obraz.

Pozdrawiam,
Kinga.

wanesa_ciska

wanesa_ciska

Opublikowano
Opublikowano

Dokładnie też tak pomyslałam . Może wspomnę tylko o miejscu .dom tak zwany strzechą kryty , z drewnianymi też okiennicami z gałazkami ziela za obrazem świętym
.Ściany ugrem malowane ,klepisko na podłodze , wiszące szynki pod okapem i piec chlebowy w którym pachnące chleby sie wypiekały i ich smak i znak krzyża przed pierwszym krojeniem . Smak
kogla mogla ,zsiadlego mleka z młodymi ziemniaczkami i koprem jakiego nie znajdzisz
Zapach traw koszonych i zbóż i śpiew ptakow gdzieś blisko na zmianę z żab kumkaniem ,,ehhhhh ,,tez sobie pozwoliłam .....

Leokadia_Koryncka

Leokadia_Koryncka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Kinga; toż to piękny wiersz z Twojego komentarza można uczynić. Jesteś młodsza, bo o babci. Moje wspomnienie o domu rodzinnym, ale czy to ma jakieś znaczenie?
Serdecznie dziękuję za piękny komentarz, nie masz za co przepraszać, wspomnienia po to są by wspominać - tak pięknie.

Miłego dnia, Leo.
Leokadia_Koryncka

Leokadia_Koryncka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wan; chyba jesteśmy z jednego pokolenia:)
I ja wyszłam z chaty krytej strzecha, z piecem chlebowym. I moja mama poczynała pachnący bochen znakiem krzyża. Cały Twój komentarz, to moje dzieciństwo, a wspomnienia żywe dotąd.
Serdecznie dziękuję, bo warto hołubić dawne, bezpowrotne...:(

Serdecznie, Leo.
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

Leokadio
pierwszy wers niezupełnie prawdziwy,
bo przecież myślami wracamy do rodzinnego domu
do późnej starości.
Wiem, że ten wers mówi o fizycznym powrocie,
ale mimo wszystko zatrzymał mnie, bo budzi wątpliwości,
i zastanawiam się jakby go zuniwersalizować:)
czyli fizycznie nie wrócę, ale myślami ciągle wracam.
Nie mam czasu na zaproponowanie czegoś tym bardziej, że 11-zgłosek
obliguje :))
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      bezimię

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wiedźma   tak, to szczery i prawdziwy opis.   traumatyczne przeżycie.   na całe szczęście przemijające.   ale nie bez śladów.   pięknie Ci dziękuję;)        
    • violetta
      bezimię

      Przez violetta · Opublikowano

      @Migrena przyjaciele są potrzebni:)
    • _M_arianna_W...
      I goła na wyrku ukrywa nałogi.

      Przez _M_arianna_W... · Opublikowano

      O, co - piżama tam aż... i po co?    
    • Migrena
      bezimię

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)         @Berenika97   z czym boryka się człowiek w takim stadium?   z lękiem, niepokojem i przepotężnym lękiem fizjologicznym.   Twoja analiza genialna!!!   dzięki Nika śliczne:)      
    • Marcin Tarnowski
      Czerwcowej więzi!

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...