cv 1944

[Vica]

julie pospadały z balkonów
wprost do kanałów
opatrywać dawnych kochanków

pomieszał się świt z mrokiem
spłonęły kalendarze
rosnące stosy martwych ciał
niczym klepsydry z przesypującym się piachem

z pierwszym hukiem zamilkł śmiech na poddaszu
stłukły się lustra wyblakły wargi
wiatr zgubił miłość
w czerwonym parku

i ona co rano zaplata warkocze
prościej byłoby ściąć
lecz pamiętają jeszcze wolną Polskę

[Marek_Dziekan]

Czerwony park kojarzy mi się z bezczynną Armią Czerwoną. Wiersz pisany chyba w czasach PRL-u, tak mi się wydaje, sugerują to warkocze pamiętające wolną Polskę. Chyba, że czegoś nie złapałem.
Wiersz bardzo mi się podoba, cóż więcej napisać. Dodaję do ulubionych.

[Duks]

Witaj.
Temat bardzo delikatny i trudny do opisu.
Jednak w tym wierszu przedstawiony zarówno ciekawie jak i subtelnie.
Bez pompatyczności, „wodotrysków”.
Zaciekawił, zatrzymał…
Jak dla mnie naprawdę dobry wiersz.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej


Ps.
Nie wiem czy konieczne są
1) z przesypującym się piachem
2) na poddaszu
Ale to tylko pytanie/sugestia :)

[krzysztof marek]

zatrzymał ten wiersz. bardzo z wyczuciem jest, ale zdecydowanie.
hm. może zamiast: "niczym klepsydry z przesypującym się piachem" - "niczym piach przesypywany w klepsydrach".
pozdrawiam Vico :)

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w PRL-u mnie jeszcze nie było, niemniej starałam się oddać klimat tamtych lat, bałam się że nie podołam, czy mam prawo opisywać coś co znam tylko z taśm i kartek papieru, tym bardziej cieszę się że się podoba

dziękuję Marku za czytanie i komentarz

pozdrawiam ciepło
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

brałam to pod uwagę i jak już pisałam obawiałam się tego tematu, ale zamysł ten chodził już za mną od jakiegoś czasu i zaryzykowałam
bardzo dziękuję Duks za te słowa, z co do sugestii pomyślę sobie przed snem:)

dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cenna wskazówka Marku Krzysztofie, pomyślimy, pomyślimy:)

dziękuję za wstąpienie
pozdrawiam serdecznie
klaudia

[Pan_Biały]

dobry wiersz Klaudio
z wyczuciem uchwycone sceny
bardzo dobry finał
pozdrawiam
r

[Sztacheta]

Przeczytałam ten wiersz wczoraj, to odważne i ryzykowne próbować zmierzać się z tak mocnymi tematami. Wracam do niego po raz kolejny, poetycko uderza minie ostatnia zwrotka, reszta wiersza uderza mnie, wiadomo, historycznie, ale poza tym jest jakby 'zbyt poetycka', nie przekonuje mnie

Sztacheta

[Jan_Wodnik]

Przeczytałem 2 razy. Za pierwszym razem wydawał mi się zbyt kobiecy. Za drugim jednak dostrzegłem dużo więcej .Ostatnia zwrotka kursywą wyjasniła mi wszystko. Wiersz jest bardzo dobry - bez żadnych zmian. Trzeba otworzyć wyobraźnię i pójść za metaforami. Temat ważny i bardzo dobrze ze ważne tematy są podejmowane. Każde pokolenie redefiniuje znaczenie wydarzeń historycznych i dlatego takie tematy powinny być stale obecne również w poezji niezależnie ile tomów ktoś na taki czy inny temat kiedyś napisał.
Pozdrawiam

[Anna_Para]

Dobrze, że piszesz o wydarzeniach tak odległych, wspominanych już tylko w historii. Były to losy ludzi, jak my: kochających, opatrujących rany bliskim, drogim, "spadające" Julie - wzruszające, jak miłość w "Kanale" Wajdy wg opowiadania Stawińskiego. Tak to historia zaskoczyła pokolenie Kolumbów. Piękny wiersz, Vikuś! Gratuluję metafor i sprawności pióra. Cieplutko, Para:)

[cezary_dacyszyn]

Klaudio , Tobie jako drugiej osobie ( Krzysztof Marek też ) mogę pogratulować uporania się
z tematem ... U innych tylko laurki ... Pozdrawiam , C :-)

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję R

pozdrawiam ciepło
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niemniej dziękuję za wstąpienie

pozdrawiam
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Janku, bardzo bardzo

pozdrawiam serdecznie
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, takie słowa miód na moje serce, dziękuję dziękuję:))

pozdrawiam ciepło
klaudia

[Vica]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Cezary:)

pozdrawiam ciepło
klaudia