wyspa martwych komórek

[Grażyna_Kudła]

idę przed siebie coraz słabszy
we mnie lęk
to wina zbyt długiego poranka
gdy puste przekonania wcale
nie otwierają oczu

zbieram rozrzucone emocje
układam
w rozmazane fragmenty „my”
wiedząc że schylanie
zawsze grozi upadkiem

precyzyjnie wyhodowanym
zmysłem milczenia obejmuję
wyklepany pacierz

wytrącasz mi z ust słowo:
amen
nadejdzie z czasem

[Magda_Tara]

o matko, Graża,
a ja mam beton w gardle

wspaniały wiersz.
dokładnie się tak czuję:

zbieram rozrzucone emocje
układam
w rozmazane fragmenty „my”
wiedząc że schylanie
zawsze grozi upadkiem

znikam
:*

[eliza2]

ten wiersz jest naprawdę super, odnajduje w nim i własne przemyślenia, cieplutko

[krzysztof marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dopisuję się do Magdy. hm. napisałaś wiersz tak, że nie sposób z nim dyskutować. i co więcej, rozwinięcia są zbędne po prostu. pozdrawiam Grażynko.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tylko nie znikaj, Madziu, obiecuję, że napiszę coś na pokrzepienie ducha, ciała, czy czego tam jeszcze... :)
dziękuję, buziak

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to zawsze cieszy autora, gdy czytelnik coś dla siebie odnajdzie
dziekuję, Elizo
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dopisuję się do Magdy. hm. napisałaś wiersz tak, że nie sposób z nim dyskutować. i co więcej, rozwinięcia są zbędne po prostu. pozdrawiam Grażynko.
po prostu dziękuję, Krzyś
pozdrawiam serdecznie
Grazyna
:)

[Zdzisław_Chciwiec]

...hm byłem tu i czytałem wcześniej ....zastanawiałem się co mi nie daje spokoju = już wiem ...skąd ta pewnośc pelki = " wiedząc że schylanie zawsze grozi upadkiem " ja bym to wziął w cudzysłów, bo nie jest to nie kwestionowalne ...tak myślę ....wiersz mi się podoba bardzo bardzo bardzo ....pozdrawiam