Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moje marzenia są na kształt ciebie;
gdy zapali spojrzenie księżyca
i gwiazdy przyklei na niebie
anioł stróż, nocny dozorca.
Oknem przychodzisz spowita
w mgłę tajemnicy
by zakuć pęta
mojej miłości – twej niewolnicy.
Jak skrzydła nocnego ptaka twe dłonie,
czuję ich powiew,
pulsują skronie...
chwytam powietrze,
gdzieś jesteś obok...
w ściany uderzam głową
aż dzwon zadźwięczy ...pęknięty
fałszywą nutą...
To spadła gwiazda na nieboskłonie!
Marzenia, te niespełnione...
Smutno!!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Marzenia nie chcą się spełnić bo znaleziona gwiazda świeci zbyt daleko... Dziękuję za życzliwosć i pozdrawiam!
Opublikowano

Gdyby dziś stanął pod moim balkonem (nie mam, ale specjalnie jestem gotowa wybudować) Ktoś i zaśpiewał taką serenadę...No, nie wiem...Ziemia jest wprawdzie beznadziejną kulą (jak kiedyś napisałam gdzieś), ale obraca się i gwiazdy są to bliżej to dalej. Łap, kiedy się zbliżysz! Nie zapomnij tego wiersza!
Ad rem:
W 8 wersie wykreśliłabym "twej". Zbyt dużo zaimków szkodzi, a tu sens nie ucieknie.
Jest to dojrzały liryk, troszkę górnolotny, ale wiem, jak to jest z kontrolowaniem pióra, gdy natłok emocji. Ten wiersz tak ma, a poza tym prowokuje plastyczne obrazy. Już się nawymądrzałam, Odmeldowuję się z pozdrowieniami. Congr. E.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Buduj Elu ten balkon, może ta gwiazda spadnie na Twoje podwórko... "Twej" było mi tu bardzo potrzebne, bez tego zaimka nawet źle się czyta. Ale-Elu, miło mi czytać Twój komentarz, są one dla mnie zawsze motywujące. Odpozdrawiam serdecznie. Eugi.
Opublikowano

Witaj Eugeniuszu,

Latając wysoko po wieczornym niebie,
Specjalnie strącam tę jedną dla ciebie.
Niechaj rozświetla w sercu ciemności,
Niech będzie drogą ku namiętności.

Wiersz twój, wyraża tęsknotę za niespełnionym marzeniem...
Życzę ci, by to sierpniowe niebo przyniosło tobie wiele poetyckiej radości.
Pozdrawiam serdecznie, Janek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Piękny i romantyczny. Gratulacje ... tylko co to jest niebosłoń:) ...to taki ...zajebiście wielki słoń?
Pozdrawiam ciepło. W. Dziękuję Waldku, już poprawiłem, popatrz nikt nie zauważył... Pozdrawiam, pośmiałem się z Twojego komentarza.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za gwiazdę Janku, chwytam ją w locie nich mnie oświeci... Pozdrawiam.
Opublikowano

Zasmutałam się troszkę; tyle tęsknoty w Twoim Eugi wierszu.
Skądś ją znam, tę tęsknotę ... Tym bardziej Twój wiersz jest mi bliski.
Serdeczności

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @lena2_ lubię drastyczne subtelności. Pewnie "zaskoczę" Cię, że przyszło do mnie skojarzenie do "Między nami nic nie było" - i myślę, że to duży komplement, choć nie jestem dobry w kompetentny. Gustuję i pozdrawiam!
    • W gwiazdy ubrałem Ci słowa Iskrami serca skropiłem Lecz nim z mych ust uszły ku Tobie  Chyba znów to ... spieprzyłem...   Bo kiedyś było inaczej Gdy nawet drobna drobnica - słowa na pozór zwykłe  Rozpalały Twe lica   Kiedyś nawet w złości Albo w najgorszej rozterce Słowa krzykiem ubrane Rozpalały Twe serce   Więc czemu dziś krzyk mój niemy Zatrważa mój umysł i ciało A z ust mych mimo chęci Nic rzec mi się nie udało...   Mówią, że złotem milczenie, Lecz złoto w swej wspaniałości Ni blaskiem, dotyku chłodem Zastąpić nie może miłości...   ----   Więc wbij sobie do głowy Szanowny tępy bęcwale Nie ważne jak źle Ci w życiu Kochasz - więc czuj się wspaniale...   Co czujesz? - odstaw pytanie Na półkę z napisem "na potem", Srebrem jest mowa z pytaniem, Bo wszak milczenie jest złotem...
    • Ar, bobra dar: radar bobra.      
    • @Nata_Kruk jak już zaczniesz w ten sposób uwalniać swoje emocje... bo wszyscy artyści to robią... nie istotne czy scenariusz, film, powieść...wiersz... tatuaż... nigdy nie przestaniesz.. to jak latanie szybowcem... nie masz silnika a i tak wznosisz sie na wznoszących ciepłych prądach powietrza... kiedyś latałem... i kiedyś do tego wrócę. Teraz życie pomimo sukcesów.... przypomina walkę o przetrwanie. Zapadło mi w pamięci pewne wspomnienie. Jak byłem na podstawówce szybowcowej ... miałem wtedy 23 lata... i widziałem dużo starszych pilotów siadających za sterami różnych szybowców i zdających LS i KTP... i myślałem wtedy potem, że ja szybciej od nich osiągnę co oni... po czasie zrozumiałem...nie będąc jeszcze tak stary jak oni,  próbując różnych wyzwań... że oni wtedy lecąc w powietrze w końcu odpoczywali.... nie szukali wyzwania... bo spokój... jest najważniejszy. Sorry za długi komentarz... ale może byłem egoistą i chciałem się wygadać ;)... więc szukajmy swojego spokoju. Bo gdy swój osiągniemy... to możemy się nim dzielić i nie ma granic. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...